A estrada da costa norte de Galiza, que tería que unir a Mariña luguesa co Ortegal coruñés, é eterna, infinita, coma o manto de Penélope. Empézase polo día e desfaise pola noite, agardando en desespero por un Ulises que nin existe. É coma unha amor sen correspondencia, platónico, eterno, chorando sempre pola amada, que aínda sendo infiel, seguimos agardando o seu amor eternamente, con paciencia e sen desespero, porque se fósemos románticos de verdade xa nos teriamos que ter suicidado varias veces.
Hai máis de trinta anos que nos levan enganando coa estrada da costa. Cambiou mil veces de nome e de trazado. Chamouse “a T da costa”, “corredor do Cantábrico”, “autoestrada”, “vía rápida” e agora “vía de alta capacidade”. Fixéronse centos de plenos nos concellos para aprobar estudos previos, de detalle, detallados, de exposición, definidos, circunstanciais, incluso definitivos, pero a estrada segue no limbo, como unha entelequia virtual que existe nas nosas mentes, pero imposible de facela realidade tanxible.
Pasaron gobernos de todas as cores no Estado e na Xunta. Houbo épocas de vacas gordas e de vacas fracas. Prometéranola en todas as eleccións das últimas tres décadas, daba igual que fosen municipais, autonómicas ou estatais. Ate de agora ninguén cumpriu a promesa. Na anterior lexislatura o PP esixía todos os días dende a oposición a súa construción urxente, prometeu a súa inmediata execución se gañaba as eleccións; gañounas por maioría absoluta e agora, no canto de cumprir a promesa, adía o seu comezo para dentro de catro anos. Dá a sensación como se a estrada fose a remolacha do burro, poñela diante da boca para que siga traballando sen recibir recompensa. Non é de estrañar, pois leva funcionando unha morea de tempo.
Na bisbarra tampouco nunca houbo unidade na súa reivindicación. Os alcaldes sempre estiveron ás ordes do partido en cada momento, máis que defendendo os intereses dos veciños, no caso de que estes fosen intereses reais ou, polo menos, manifestados. Tampouco houbo ningún tipo de mobilización social nin reclamacións de sectores afectados. As asociacións de empresarios, comerciantes, mariñeiros, veciños semella como se tivesen as mans atadas por escuros intereses inmediatos, pois non son quen de xuntarse e permanecen mudos agardando pola misericordia dalgún ente superior.
Despois de tanto tempo e en vista da situación actual, calquera análise obxectiva podería concluír que a estrada da costa non é necesaria porque ninguén a demanda. E se algún día se fai realidade, seguro que lle pasará como lle pasou ao tren: xa non haberá suficientes habitantes nin dinamismo económico para facela rendible. Será un monumento póstumo ao un progreso que nunca existiu. Espero equivocarme.
Con motivo desta data tan especial, o alcalde Demetrio Salgueiro, xunto ás concelleiras Tamara Soto e Mª Dolores Meitín, visitouna para felicitala persoalmente e compartir con ela unha celebración tan emotiva. O Concello destacou a alegría e o orgullo que supón chegar ao século de vida e trasladoulle os seus parabéns, desexándolle saúde, felicidade e moitos máis anos rodeada dos seus seres queridos.
Dende as 10 da mañá máis de 170 vehículos ocuparán o aparcamento de Coto ata as 13:30, cando partirán en caravana cara Arealonga. Alí permanecerán ata as 17:00, momento no que iniciarán a ruta pola estrada das praias, regresando ás 18:30 para a entrega de premios e a clausura, prevista para as 20:30. A cita reunirá máis de 300 participantes, con presenza de persoas chegadas de Pamplona, Bilbao e doutros puntos do Estado. O evento, organizado por retroclasicos_barreiros e co apoio do Concello, continúa a atraer amantes dos vehículos clásicos e a dar visibilidade á beleza de Barreiros.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
