Gobernar agora este pais é como comprar un pasaporte, á tolemia. Non hai diñeiro. A Montoro só lle falta escribirlle unha carta a cada contribuínte explicándolle a falta de existencias en caixa. Aínda que ninguén o di o país está arruinado. Ata 2006, o ano anterior ao comezo da crise, a débeda pública nacional non superou o 40% (uns 400.000 millóns de euros). Xa estamos no 93%, e a previsión oficial para 2014 é alcanzar o 100% (un billón de euros). O dato define por si só a situación. Vivimos nunha bóla, nunha xigantesca burbulla formada pola débeda do goberno, o pago millonario de intereses ao que se ve abocado mes a mes, os préstamos dos bancos a catro ou cinco puntos por encima do valor do diñeiro real, a falta de investimento, a falta de consumo interno e a falta de ingresos. Si este pais fose unha empresa estaría fóra do mercado. Nin sequera nunha Concursal.
Darlle a volta á situación á hora que estamos é case imposible. Un PP que cando se caeu da figueira e soubo que Zapatero era un home feliz derrotado e fuxido das súas responsabilidades, tivo a súa oportunidade. Pero a súa aceptación dos feitos, a ausencia de combate, a renuncia ao seu programa, o enterro de calquera lubricación do sistema a cambio de pagar a inxente débeda, introduciuno nunha espiral onde non se aprecian saídas, salvo a que virá do desmantelamento das clases medias, o abaratamento da man de obra, a pobreza que gobernará as rúas, a sensación de que nada valemos e de que todo está en venda e a desaparición das nosas empresas mais senlleiras, Pescanova, Donuts, Panrico, Fagor……..
A débeda é o noso pesadelo. Somos unha nación pegada a unha débeda que nunca pagaremos. Sobe e sobe, e ninguén a frea pese a que o goberno xúranos que practican o deporte do austericidio con delectación. Non é verdade. Os actuais orzamentos cortan servizos sociais, atencións médicas, axudas ás formacións de emprego, obra pública, investimentos ao desenvolvemento, ás renovables, ao futuro en xeral, e non hai neles unha rendixa para a esperanza porque supoña que o desemprego contéñase; as empresas, pequenas, medianas, e grandes, continúen firmes nos seus respectivos negocios; as familias sexan capaces de facer fronte ao acoso de bancos, asguradoras, e financeiras. Detrás da frialdad dos números habitan centos de miles de persoas que perderán aos seus maiores sen darlles os coidados precisos; maiores que protexerán aos seus netos como poidan grazas a unhas miserables pensións cuxa subida (0,25%) tragaralla o IPC; netos que non traballarán na vida xunto a unha xeración completa que sobrevivirá sen que o medo abandone os seus fráxiles corpos; corpos fráxiles aos que se lles discutirá unha boa sanidade, unha boa educación, a ilusión de formar parte dunha nación orgullosa de selo?
O PP podería mirarnos aos ollos e dicirnos “fago o que podo” si fose certo. Moitos recoñeceríanlle o esforzo si actuasen de forma rigorosa, clara e honesta. No medio desta crise de cabalo o de Bárcenas é unha revelación. Algúns coidaban a retaguardia polo si ou polo non. O bipartidismo era iso: facerse con control do Estado, dividilo, repartilo, apesebrarlo, manexalo ao seu antoxo ata o fin da eternidade.
Aínda o Estado é seu. PP. Nese orzamento 2014 non hai austeridad para a abundante graxa que lle sobra ao Estado. Entre comunidades autónomas, , concellos e goberno central manteñen unha superestructura que é imposible de soster coa débeda que nos esclaviza a Alemania. É inconcibible que un billón de euros non sirva para que lles alcance de cheo o raio da sensatez e da vergonza. Nin sequera un recorte do dez por cento. Nin do vinte. Nin moito menos do 50%, que é probablemente o que conviría. Supera un pouquiño o 0,5%. Unha carallada.
O PP non fai o que pode. Sencillamente fai o que lle vén ben na seguridade de que ao final os depredadores que sobrevivirán son os mesmos que crearon a crise, coas súas ausencias nos controis, coas súas limitacións de coñecementos, e coas leis que aprobaron permitindo unha delincuencia organizada no sistema financeiro.
Non hai diñeiro en caixa. Bárcenas descansa no cárcere coa súa capacidade de manobra limitada. O xuíz Ruz sofre o asedio da Fiscalía do Estado, mostrándolle o camiño da resignación. Todo está controlado incluíndo o sufrimento dun país que se desgaxa e rómpese nos odios viscerales do que nunca fomos. Non hai oposición, non hai alternativa . Un ano máis e uns novos orzamentos nos que se regalarán caramelos para que a xente acuda ás urnas e misión cumprida. Iso é todo. Sobre Galicia e A Mariña pouco que dicir. Será pasada a coitelo ata que a xentiña, a mais perjudicada, que os vota despete do noño como Breogan . Os orzamentos 2014 case a invisibilizan.
Otero Regal
Ocorreu escasos minutos despois das 15 horas deste domingo, e foron recollidos pola embarcación Salvamar Shaula, de Salvamento Marítimo. Atopábanse subidos a unha balsa inchable na praia de Basteira, na Pedra (Cariño), foron arrastrados pola corrente e eran incapaces de retornar á beira. Dúas persoas metéronse na auga tratando de rescatalos, sen éxito. Ao final, a embarcación de rescate de Salvamento Marítimo recolleu aos menores e levounos ilesos ata o porto de Cariño. Ademais de a Salvamento Marítimo, desde o 112 Galicia informouse ao Servizo de Gardacostas de Galicia e aos axentes da Garda Civil.
O Campo de Fútbol de As Valgas acolleu as actuacións de Netos de Bandim, chegados desde Guinea Bissau; da Philippine Performing Arts Company, das Filipinas; e do grupo anfitrión O Arco da Vella. Un encontro único de culturas, ritmos e emocións que pechou unha noite inesquecible.
Alí salientou o papel que desenvolve este evento no impulso dos produtos agroalimentarios de proximidade, ao tempo que favorece as canles curtas de comercialización. Destacou tamén a importancia deste mercado, considerado como un dos máis antigos da provincia de Lugo, xa que ofrece unha ampla mostra dos principais oficios de artesáns da Idade Media. Ademais, permite aos asistentes gozar de actividades variadas e degustar produtos agroalimentarios diversos.
A institución provincial colabora con ambas citas, organizadas pola Asociación Cultural Amigos da Liga Santaballesa, cunha achega económica de 4.000€. García Porto recalcou que “estes eventos son un exemplo de como a historia da emigración pode converterse nun atractivo turístico de calidade, capaz de atraer visitantes e de reforzar o orgullo de pertenza da veciñanza”.
O evento incluirá espicha, queimada, brujo con conjuro e sesión DJ. O prezo é de 50 euros por persoa, con reserva previa no 611 185 336 e prazas limitadas. A organización lembra que “el 12 de agosto cuando caiga la noche la celebración continúa en Los Olivos… la noche culminará con una queimada elaborada por el Brujo Gonzalo, seguida de una sesión DJ para poner el broche final a una jornada inolvidable”.
Baixo o título Memoria de mariñáns. Unha crónica da emigración da Mariña, o xornalista e investigador Martín Fernández Vizoso ofrecerá unha intervención centrada nas historias e vivencias dos emigrantes da comarca, ilustrando o fenómeno migratorio que marcou a vida de moitas familias ao longo do século XX. O evento inclúe tamén unha imaxe histórica de mariñáns retornados de América nos anos 30, que serve de fío visual para contextualizar esta realidade.
En total foron ofertadas preto de 80 prazas de surf, piragüismo e vela, destinadas a nenas e nenos con idades comprendidas entre os 9 e os 15 anos. As escolas desenvolvéronse en diferentes quendas nos meses de xuño e xullo. O concelleiro de Deportes, Francisco José Silvent, subliñou “a importante participación da rapazada ribadense nas escolas deportivas de verán, que organizamos desde o Concello de Ribadeo coa axuda dos clubs que as impartiron. Queremos agradecer ás familias a confianza depositada nas nosas actividades, que lles serviron aos asistentes para practicar deporte na auga e para pasar uns días aprendendo e perfeccionando técnicas”.
