A opinión pública galega, historicamente atenta aos movementos xeopolíticos pola nosa condición de nación periférica e migratoria, asiste con certa distancia ao labirinto de Ceuta e Melilla. Porén, o que alí se xoga non é unha simple disputa territorial norteafricana, senón a definición mesma das costuras estratéxicas, xurídicas e sociais da Unión Europea. O vello status quo colonial e comercial que sostivo estas dúas cidades autónomas durante séculos rachou de xeito irreversíbel, deixando ao descuberto un modelo de extrema fraxilidade cara ao futuro.
O primeiro elemento desta metamorfose é de carácter demográfico e identitario. Nos últimos corenta ou corenta e cinco anos, Ceuta e Melilla experimentaron unha mutación étnico-relixiosa sen precedentes. A partir do proceso de regularización iniciado a mediados dos anos oitenta do século XX, a poboación de orixe musulmá —maioritariamente de etnia bérber ou tamazight no caso de Melilla— accedeu á plena nacionalidade española. Hoxe, estas comunidades de orixe musulmá representan xa arredor do 50% do censo en Ceuta e superan lixeiramente esa porcentaxe en Melilla. Esta realidade fracturou o vello monopolio político dos partidos de ámbito estatal, propiciando a emerxencia de forzas localistas alicerzadas nestes sectores de orixe extraeuropeo (como Coalición por Melilla ou o Movemento pola Dignidade e a Cidadanía) que actúan como auténticas chaves de gobernabilidade, mudando as dinámicas sociolóxicas e singularizando un debate electoral adoito polarizado.
A esta mudanza interna sumouse unha remuda estrutural da súa contorna económica nos últimos cinco anos. O ano 2021 marcou un punto de non retorno co peche unilateral por parte de Marrocos do histórico “comercio informal” e a posterior blindaxe fronteiriza coa esixencia de visado obrigatorio. A fin do contrabando consentido asfixiou economicamente as áreas marroquís colindantes, como al-Fnideq (Castillejos) ou Nador, onde máis de cen mil persoas ficaron sen sustento, disparando a miseria e a frustración social que alimenta a migración. Pola contra, Ceuta e Melilla víronse forzadas a unha “peninsularización” artificial, subsidiada polo Estado e pola UE a través de plans de reconversión que tentan transformalas en hubs dixitais e de servizos, cortando os seus lazos físicos con África.
O transfundo económico de Marrocos agrava este cadro. Malia a súa indubidábel modernización loxística e industrial (coa canle de Tanger Med), o reino alauíta amosa un desemprego xuvenil que supera o 36% nas áreas urbanas, lastrado polo favoritismo e pola falla de oportunidades, en parte conectada coa deficiente formación profesional que restrinxe de xeito substancial a empregabilidade-tamén na Europa- de centos de milleiros de mozos marroquinos. Neste contexto, o control da inmigración por parte a Administración do rei Mohamed VI é puramente relativo e, sobre todo, instrumental. Rabat demostrou dominar o “grifón” migratorio como unha eficiente ferramenta de presión xeopolítica (ou guerra híbrida) contra Madrid e Bruxelas, relaxando a vixilancia fronteiriza cando cómpre forzar concesións diplomáticas e blindándoa de novo cando flúen os millonarios fondos europeos de cooperación. Mais medra a desafección destes centos de milleiros de mozos, excluídos pola política da Administración real marroquina.
O impacto deste escenario chega de cheo á UE e- queirámolo ou non- dalgún xeito tamén a Galicia. Como fronteira exterior terrestre, a permeabilidade de Ceuta e Melilla devala na redistribución de fluxos asistenciais por todo o Estado, afectando as cotas de acollida e os sistemas de asilo, tamén na nosa Galicia. Ademais, nunha Europa tensionada polo novo Pacto de Migración, calquera fenda de seguridade ou crise humanitaria nestes perímetros altera o equilibrio e a estabilidade de todo o espazo Schengen, como estamos a ver.
As feblezas do modelo actual cara ao futuro son evidentes. Cómpre un debate que analice a viabildiade relativa de manter no longo prazo dúas illas urbanas hiper-subvencionadas rodeadas de rexións deprimidas sen un sistema institucional de cooperación con Marrocos que vaia máis alá do mero control policial. A dependencia absoluta do orzamento público e a vulnerabilidade diante da xeopolìtica, da corrupción e da falla de aquelado pulo de desenvolvemento económico de Rabat converten Ceuta e Melilla nun equilibrio inestábel sobre o arame. Ademais, a falla de cobertura explícita no que atinxe á defensa militar-artigo 6 do Tratado da OTAN-, unida á crecente asimetría demográfica interna, esixen que Madrid e Bruxelas pasen da mera contención policial a unha blindaxe xurídico-internacional definitiva.
Velaí un reto de cohesión que o Estado español e maila UE non poden ignorar e que non se resolverá nin exclusiva nin nomeadamente con exércitos e policías.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
Foron os propios implicados quen contactaron co 112 Galicia pasada a medianoite deste domingo. O vehículo no que viaxaban saíuse da vía na LU-132, en Cabarcos, Barreiros. A posición na que quedou o coche, inclinado sobre un terraplén, complicou o acceso dos profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, por iso, os xestores do Centro Integrado de Artención ás Emerxencias de Galicia avisaron aos Bombeiros de Barreiros. Finalmente, só tiveron que rescatar a un dos dous ocupantes, o copiloto, e, para iso, tiveron que cortar os asentos. Do mesmo xeito, o equipo médico só trasladou a unha persoa.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
