Crisis en la Iglesia. Crisis que marca el final de una etapa y el comienzo de otra. La confrontación entre lo viejo y lo nuevo. Tradición o Evangelio. Ha llegado la hora de elegir nuevos caminos. Las ventanas abiertas por el Concilio Vaticano II han dado estrada a un nuevo aire fresco en la Iglesia. Ventilación renovadora de una atmósfera contaminada por las adherencias de una larga etapa pasada. Un dilatado período en el que la Iglesia fue víctima de los despojos y escorias adheridas a lo largo de sus dos mil años de andadura. Vicios y corrupciones que la han alejado del mensaje de salvación de su fundador.
Y, como todas las crisis, la que hoy padece la Iglesia tiene vertientes opuestas. Posturas enfrentadas, con sus correspondientes mentores a veces en abierta oposición entre sí. Actitudes conservadoras e inmovilistas las unas, patrocinadas por los defensores de la “Ecclesia semper eadem” como la definía Juan Pablo II. Frente a las progresistas y renovadoras las otras, apoyadas por los defensores de la “Ecclesia semper reformanda” como la calificaba Karl Barth. Mentores de las primeras, los acomodados sectores conservadores, los clérigos involucionistas, respaldados por no pocos poderosos jerarcas. Su lema: “nihil innovetur nisi quod traditum est”. Inspiradores de las segundas los sectores aperturistas, encabezados por el papa Francisco y las reformadoras Comunidades de Base. Su lema: “Una Iglesia pobre para los pobres”, Franciscus dixit.
Oscilaciones e indefiniciones instaladas en el ámbito de sus teologías y de sus prácticas litúrgicas. Titubeos y vacilaciones alojadas en sus estructuras y en sus principios morales. Cuestionamientos apostados en sus posturas económicas y hasta en sus expresiones artísticas.
Imágenes testimoniales externas, expresivas de esas dos vertientes, no faltan en nuestro entorno cercano. Símbolos representativos de esas dos posiciones distintas. El templo de Cedofeita, por un lado. Una imagen plástica de esa vertiente inmovilista y decadente. El estado de conservación de este templo, tanto en su espacio interior como en su porte exterior, atestigua esa imagen de abandono y desidia, que corrobora la crisis propia de la decadencia del final de una etapa.
Su imagen opuesta, la iglesia de Cubelas. Un templo de finales del siglo XVII, con su fachada reedificada un siglo después. Por iniciativa de sus feligreses, que supieron involucrar en su aspiración restauradora a las distintas administraciones, brilla hoy renovada la nueva imagen de su singular pórtico. Un magnífico pórtico, abierto por sus dos lados, que acaba de ser objeto recientemente de una excelente restauración. La recuperación de sus tres arcos primitivos, correspondientes a las tres naves interiores del templo, acaba de devolver este pórtico a su estado original para recobrar así su figura y esplendor inicial. Y la pila bautismal en el centro del pórtico simbolizando que el bautismo es la puerta de entrada en la iglesia. Una muy acertada iniciativa de restauración de los feligreses de Cubelas, que sus vecinos de Cedofeita y de otras muchas parroquias deberían imitar.



















O evento comezou cunha misa na igrexa parroquial de Santa María de Meira e a continuación, tivo lugar o tradicional xantar no Pavillón dos Deportes e o recoñecemento ao home e á muller de maior idade do municipio. Nesta xornada de convivencia, Fernández Méndez puxo en valor a contribución das persoas maiores á sociedade e enxalzou o seu papel activo no municipio, “é unha satisfacción compartir este día coas nosas persoas maiores, que tanto teñen achegado á sociedade e que merecen espazos de encontro e celebración como este”.
Será desde as 11 horas. Trátase dun reto por parellas no que enxeño, concentración e traballo en equipo serán claves para completar o puzzle no menor tempo posible. Agárdase a participación duns 40 equipos e haberá premios para os tres mellores tempos e un recoñecemento ao mellor tempo local. O Concello de Cervo anima a apoiar
A programación arrancará de 13:00 a 15:00 horas cos pinchos de benvida e unha sesión vermú a cargo do DJ Peabody. A continuación, de 15:00 a 17:00 horas, terá lugar a comida na Finca San Antonio, cun menú composto por salpicón de rape e langostinos, codillo con patacas, pan, postre, café, chupito e bebida incluída. Os tickets teñen un prezo de 40 euros e poden adquirirse en O Rincón, Confitería Alianza, Comercial Anjor e Perruquería Oriola; os menores de 5 anos asistirán de balde e os de 6 a 10 anos contan cun desconto do 50 %. Xa a partires das 18.30 horas haberá sesión de música con Toxo Guayaba.
A xornada incluirá feira de artesanía desde as 11:30, inauguración ás 12:30 e xantar popular ás 14:45, con tickets dispoñibles ata o 9 de setembro. Haberá showcookings, degustacións, pasarrúas, xogos tradicionais, concentración de Vespas e demostracións de oficios. A organización espera repetir o éxito da última edición, na que se serviron uns 800 pratos.
A mostra permanecerá aberta ao público ata o 4 de novembro.
O Concello destacou que esta primeira edición nace para impulsar a creación literaria e manter vivo o legado de Manuel García-Galano. A obra gañadora, definida pola autora como unha historia de suspense psicolóxico sobre amizade, lealdade e segredos, engádese á programación cultural da XXXIII Feira Campomar. Con este premio, o concello inicia unha traxectoria destinada a honrar a figura do escritor a través da literatura.
Villares felicitou á entidade lucense polos éxitos acadados na última tempada e puxo en valor “o traballo e dedicación dos nadadores e nadadoras e o esforzo do equipo técnico” do club. Recalcou en especial o impulso ao deporte base dende idades moi temperás, en liña coa aposta da Xunta por fomentar a actividade física entre os nenos e nenas con accións como o programa de deporte escolar Xogade, que no curso pasado chegou case ao 60% do alumnado galego.



