Levo unhos anos vivindo en Foz, e veño observando cousas que me parecen
surrealistas.
Un dos mamotretos que representa o feismo urbanístico, do cql temos en Foz
moitos exemplos, é o edificio ao carón da Casa da Cultura. Nel se mostran
cousas que nunca se tiñan que aprobar: formigón armado cara vista, uralita
e azulexos en algunha fachada e unha altura desproporcinada.
Para quen non coñeza Foz, a Casa da Cultura é un dos poucos edificios
históricos e antigos que non caeu baixo a piqueta do “modernismo” e o
progreso?
Outro bo exemplo de mamotretos son sen dúbida As Torres, ata había xente
que opinaba lle daban un aire de gran cidade a Foz . De qué ? Seguimos coa
cementada do Cenima, na que gastaron 5 millóns de euros, e agora non cumpre
a función para a que supostamente se fixo. O mais esperpéntico é ver como
os funcionarios de Costas– organismo promotor- seguen nun entrechán pagado
polos contribuintes. Qué boa administarción dos nosos cartos, non?
Outros casos que non me exprico son esas rúas sen abrir, Fonte da Cruz,
fronte a villa Modesta, cunha urbanización detrás e accesos por un camiño.
A prolongación da rúa de Sarria, con saída a Ollo do Mar, que ademais
facilitaría o tráfico nesa area. De quén é a finca afectada?
Unha depuradora que non funciona o outro lado da piscina, fronte a ésta
seguen aparcando os camións da basura. Qué pobo turistico tan peculiar.
Noutro orden de cousas están as contas do concello. Despois dunhas 6000
licenzas no 2006, agora resulta que non hai cartos, ou mais ben hai débedas.
Pero cómo ? Moi boa xestión do sr. Rivera.
Aí están miles de pisos que non pagan o IBI. Como o van facer se moitos e
deles son dos constructores amigos do alcalde, que está sen vender e que
tamén lles perdonou tasas de guindastre, auga ou ocupación de beirarrúas.
En canto o Asilo, para os que andan mal de memoria, recordarlles os paus nas
rodass que puxo o actual alcalde para a cesión dos terreos porque a
consellería implicada era do BNG o mismiño que fixo coa galescola ou co
auditorio.
Por certo non estou dacordo con que a Deputación se arrogue competencias que
non son súas: campo de futbol, asilo…. A miña pregunta é non ten moitas
estradas que amañar, que si son da súa competencia?
Lourenzo
Ás 15:15 horas deste martes, un particular solicitou asistencia sanitaria tras a caída dun raio no lugar de Castro de Igrexa (Cazás, Xermade). Varias persoas sentiron os efectos da descarga eléctrica e unha delas quedou atolada. Tras dar aviso ao Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, Garda Civil e Protección Civil, a persoa afectada foi evacuada consciente ao Hospital Universitario Lucus Augusti.
A exposición, instalada no Centro Comarcal Pazo de San Tomé, invita a observar con calma, descubrir historias e poñer en valor un patrimonio vivo que forma parte da nosa identidade. Unha maneira diferente de achegarnos ao mundo rural que tanto significa para As San Lucas.
A viaxe, enmarcada no proxecto «Relevo Xeracional: O Futuro do Mar» e organizada en colaboración co GALP Itsas Garapen Elkartea, permitiu achegarse a iniciativas como Kofradia Basque Seafood, a Escola de Pesca de Ondarroa, AZTI, Albaola ou o Itsas Museo de Donosti, así como a proxectos vinculados directamente á actividade pesqueira e á divulgación, incluíndo o uso de realidade virtual. O intercambio con Euskadi permitiu coñecer modelos que combinan formación, investigación, transmisión do coñecemento e modernización do sector, contribuíndo a identificar novas vías para facilitar a incorporación da mocidade á actividade pesqueira e garantir a continuidade das comunidades costeiras galegas.
Os servizos sanitarios trasladaron ao hospital a tres persoas implicadas nunha colisión frontal en Castro de Rei. Unha delas tivo que ser excarcerada polos Bombeiros de Vilalba. Contra as 11:15 horas deste martes, un particular informou ao 112 Galicia dun choque entre dous vehículos no quilómetro 71 da N-640, á altura da parroquia de Viladonga. Desde o punto, os alertadores sinalaron que unha persoa permanecía atrapada. Desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, a Garda Civil de Tráfico, os Bombeiros de Vilalba e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros liberaron á persoa, que foi trasladada xunto con outros dous feridos ao hospital en ambulancia.
A artista, referente da música popular galega, conectou cun público diverso que gozou dunha sesión vermú marcada por máis de trinta anos de traxectoria. O concerto serviu tamén como despedida e recoñecemento a Valentín González e Viviana Pérez, que deixan a organización da comisión de festas tras dúas décadas. O deputado de Mocidade, Daniel García, destacou a importancia da implicación veciñal para manter vivas as celebracións que fortalecen a identidade comunitaria e reafirmou o apoio da Deputación ás redes asociativas e á programación cultural en galego. A actuación forma parte da iniciativa provincial para achegar música tradicional e en galego a todos os públicos.
Cómpre sinalar que este produto conta cun distintivo de calidade diferenciada, a Indicación Xeográfica Protexida Faba de Lourenzá, un dos 36 selos recoñecidos en Galicia que amparan a súa excelencia. Neste sentido, a Xunta vén de lanzar a nova marca Aquí Sabemos, coa que se busca reforzar o coñecemento e a identificación por parte dos consumidores dos produtos alimentarios galegos protexidos por figuras de calidade diferenciada.
Co sol ocultándose e a lúa asomando entre as torres de Donlebún, o músico e divulgador reivindicou o poder evocador e transformador do bravú fronte á morriña paralizante. Na sala de lectura da biblioteca, Souto explicou a evolución do rock bravú no imaxinario galego, evocando as músicas populares que acompañaron durante décadas os remolques dos pascualiños e os labores comunitarios, e lembrando a vitalidade de grupos como Skornabois, Diplomáticos de Monte Alto, Xenreira, Zënzar, Pinto de Herbón ou os Rastreiros. A boa lembranza da súa anterior visita levou ao artista a pechar a velada interpretando o “Himno de Ribadeo”, composto por Arturo Mogo, nun final cheo de afecto pola vila e pola súa identidade cultural.
