O saqueo da Mariña

O SAQUEO DA MARIÑA

Estou desexando ver os programas electorais dos candidatos a alcalde dos nosos pobos, vilas ou cidades de A Mariña.

Fulanez ou Menganez para a alcaldía, a ver que nos prometen. Coa caixa baleira e a asfixiante débeda, esta vez non poderán ilusionarnos con contos de boapipa nin históricas transformacións urbanísticas. O único gran evento á vista é a chegada cada ano da primavera, verán, outono ou inverno. E en canto a obras faraónicas, haberá que deixar para outra ocasión a conversión da Mariña nun porto de transatlánticos.

Imaxino a os candidatos a alcalde melancólicos, mirando a cidade, pobo ou vila desde o miradoiro máis alto lamentando que a falta de perras gordas non poida , si gana, facer os grandes plans que ten para ela.

Porque outra cousa non, pero hai que recoñecerlle que nos últimos tempos cos cartos do goberno central, por mor da crise, a Deputación que parece estar de rebaixas as obras multiplicáronse , o noso político mira fixo e ronronea “cando acabe con ela, non a vai a coñecer ninguén”.

Os nosos alcaldes son “bos alcaldes”, pero para os visitantes: turistas e viaxeiros que gozan duns pobos mariñáns maqueados, chea de atractivos, atencións e oportunidades para pasalo ben, feiras festas e mercados. Tamén foron bos alcaldes para as construtoras e as concesionarias, que tanto se beneficiaron da súa paixón transformadora e as súas privatizacións.

Pero A Mariña, queridiños meus non só ten visitantes e comisionistas. Tamén ten veciños, e aí a ledicia vai por barrios. En canto un sae dos centros urbanos convertido en enorme centro comercial e de lecer (e onde os veciños tampouco gozan tanto como os turistas) atópase barrios e aldeas abandonadas, faltos de recursos e con servizos deficientes, e que encima son os que hoxe pagan o alto prezo de facer da capitalidade do concello un escaparate.

Son moitos os veciños e colectivos fartos desta forma de entender a cousa do bo goberno da Polis (En grego antigo cidade) de onde ver o de facer política que si traducimos daquela maneira seria “O arte de ben gobernar o cidade, pobo ou vila”.