“O que agochan as guerras culturais”. Santiago Fernández Rocha

Vivimos tempos onde prolifera a mentira e abunda a confusión froito, en gran medida da vontade dunhas elites económicas insaciables no seu afán depredador. Elites que decidiron rachar hai tempo con todo compromiso social creando unha enorme desigualdade que se expresa nunha brutal concentración da riqueza por unha banda e pola outra, nun profundo deterioro das condicións de vida de amplísimas capas sociais.

Nesta situación e co fin de canalizar o descontento e malestar provocado por tal panorama de desigualdade e descomposición social, estase a crear e magnificar desde grupos de medios de comunicación e políticos afíns ás devanditas elites, unha problemática cultural e identitaria que nada explica da descomposición das clases medias, nin da frustración dunha mocidade que ve como desaparecen as súas expectativas de futuro ou como proliferan milleiros de empregos que non garanten unhas mínimas condicións de vida e que, cunha vivenda polas nubes, impiden toda posibilidade de emancipación. Unha situación, en definitiva, de degradación social como consecuencia dun reparto inxusto da riqueza ideado por un sistema capitalista dominado polas finanzas que só vive para a especulación e o negocio fácil. Un sistema económico que dende o triunfo do neoliberalismo, enriquece sen límites a una poucos a costa de empeorar e degradar as condicións de vida de grandes maiorías sociais. Unha situación, que ademais, se viu moi agravada pola ausencia de control político do proceso de globalización.

Esta é a realidade que pretenden agochar as dereitas extremas e os medios de comunicación afíns aos dirixentes deste capitalismo desbocado, utilizando a maquiavélica estratexia de crear e magnificar problemas culturais e identitarios como é a inmigración, os dereitos das minorías, as cuestións de xénero e moitos outros que están lonxe de ser a causa que explique a gran enfermidade que representan hoxe as desigualdades sociais. Pero parecen ser eficaces sucedáneos para canalizar a indignación e o malestar social provocado polas inxustas políticas neoliberais.

Estamos, polo tanto, diante dun falso relato que ten como misión impedir que amplas capas sociais tomen conciencia das auténticas causas reais da desigualdade e degradación das súas condicións de vida.

Desenmascarar esta maquiavélica estratexia debe ser un dos grandes obxetivos dos medios de comunicación independentes e de todas aquelas institucións que seguen representando con honestidade os intereses da gran maioría social.