Otero Regal
Érase unha vez unha terra ben fermosa, por certo, eu nacín nela fai xa máis de medio século, que se di axiña . Houbo un tempo naquel lugar encantado en que a lingua das vacas non tiña a cor do mar. Un tempo en que ese mar non era escenario das trabas entre pescadores veciños, administracións e a xente que baixaba á ribeira a buscar un bocado , polvos, lámparos, minchas, ourizos, uns farros, unhas maragotas…. Pescadores profesionais que gañaban un xornal suficiente para algo máis que pagar o combustible. Nese tempo os cidadáns eran iguais en dereitos, deberes. Os nenos xogaban na rúa sen medo a pederastas de permiso e os políticos -os que vivían na esquerda e na dereita da rúa- adicábanse a arranxar os problemas e non a maquealos.
Houbo un tempo, naquel lugar próximo, en que para quitar un bulto das costas non che daban hora en xuño do ano próximo. Un tempo no que os veciños podían durmir e os mozos divertirse ao mesmo tempo. A música en directo non estaba perseguida. Un tempo en que as fichaxes do equipo de fútbol da zona eran comprensibles. Mesmo, gobernantes e opositores eran capaces de entenderse polo ben común e os policías locais nunca eran atentos, educados e comprensibles. As xentes dese lugar podían mercar unha casa e non morrer antes de rematar de pagala. Máis aínda, a metade do seu soldo non marchaba correndo polas catro paredes do seu fogar e as xentes non sabían o que era iso do Euríbor.
Houbo un tempo en que os traballadores non soñaban con ser mileuristas -todo un privilexio-, en que as avoas non necesitaban estirar unha ridícula pensión e as estradas eran anchas, con bo firme e con curvas abertas e ademais chegaban a tódalas partes.
Un tempo en que o xornal non anunciaba dia si e dia tamén as continuas ilegalidades no eido do urbanismo que Tiros e Trianos permitían.
Un tempo no que os cines aínda existían no centro, os coches aparcaban sen problema e os discursos non contiñan mentiras. En verán facía sol e en inverno chovía. E en outono En outono camiñabamos sen présa sobre as follas secas.
Terá lugar este venres 29 de maio ás 17:30 horas no Local Social da rúa Enrique Guzmán. A primeira mesa, dedicada aos diferentes modelos de obter beneficio, contará con Fernando Branco Parga e Quico da Silva do Colectivo Bidán, e co deputado Xosé Manuel Golpe, baixo a moderación da concelleira Paula Gómez. A segunda mesa abordará os beneficios para a veciñanza no desenvolvemento da enerxía eólica en Muras, con intervencións da deputada Olalla Rodil, do deputado Daniel Castro e do alcalde Manuel Requeixo, moderados pola concelleira Azucena Camba.
A saída será ás 10:00 desde El Bao, con autobuses ás 9:00 desde Navia, e a chegada arredor das 16:30 seguida dunha festa na dársena. As inscricións estarán abertas do 31 de maio ao 12 de xuño na Casa do Deporte ou en liña por 7 €. O Concello anima a participar nesta cita que combina natureza, deporte e convivencia.
Non deben prematricularse quen continúe co mesmo instrumento nin quen opte a talleres, Música e Movemento, Pandeireta ou Instrumentos Tradicionais, que se inscribirán en setembro. As solicitudes presentaranse no rexistro do Concello ou na sede electrónica, sen garantir praza. O alumnado xa matriculado mantén a súa praza se formaliza a matrícula entre o 1 e o 9 de setembro. A Escola contactará na primeira semana de setembro para confirmar dispoñibilidade segundo o Regulamento interno.
A xornada incluirá exhibicións de patinaxe artística e ximnasia rítmica, así como a entrega de diplomas e dun agasallo para todos os nenos e nenas das distintas disciplinas das escolas: voleibol, balonmán, multideporte, ximnasia rítmica e patinaxe artística. Será unha tarde especial para recoñecer o esforzo, a ilusión e o compañeirismo amosados ao longo de todo o curso.
O corte afectará ao tramo comprendido entre os puntos quilométricos 19,765 e 22,933. As obras, executadas pola empresa OVISA Pavimentos y Obras S.L.U., contan cun investimento da Deputación de Lugo de preto de 190.000 euros.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. No acto de apertura servirase un viño acompañado dun pequeno aperitivo.
O colectivo denuncia que, tras anos de espera, continúa sen obter unha resposta xusta ás súas reivindicacións e esixe o recoñecemento da súa categoría profesional, unha reclasificación acorde coa súa cualificación e unha retribución inmediata e adecuada ás súas funcións. Os profesionais reclaman tamén axilidade nas solucións, lembrando que levan demasiado tempo entre promesas incumpridas e parálise administrativa.
