BURELA .- O colectivo cultural Buril de Burela asegura que hoxe en día pasar pola rúa Eijo Garay “remítenos a épocas de represión que din pasadas” e recorda que “non se respecta a lexislación en vigor, a denominada Lei de Memoria Histórica, que obrigaría a eliminar o nome de Eijo Garay do noso rueiro”. O colectivo Buril solicita “a retirada inmediata do nome de Eijo Garay do noso rueiro, por xustiza histórica e hixiene democrática, porque queremos vivir nun espazo libre de nomes e símbolos que representan a época mais escura na historia recente do noso país”.
Nota de Prensa
POR HIGIENE DEMOCRÁTICA:
ELIMINAÇOM DA SIMBOLOGIA FASCISTA DA NOSSA VILA!
Desde o Colectivo Cultural Buril, entendemos que no actual contexto de crise
estrutural que padecemos se obviam questons que nom por menos importantes se
deveriam passar por alto. Queremos manifestar o nosso mal-estar pola pervivença
de nomes nom dignos no nosso rueiro. Consideramos que ter de passar pola Rua
Eijo Garay no século XXI remete-nos para épocas de repressom que se dizem
passadas, sendo ainda maior a nossa preocupaçom se temos em conta que nem
sequer se respeita a legislaçom em vigor, a denominada Lei de Memória Histórica
que obrigaria a eliminar o nome de Eijo Garay do nosso rueiro.
Nom podemos aceitar que a dia de hoje, umha das principais ruas da nossa vila,
esteja dedicada a umha figura fundamental na configuraçom do golpe de estado do
36 e na posterior repressom franquista.
Nom seremos @s primeir@s a reclamar umha reparaçom moral à exaltaçom de
figuras e símbolos fascistas nos espaços urbanos que habitamos, pois infelizmente,
estes factos dam-se em muitos outros pontos do nosso país, havendo, no que diz a
respeito de Eijo Garay, antecedentes que legitimam as nossas justas
reivindicaçons. É este o caso do viguês ‘Colexio de Educación Infantil e Primaria
Doutor Eijo Garay’, actualmente chamado ‘Colexio de Educación Infantil e Pimaria
Illas Cíes’, por Ordem do 8 de Abril da Conselharia de Educaçom e de Ordenaçom
Universitária.
As burelás e os burelaos, nom podemos ser cúmplices durante mais tempo desta
injustiça histórica, cuja reparaçom já chega com demora. É por isso que solicitamos
a retirada imediata do nome de Eijo Garay do nosso rueiro, por justiça histórica e
higiene democrática, porque queremos viver num espaço livre de nomes e símbolos
que representam a época mais escura na história recente do nosso país.
Leopoldo Eijo y Garay. Quem foi e que fijo?
Eijo Garay foi Bispo de Tui (1914-1917), Bispo de Vitoria (1917-1922) e
Bispo de Madrid-Alcalá. (1923-1963). O 21 de Julho de 1946 é nomeado Patriarca
das Índias Ocidentais polo papa Pío XII, título simbólico, mas que dava prestígio ao
bispo da capital de Espanha em pleno auge de um regímen interessado em renovar
a ideia do Império Espanhol. Eijo y Garay foi, de facto, um dos prelados mais fiéis
ao regímen, apoiando abertamente o golpe de estado fascista em inúmeras
ocasions, fazendo a sua primeira apariçom pública o 15 de Agosto de 1936, quando
assiste em Vigo ao içado da bandeira nacional fascista, acompanhando ao
comandante militar golpista Felipe Sánchez no passo de revista às tropas.
Nos anos da República fora umha das principais figuras na oposiçom ao
poder legalmente constituído, desenvolvendo um intenso trabalho desde distintos
frentes, bem desde o activismo religioso, com a organizaçom do associativismo
sindical católico ou o impulsionamento das escolas primárias católicas (criou a
associaçom Cruzados de la Enseñanza), bem como polo seu posicionamento
político-ideológico, ingressando, em 1935 na Academia de las Ciencias Morales y
Políticas, desde onde combateu duramente a República.
Morre o 31 de Agosto de 1963. Desde entom, e tendo sido já celebrado o
Concilio Vaticano II, o patriarcado das Índias Ocidentais permaneceu bacante até
hoje, ainda que nunca fosse formalmente suprimido.
Linhas chave na sua trajectória político-ideológica:
•
Apoiou a tentativa de expansom colonial espanhola no Magreb durante o regime
afonsino, expansom que ocasionou desastres como o de Annual ou Barranco do
Lobo.
•
Durante o Governo da República, adere aos Monárquicos, posicionando-se em
contra de sectores da igreja que reconheciam a legitimidade da República.
•
Apoia e promove o golpe de estado fascista contra o Governo Republicano
legitimamente constituído.
Frases ‘célebres’:
•
15 de Agosto de 1936. No içado da bandeira nacional fascista em Vigo,
pronuncia estas palavras: “Esta bandera gloriosa que jamás debió ser
arriada del corazón de la nacionalidad la izamos ahora nuevamente,
pero para no arriarla jamás, porque no habrá un solo español que deje
de impedirlo con todas sus energías y con toda la sangre llevada a toda
clase de sacrificios. Son los colores de esta gloriosa bandara el rojo de
la sangre de nuestros padres, y el amarillo de los valores de España.
Juremos todos, pues, defender la santa Patria y la santa bandera”. (180)
•
Novembro de 1936. “Tengo vivísimos deseos de visitar al General Franco;
pero estoy a muchos kilómetros, y tampoco está él ahora para recibir
visitas. Él sabe bien lo mucho que lo quiero y admiro, y que siempre
creí que él sería el salvador de España”. (187)
•
25 de Novembro de 1936. “Tengo fe ciega en el acierto del Generalísimo
Franco, hombre deparado por Dios para la salvación de España, como
vengo diciendo desde hace años”. (188)
•
Janeiro de 1937. Na carta que leva por título La hora presente afirma: “esta
España nuestras […] ha sido y sigue siendo el pueblo católico por excelencia; y
de ello es buena prueba el heroico esfuerzo con que lucha hoy por su fe”.
Continua: “La rebelión era para España un derecho, si quería salvarse y
salvar su patrimonio histórico, su honor y su vida civilizada. Derecho que
constituía un deber. […] Pues bien, en España el comunismo no podía ya ser
vencido, despues de su ilegal asalto al poder, si no es con la razón de las
armas, puesto que había reducido fieramente a silencio forzoso las armas de la
razón, y había secuestrado los derechos de la más elemental libertad. Usurpado
el poder, y el ejercicio con cruel y sangrienta tiranía, cegaba el marxismo todas
la vías legales; sólo un pueblo de esclavos podía renunciar a las vías justas y
legítimas para derrocar al tirano. Cuando la sustancia de la legalidad es la
injusticia, no le queda a la conciencia y a la acción más recurso que buscar la
justicia en la legítima ilegalidad. Tanto los individuos como la sociedad tienen
derecho a su legítima defensa, que es sagrada porque es ley de naturaleza”.
(190-191).
•
20 de Maio de 1939. Arrodillado, el dictador Francisco Franco oró unos
instantes. El Obispo de Madrid, Leopoldo Eijo y Garay, le había dicho en la
iglesia de las Salesas: “Nunca he incensado con tanta satisfacción como
ahora lo hago con Vuestra Excelencia”. Era el 20 de mayo de 1939, apenas
un mes y medio después del fin de la Guerra Civil, y el Caudillo, triunfante,
entregaba al Primado de España, el cardenal Isidro Gomá, su espada como
símbolo de la “victoria” sobre la República.
A nossa alternativa:
Se bem desde o C.C. Buril consideramos que existe umha carência real de
referentes do galeguismo popular nos nomes das nossas ruas, entendemos que
temos em Burela persoeiros com um perfil o suficientemente digno como para estar
presentes no nosso rueiro.
É este o caso de Ricardo Pena Domínguez, primeiro Cronista Oficial da nossa vila e
autor do livro Burela. Apontamentos Históricos e Crónica do Século XX, um dos
manuais referenciais da nossa história local. Seria inútil enumerarmos aqui todos os
motivos polos quais dedicar-lhe umha rua, mas consideramos que o elevado grau
de familiaridade que atingiu na vila de Burela, é motivo suficiente para ser
merecente do reconhecimento popular.
Para todo isto, o C.C. Buril reuniremo-nos primeiramente com as três forças
políticas com representaçom na Câmara Municipal burelá para conseguir o seu
respaldo à nossa reclamaçom e que esta medida atinja o apoio de tod@s os
concelheir@s no próximo pleno local.



















Ocorreu minutos antes das 15 horas e o vehículo obstaculizaba a circulación. O 112 Galicia tivo constancia deste accidente a través dun particular: un camión acababa de envorcar no quilómetro 10 da LU-541, en Ladra (Vilalba). Nun primeiro momento pensouse que o condutor podía estar atrapado, mais conseguiu saír polo seus propios medios. No operativo participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. O vehículo perdeu algo de combustible como consecuencia do impacto, pero os bombeiros resolveron rapidamente a situación.
No marco desta iniciativa, a asociación realizará o 6 de maio unha viaxe a Monforte, que incluirá visitas ao Museo do Ferrocarril ou ao Pazo de Tor, ao conxunto monumental de San Vicente do Pino, ao Centro do Viño da Ribeira Sacra e unha explicación exterior do Colexio de Nosa Señora da Antiga. As persoas interesadas en participar poden inscribirse entre o 10 de marzo e o 10 de abril chamando ao 660 47 72 30 ou escribindo ao correo vencelloburela@gmail.com.
Esta iluminación comezará acendendo en días sinalados, nos que se celebre ou queira darlle visibilidade a algún acontecemento. “Pareceunos un bo día este 8 de marzo, no que conmemoramos o Día da Muller, comezar o uso desta instalación”, explica a concelleiro de alumeado, Ángel Fernández Neira. “As letras de Foz son un signo de identidade do noso pobo e esta iluminación dálles unha nova vida”, explica o alcalde, Fran Cajoto.
Durante a visita, as representantes municipais fixéronlle entrega dun ramo de flores e compartiron con ela un momento moi agradable, celebrando xuntas esta data significativa. Con este xesto, o Concello quixo recoñecer e poñer en valor ás persoas maiores de Burela, que forman parte fundamental da comunidade e son depositarias da memoria, da experiencia e dos valores do municipio.
O 14 inaugúrase o Rincón da Poesía, con música de gaitas e concerto de Xuaco Amieva, ademais da presentación de Viaxe a Dacondo I. O 21 terá lugar un recital poético-musical na Casa de Cultura, con música en directo, participación de autores locais, presentación do libro Tu voz en mi voz e homenaxe a Luis Pérez del Súcaro.
Este domingo, 8M, celebrouse un xantar no restaurante O Noso Lar no que participaron máis de 100 mulleres con posterior baile na Casa do Mar.
Reuniu na xornada deste sábado no pavillón de deportes a 700 ximnastas procedentes de diferentes puntos da provincia de Lugo e tamén dun club convidado de Pontevedra. Foi un día intenso de deporte e de convivencia, que tivo unha importante repercusión na hostalería local. Desde o Concello felicitan a todas as participantes, subliñan o traballo da organización (Escola Porta Norte) e agradecen o apoio das entidades colaboradoras.



