Coa festa de San Xosé a nosa Igrexa convídanos a celebrar o Día do Seminario. Falar do Seminario é poder ter a posibilidade de reflexionar sobre moitos temas que afectan ao presente e futuro da nosa Igrexa: a misión do sacerdote hoxe no noso mundo e nas nosas comunidades, a súa figura e a súa tarefa; a pregunta sobre como desvelar que Deus segue chamando a mozos a participar na súa misión; a proposta explícita ás novas xeracións para suscitar a súa vida como vocación en clave de servizo; a necesidade de artellar estruturas formativas actualizadas e significativas que axuden a prepararse aos futuros sacerdotes como servidores da Igrexa e do mundo nunha época de cambio; a urxencia de redescubrir a clave vocacional na nosa acción pastoral…
Como sabedes, desde este curso funciona o noso Seminario Maior Interdiocesano “Santiago Apóstolo” na cidade compostelá. Trátase dunha comunidade formativa que, acompañada por catro sacerdotes, cremos que axuda de maneira adecuada aos mozos que teñen inquietudes vocacionais e manifestan o seu desexo de ser sacerdotes o día de mañá. O Seminario Interdiocesano convértese así nun instrumento que pretende acompañar no discernimento destes mozos e axudarlles na súa mellor formación humana, intelectual, comunitaria, espiritual e pastoral. Son tantos os retos que no futuro terán que afrontar que todo esforzo é pouco. No devandito Seminario, xunto aos seis seminaristas da nosa diocese, fórmanse os das dioceses de Tui-Vigo e Santiago de Compostela. Conforman así unha comunidade de talla humana que lles permite crecer e vivir con alegría a chamada de Xesús.
O meu recordo vai dirixido agora a eles: a Darío (actualmente diácono), Andrés, Renny, Sebastián, Ismael e Gonzalo. Grazas por responder á chamada; grazas por facer o esforzo que estades a facer; grazas por querer deixarvos moldear como a Igrexa hoxe nos solicita; grazas pola vosa dispoñibilidade e xenerosidade; grazas por responder con docilidade ás preguntas do voso corazón… Coidádevos moito, coidade o voso corazón para que sexades os presbíteros que a nosa Igrexa de Mondoñedo-Ferrol necesita. Non é doado, pero co Espírito é posible.
Pero a celebración do Día do Seminario é tamén unha provocación para todos nós. Convidaríavos a varias cousas: en primeiro lugar, a orar por estes mozos que hoxe son autenticamente intrépidos. A resposta á vocación sostense por graza, sempre é obra do Espírito que actúa en nós. El é o que chama. Cando oramos polos seminaristas, no fondo, estamos amándoos e integrándoos no noso corazón e no corazón da comunidade cristiá onde un día terán un papel de servizo imprescindible. A oración por eles axúdanos a valoralos e a recoñecernos sempre como obra de Deus que vai tecendo a súa vontade connosco e entre nós. A oración axúdanos a descubrir que o seminarista forma parte dunha comunidade de onde xorde e á que volve para unha misión.
En segundo lugar convidaríavos a arroupar aos nosos sacerdotes, servidores da comunidade e “sembradores de esperanza”, como di o lema deste ano. Vivimos tempos moi complexos, de auténtico cruzamento polo deserto como sinalan algúns. Na visita pastoral comprobo como os valorades e apreciades, aínda no medio da súa fraxilidade, debilidade e pecado. Convídovos a seguir desta maneira para que nunca se sintan sós ou illados, senón membros dunha gran familia que é a Igrexa onde son capaces de xerar moita vida e esperanza. Só cando nos valoramos na diversidade de funcións e ministerios nos que se configura a Igrexa, redescúbrese a función do presbítero no que autenticamente significa. Como dicía o Cura de Ars: “Un bo pastor é o tesouro máis grande que o bo Deus pode conceder a unha parroquia e un dos dons máis preciosos da misericordia divina”.
Por último, convidaríavos a expor explicitamente aos mozos a proposta vocacional. Acabamos de ter un Congreso de Vocacións na Igrexa de España onde falamos precisamente da crise antropolóxica que atravesamos cando a vida vívese desde un enmimesmamento. A vida pérdese se se encerra en falta de horizontes, cando é incapaz de expoñerse en clave de desenvolvemento persoal e competencial. Pola contra, unha cultura vocacional axuda a redescubrir a vida sempre como unha pregunta, como un interrogante que me formulo persoalmente ante Deus e ante o mundo: eu, para quen son? Por que estou neste mundo? Para que me creou o Señor? A resposta a estes interrogantes descóbrese sempre como unha misión, unha tarefa: eu son para Deus e para os irmáns, non para o meu propio benestar e beneficio. E só nesta perspectiva a vocación sacerdotal pode xurdir entre os máis novos da nosa comunidade.
Felicítovos a todos os membros da nosa Igrexa que tedes como carisma ou como inquietude esta cuestión vocacional. Que sigamos entre todos acompañando aos que xa están nese proceso de discernimento e que o Señor siga concedéndonos o agasallo de novas vocacións.
O teu irmán e amigo,
Fernando García Cadiñanos
Bispo de Mondoñedo-Ferrol
Estará dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, xa que neste 2026 cúmprese o centenario do nacemento de quen fora presidente do Goberno. No acto interviñeron o presidente do RCNR, Pablo Fernández, o director territorial de Deportes da Xunta, Manuel Otero, un dos fillos do tamén alcalde honorario de Ribadeo Víctor Calvo-Sotelo, e o rexedor ribadense, Dani Vega. Todos exaltaron a práctica deportiva na ría, a labor desenvolvida polo Real Club Náutico e a vinculación de Leopoldo Calvo-Sotelo co estuario. Entre o público asistente estaban máis membros da familia Calvo-Sotelo, directivos e ex directivos do RCNR, edís de Ribadeo e representantes de Acisa.
O grupo, composto por cinco mulleres e sete homes cunha media de 26 anos, foi recibido pola subdelegada do Goberno, Olimpia López, que lles agradeceu o compromiso co servizo público e destacou o papel esencial da Policía Nacional na seguridade cidadá. Oito axentes estarán na Comisaría de Lugo, dous en Monforte e dous en Viveiro. Ao finalizar as prácticas, escollerán destino definitivo segundo a puntuación obtida no proceso selectivo.
A iniciativa busca poñer en valor a diversidade cultural do municipio a través da gastronomía, convidando ás persoas de diferentes países a elaborar pratos típicos que se ofrecerán de forma gratuíta ao público. O Concello asumirá o custo dos ingredientes e asignará a cada participante un posto identificado co seu país de orixe. As inscricións poden realizarse ata o 29 de xullo enviando un correo a feiras@vilalba.es. Rouco chamou á participación para seguir construíndo unha Vilalba aberta e integradora, nunha feira que quere consolidarse como espazo de convivencia e dinamización da feira tradicional.
Ata o 4 de agosto poderán realizarse as renovacións, mantendo as tarifas aprobadas en asemblea: 200 € e 250 € para adultos, e acceso gratuíto para menores grazas ao convenio coa Fundación Imdecum, con opción voluntaria de abono infantil por 40 € con reserva de asento. A partir do 5 de agosto activaranse as novas altas. Os abonos poderán tramitarse a través de CLUBER ou presencialmente na oficina do club, con horario de mañá e tarde en xullo e só de mañá en agosto.
A Presidenta Carmela López destacou o valor deste produto emblemático da Mariña e o traballo do sector pesqueiro. Rocío Rivera e Herminia Pernas puxeron en valor a tradición mariñeira de Burela e o papel dos mariñeiros da Moncloa. O público degustou 450 tapas elaboradas con bonito nunha xornada que serviu de escaparate desta cita gastronómica e de convite a visitar Burela a próxima fin de semana.
As crianzas desfrutaron dunha refrescante xornada con inchables e xogos acuáticos na contorna do complexo deportivo da Veiga.
Trátase dunha mostra de 28 fotografías de gran formato do naturalista Ezequiel Martínez que reivindica a diversidade e a conservación da fauna salvaxe. A iniciativa, organizada polo Concello da Pastoriza en colaboración con ABANCA e Afundación dentro do proxecto Corrente cultural, poderá visitarse de balde ata o 26 de agosto. As imaxes, acompañadas de textos divulgativos elaborados por especialistas de Naturnova, amosan especies emblemáticas como o oso pardo, a cegoña, o cervo ou a aguia imperial, convidando a reflexionar sobre a importancia de protexer o patrimonio natural.
