Os audios publicados na noite do mércores 11-X amosaban fóra de toda dúbida que o nº 3 do PSOE, o secretario de Organización Santos Cerdán, mantivera conversas con Koldo García e co seu antecesor, o ex ministro Abalos, que reflectían inequívocos amaños para a adxudicación de contratos de obra pública e mesmo da percepción de subornos. Non había marxe para a dúbida ou para a denuncia ( abondo xustificada no caso do fiscal xeral e da dona do presidente do goberno do estado) de lawfare. Sánchez reaccionou axiña esixindo de Cerdán a súa dimisión e pedindo desculpas, o que non fixera Rajoy con Bárcenas. Con todo, nin é reacción abonda nin ten moita fasquía de ser críbel para unha maioría cidadá, mesmo para o propio electorado do PSOE.
O dano reputacional é atómico. Os dous secretarios de Organización do PSOE dos sete anos (xuño 2018-xuño 2025) de goberno Sánchez son gravemente sospeitosos de corrupción organizada dirixida dende Ferraz. É moi improbábel que un modus operandi desta caste non teña máis polas ca que se amosa do Ministerio xestionando por José Luis Abalos no que oficiaba de factotum o Koldo García. Millóns de electores progresistas que reivindicaron a hixiénica moción de censura de 2018 que botou do goberno do estado aos Rajoy, Sainz de Santamaría, Cospedal et alter levaron un lapote en toda a faciana.
É moi chocante que un goberno que naceu para botar fóra a corrupción do PP ( recoñecida nunha sentenza xudicial definitiva) non aproveitara estes sete anos para promover as reformas lexislativas e de xestión precisas para loitar contra a corrupción, depurar a praxe política do PSOE e darlle pulo á pescuda dos casos de corrupción do Goberno Rajoy (2011-2018) e dos seus casos de lawfare contra os políticos soberanistas cataláns (Operación Catalunya, na que se inventaron fortunas inexistentes en contas de Suiza para mancar as posibilidades electorais, tanto do president Artur Màs nas nacionais catalás de 2012 canto do alcalde de Barcelona, Xavier Trias, nas locais de 2015) e contra persoas pertencentes ao cumio de Podemos.
No canto disto amosouse unha liña continuísta na xestión pública, totalmente inserida na tradición oligárquica do réxime de 1978, malia que nas políticas económicas adoptáronse certas medidas correctas favorábeis ás maiorías sociais, nomeadamente xurdidas da iniciativa do soberanismo galego, vasco e catalá e da esquerda estatal. O propio Sánchez amosou máis dunha vez propósitos de reconectar o PSOE do réxime do 78 co progresismo de raizame republicana que fixo posíbel as súas investiduras de 2020 e 2023, mais esta tendencia ficou freada pola enxurrada xudicial apoiada polas dereitas españolas. Nesta conxuntura, os problemas de verticalidade da acción política e hiperliderado de Pedro Sánchez (responsábeis dos bos resultados electorais de 2019 e de ter salvado a roupa no 2023) contribuíron á parálise da acción de goberno e ao arquivo dunha axenda progresista nas liberdades, na política territorial e na implementación de modos de gobernanza máis participativos e horizontais, como ven de escribir Cristina Fallarás. Unha e outra vez a realidade amosa que a axenda de reformas socias e políticas require dunha axenda de reformas na gobernanza e máis no xeito de desenvolveren a política.
Aínda fican por diante 25 meses teóricos de lexislatura, mais de aquí en diante os problemas para Sánchez e o PSOE van medrar. No desenvolvemento das pescudas do “caso Abalos-Cerdán” (antes caso Koldo) é moi difícil que non xurdan fíos que vencellen esta organización a outras áreas do goberno do estado alleas ao Departamento responsábel de Transportes-Fomento.
Sánchez aínda dispón dunha bala se é quen de se arriscar: a de lle dar un grande xiro republicano ao seu goberno, reconstruíndo o pacto de investidura cos 178 deputados que o votaron hai ano e medio, pactando para os dous anos que fican para o remate da lexislatura unha axenda a prol do desenvolvemento das liberdades, de loita contra a corrupción e de afondamento na plurinacionalidade. Os seus socios soberanistas galegos, cataláns, vascos e mesmo valencianos e baleares van ter presión de cadanseus electorados e precisan dun grande reseteo en Moncloa, dunha auténtica mutación transformadora do réxime do 78. Mais este xiro republicano, este new deal será xa outra historia.
Esta cita, xa consolidada dentro da programación estable do centro, permitirá ao público gozar dunha mostra do traballo artístico e formativo desenvolvido ao longo do curso polo alumnado da especialidade. A actividade constitúe unha oportunidade para achegar a danza á cidadanía e poñer en valor o esforzo, a dedicación e a evolución das alumnas e alumnos participantes.
O Concello destaca que este novo éxito é froito do compromiso, do esforzo e da dedicación constante do deportista, cualidades que lle permiten seguir acadando resultados destacados a nivel estatal. Desde a entidade municipal transmítense os parabéns a González Villares por este subcampionato de España.
A proba, organizada polo CP Altrúan, reuniu máis de 130 palistas dos seis clubs lucenses de augas tranquilas que participan na competición: o propio Altruán, o CD San Ciprián, o Club Kayak Foz, o CP Viveiro Urban Hotel, o Cidade de Lugo e o Club Fluvial de Lugo. O deputado de Mocidade Daniel García entregou os premios da proba, na que Club Fluvial de Lugo, Cidade de Lugo e Altruán coparon o podio por equipos. A Copa Deputación de Piraguismo, que conta de 6 regatas, organízase no marco da colaboración que a Vicepresidencia da Deputación de Lugo mantén coa Federación Galega de Piragüismo para a promoción deste deporte, ofrecendo aos clubs a posibilidade de participar en competicións federadas nas súas comarcas e contribuíndo así á consolidación de equipos de base.
Malia a intensa calor, o pavillón encheuse de público para gozar das actuacións das numerosas alumnas, que ofreceron exercicios individuais, por parellas e en grupo, destacando pola súa beleza e dificultade técnica ao ritmo da música escollida. Ao remate, a concelleira Ana Rubal entregou medallas ás participantes, que tamén agradeceron o traballo e os valores transmitidos pola súa monitora, Lorena Fernández. Lémbrase que a festa de clausura das Escolas Deportivas terá lugar o luns 29 ás 19:00 horas, nun acto conxunto co Concello de Alfoz, no que haberá diversas actividades de celebración e a entrega de diplomas.
A cantante e instrumentista asturiana Mónica Acevedo actuará en formato solista, mentres que o equipo do local ofrecerá un menú especial con pratos como o tartar de xarda, gañador do “Ribadeo Sabe”, gazpachuelo de tempada, lomo de sardiña con berenxena afumada, cóctel de lagostinos, bonito de Burela con melocotón asado e sopa de cebola, e solombo de porco celta con xudías tenras. A cita comeza ás 21:15, con prazas limitadas e reserva imprescindible.
A xornada incluíu tamén o IV Torneo de Pádel, que continuará durante a fin de semana. O evento, organizado polo Concello xunto con ASAPA e Miño Vivo e coa colaboración da Xunta, recupera unha iniciativa nacida hai catro anos a petición da mocidade, coa intención de consolidala no tempo. O tenente de alcalde, Marcos García Lombardero, destacou a alta participación —catro veces maior ca na primeira edición— e agradeceu a implicación de entidades, colaboradores e asistentes, así como a presenza de representantes da Xunta, do Parlamento e da Deputación.
Adultos, nenos, familias, grupos de amizades fixeron o percorrido nun día espectacular de sol e cunha temperatura de 26º á hora da saída. Acudiron á cita o presidente provincial da AECC, José Manuel Rozas, o alcalde de Ribadeo, Dani Vega, as concelleiras e concelleiro ribadenses, Marta Saiz, Begoña Sanjurjo, Elena Sierra e Francisco José Silvent, a presidenta e o xerente de Acisa, Carmen Cruzado e Jesús Pérez, así como representantes da AECC de Ribadeo coa súa presidenta, Tea Martínez, á cabeza. A II Andaina Ribadeo en marcha contra o cancro contou co patrocinio de Solán e Acisa Ribadeo e coa colaboración do Concello de Ribadeo, Eroski e 2M.
