Non podo deixar de escribir unha reflexión, persoal e intransferible. Trata de como percibimos o mundo e como queremos que sexa. Son firme partidario dos servizos públicos: algo tan importante como son a saúde, a educación ou a seguridade non poden depender do poder adquisitivo de cadaquén. Que aporte máis quen máis ten: é a única vía para garantir a igualdade de oportunidades, a que merecemos.
Gústame a historia: estou orgulloso da extensa herdanza que deixaron en Foz e en toda Galicia os nosos devanceiros. Poboadores antigos dos que se perdeu o nome, tribos celtas que se asentaron e que deron en chamarse galaicas, algún fenicio de paso, romanos por suposto, anglos seica na Mariña, suevos e tamén algún visigodo, árabes … Un compendio de culturas que se enriquece coa inmigración actual, grazas á cal saen os barcos a faenar, temos médicos -moi escasos- nos nosos centros de saúde, traballan as empresas de construción ou tomamos un café tódolos días. Creo fortemente na cultura, no amplo espectro da palabra. Cultura sen cores políticas, sen fronteiras nin bandeiras. Arte que serve para expresar as inquedanzas, as vivencias, a perspectiva do artista. Arte que emociona, e non a todos da mesma maneira. Arte que tamén usa, coida e conforma unha materia prima preciosa, o mellor dos nosos patrimonios, a lingua galega. Arte que traspasa o territorio e que bebe de España, de Portugal, do Mundo, onde tamén xermola. Unha arte que non se limita ao territorio, senón que parte do artista que a crea e do seu tempo.
Houbo un día na historia no que dous homes poderosos -e digo homes, porque así era a sociedade- trazaron unha fronteira. A fronteira seguía o curso dun río e duns montes. Onde a chaira ocupaba o espazo, construíron un muro. A xente a un e ao outro lado do valado comezou a sentirse distinta, cando non o era. E mirábanse con sospeita, temerosos, cando cruzaban ao outro lado. Hoxe en día hai persoas que seguen creando fronteiras e outros que prefiren derruílas. Eu son dos segundos, por iso son socialista. Por unha Galicia máis plural, xusta e con futuro, aberta ao Mundo, eu apoio a Besteiro.


















As estudantes recibiron o galardón “Pizza Chef Emergente”, un recoñecemento que destaca o talento das novas promesas da gastronomía e que supón un importante logro para o centro educativo e para a formación profesional da comarca.
O percorrido comeza nun lugar simbólico: as pontes sobre o río Sor, que unen as provincias da Coruña e Lugo e marcan un dos vértices do territorio lucense. Con esta iniciativa, Guido Guía propón unha travesía pola diversidade paisaxística, histórica e humana da provincia, destacando a riqueza dos seus espazos naturais, monumentos e comunidades.
O delegado subliñou o importante papel que realiza o tecido social para conseguir melloras en beneficio da veciñanza e dinamizar social e culturalmente a localidade. Neste sentido, lembrou que a Xunta impulsa o movemento asociativo a través de apoios para o acondicionamento dos seus locais ou para o desenvolvemento de actividades.
A cita será o luns 19 de outubro, ás 17:30 horas, cun punto de encontro no peirao de San Cibrao. Ademais, os diferentes edificios municipais iluminaranse de cor rosa para sensibilizar á poboación sobre a importancia da detección precoz, fundamental para mellorar o prognóstico e a supervivencia das pacientes que padecen esta enfermidade.
O domingo 20 de decembro a Praza César Chavarría acollerá de 11:00 a 20:00 horas unha nova edición do Mercadiño de Nadal organizado polo Concello de Lourenzá, “unha cita para desfrutar do ambiente destas datas e compartir unha xornada especial na nosa vila”, anuncia a alcaldesa, Rocío López. O prazo de inscrición para instalar cun posto xa está aberto e a participación é totalmente gratuíta. As solicitudes poden facerse ata o 16 de decembro nas oficinas do Concello de Lourenzá ou a través do teléfono 982.121.006.
Durante 45 minutos, tres malabaristas —Pablo Reboleiro, Aitor Garuz e Santiago Montero— mergúllanse nun caos divertido onde ninguén manda e todo flúe entre xogos de poder, equilibrios imposibles e humor. A obra amosa como, no mundo dos malabares, romper os patróns establecidos pode levar a descubrir que a verdadeira maxia está en aprender a xogar xuntos.
No encontro, abordáronse temas como a posibilidade de colaborar na mellora da formación dos traballadores, destacando a importancia que ten ese aspecto neste sector estratéxico para Galicia. Tamén se trocaron puntos de vista relativos ás condicións laborais dos profesionais do mar.



