Van aló dous anos desde aquel febreiro de 2024 no que Alfonso Rueda, alicerzado nomeadamente na grande mobilización das súas bases rurais, logrou manter o edificio da maioría absoluta. Chegados a este marzo de 2026, o panorama demoscópico que debuxan as enquisas confirma a resiliencia do sistema de partidos galego, afondando nunha fenda estrutural: a dunha Galicia dual que camiña cara un binarismo imperfecto entre o polo conservador e a emerxencia dun soberanismo de masas.
A análise demográfica de hai dous anos afondouse: o Goberno Rueda alícérzase cada vez máis sobre a Galicia do interior e as xeracións maiores de 65 anos. Só pode vender unha suposta estabilidade, que semella que para a Galicia máis dinámica non é senón inmobilismo, diante das remudas dun mundo que esixe coñecemento e transformación estratéxica. Neste senso. o arquivo do proxecto de Altri hai poucas semanas presentouse tacticamente non como a derrota que é, senón como un exercicio de suposta “prudencia administrativa” fronte á imposibilidade de conexión eléctrica (responsabilizando da mesma ao Goberno do Estado) e a oposición social maioritaria, da que responzabiliza ao BNG. Unha finta táctica que tenta desactivar a bomba reloxo que ameazaba o seu feudo lucense e furaba os seus apoios históricos na contorna da ría de Arousa e val do Ulla.
Porén, fronte a este castelo, o BNG de Ana Pontón emerxe xa non como unha alternativa de protesta, senón como unha opción de goberno “in pectore”. Cun 32% de estimación de voto nas enquisas deste primeiro trimestre de 2026, o nacionalismo deixou de ser un partido para converterse no burato negro que absorbe todo o que está á esquerda do PP. O sorpasso ao PSdeG é xa un dato estrutural. O socialismo galego de Gómez Besteiro sofre a síndrome da “invisibilidade por pinza”: o electorado urbano e mozo flúe cara a Pontón por unha cuestión de utilidade e soberanía, mentres perde algúns votantes cara ao PPdeG por mor dunha axenda estatal que non coincide coas necesidades urxentes dun país que esixe voz propia no debate sobre o financiamento autonómico e a débeda histórica. Sobre o debate de como podemos xerar benestar garantindo servizos públicos de calidade. Un debate no que o PSdeG non está, amosando arestora a súa inutilidade relativa, que acada tamén a esas difusas opcións da esquerda estatal (IU, Sumar, Podemos…) orfas, ademais, de presenza social e territorial.
Mentres, a Galicia urbana e a Galicia de menos de 45 anos presenta unha intención de voto estábel con maioría a prol do BNG de Ana Pontón, que mesmo mellora aquel 31,7% de 2024 construído dende a expectativa real de remuda. E este fenómeno ten unha importancia moi salientábel: fronte ao prognóstico de que parte dese 31,7% voltaría ao PSdeG, á esquerda estatal ou a abstención por mor da frustración das expectativas de remuda no goberno de 2024, a mellora na intención da xa moi elevada porcentaxe de voto para o BNG amosa que esa expectativa de remuda arredor da proposta soberanista de Ana Pontón continúa na sociedade. Mesmo afortalada.
A gran novidade deste 2026 é a aparición de fendas no casco do transatlántico popular pola dereita. Vox, que en 2024 era unha anécdota, seica estaría só a algunhas décimas do 5% nas circunscricións atlánticas. Se a ese limitado desgaste (que certamente non vai ser moi notábel, mais tampouco menos importante do que xa é hoxendía) lle engadimos a posibilidade certa de que Ana Pontón e o BNG poidan afondar nese pequeno, mais continuo fío de trasvase de votos coa orixe no PPdeG a maioría absoluta estaría en moi serio risco.
Sanidade e servizos públicos, industria respectuosa co territorio, vivenda e atención a ese 10% de persoas galeguistas que votan decote ao PPdeG. Velaí os probábeis eixos que posibiliten a remuda de 2028. A partida non se xogará nas ideoloxías abstractas, senón na capacidade de cada un dos dous polos para ofrecer unha alternativa digna de confianza fronte ao baleirado do rural e a degradación dos servizos públicos, sinaladamente un SERGAS que segue a ser o talón de Aquiles da dereita.
Mentres, Galicia agarda. Entre a inercia do vello réxime e a esperanza dunha nova síntese nacional.
Arxentina de nacemento e viveirense de corazón, retomou en Galicia a súa vocación artística e atopou na escultura a súa forma de expresión. A súa obra céntrase en figuras humanas cargadas de emoción, en soidade ou en relación cos outros. A exposición reúne pezas seleccionadas e premiadas en certames de Madrid, Barcelona, Valdepeñas e Florencia nos últimos oito anos, que agora regresan —como a súa autora— á casa. Poderá visitarse ata o 29 de agosto.
Villares gabou o traballo do club Val de Francos, “que en tempo récord logrou situar esta cita entre as máis atractivas da provincia para os afeccionados á hípica”. Neste sentido, destacou a proxección que está a gañar este deporte e o impulso que recibe da Xunta, principalmente a través dun convenio coa Federación Hípica Galega polo que destina máis de 80.000 euros para as actividades a desenvolver este ano. A proba discorrerá por camiños forestais de terra, a excepción dos cruces de estradas, e constará de tres modalidades, con distancias de 80, 60 e 40 quilómetros respectivamente.
A clasificación final quedou do seguinte xeito: en Sub-10, Los 5 FC proclamáronse campións, seguidos de Los Balones; en Sub-12, o primeiro posto foi para Aston Birra, seguido de Minavo de Kiev e The Blues Bananas; en Sub-15, o equipo Piti levou o título, seguido de PDC e Camoca; en Sub-17, PDC acadou o primeiro posto, por diante de Papa Cu Leti e Motototo; e na categoría Sénior, Motototo resultou gañador, seguido de Descansa e Texeira Lima. As medallas foron entregadas pola alcaldesa, Dolores García Caramés, acompañada polos concelleiros José Manuel Balseiro e Alfredo Fernández, que felicitaron a todos os participantes polo seu esforzo e deportividade.
As reservas poderán realizarse por teléfono, chamando ao 982 560 162, ou a través do correo electrónico cultura@viveiro.gal, en horario de 9:00 a 14:00 horas. Cada persoa poderá solicitar un máximo de catro entradas. Desde o Concello de Viveiro anímase á veciñanza a asistir a esta representación e lembra que as reservas se atenderán a partir da apertura do prazo.
A clasificación final situou a Braulio Gayoso (TM Luarca) como gañador, seguido de Eugenio Alonso (CD San Ciprián), e dun terceiro posto compartido por Carlos Ron (Atletic Génova TM) e Domingo Larriety (TM Luarca). A alcaldesa de Cervo, Dolores García Caramés, entregou os trofeos e destacou o éxito dun torneo que xa se consolidou como unha cita imprescindible do calendario deportivo estival. O Concello felicita aos gañadores, a todos os participantes polo alto nivel amosado durante a xornada e ao CD San Ciprián pola excelente organización dun evento que continúa reforzando o seu papel como referente do tenis de mesa no norte peninsular.
Durante o evento realizouse unha ofrenda aos mariñeiros falecidos e, seguidamente, tivo lugar a subida da imaxe da Virxe do Carme ata a Igrexa. Esta última xornada continuou cunha misa solemne, á que asistiron numerosos veciños e visitantes que se achegaron ata a localidade mariñá, seguida da procesión acompañada pola Banda Naval e de actuacións musicais. A programación completarase a partir das 17:00 horas con diferentes actividades para os máis cativos e cativas.
Estará dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, xa que neste 2026 cúmprese o centenario do nacemento de quen fora presidente do Goberno. No acto interviñeron o presidente do RCNR, Pablo Fernández, o director territorial de Deportes da Xunta, Manuel Otero, un dos fillos do tamén alcalde honorario de Ribadeo Víctor Calvo-Sotelo, e o rexedor ribadense, Dani Vega. Todos exaltaron a práctica deportiva na ría, a labor desenvolvida polo Real Club Náutico e a vinculación de Leopoldo Calvo-Sotelo co estuario. Entre o público asistente estaban máis membros da familia Calvo-Sotelo, directivos e ex directivos do RCNR, edís de Ribadeo e representantes de Acisa.
