VOLVA VOSTEDE MAÑÁ e un famoso artigo no que Larra critica a preguiza dos españois para calquera cousa e sinala o concepto que por aquela época tíñase dos españois, os estranxeiros viñan, a maioría, atemorizados de que fosen ser asaltados por uns delincuentes ou cuatreros.
Larra expón estas ideas por medio dunha graciosa e curiosa anécdota que, como en todas as que Larra conta, está dotada dunha gran dose de ironía. Eu vou ser mais sinxelo e menos xenial que Larra, pero veño a dicir o mesmo mais de cen anos despois.
Ao veciño dixéronlle que a moto estaría lista mañá, a iso das sete. A veciña déronlle cita ás nove en punto para mirar o do seu vulto nas costas. A min, que o técnico instalador tocaría o timbre entre nove e once. Son partes dunha conversación trivial a iso das oito e media. Algo de que falar tras un «tomamos un viño e a casa» nun martes cheo de rutina.
Cando foi pola moto atopouna no mesmo sitio onde a deixou, non lle tocarán. O primeiro mecánico co que se topou díxolle que non tiña nin idea. Deu un par de berros ao do fondo e obtivo un «mañá» desde a distancia. «É que estamos moi liados…». Non contestou. Limitouse a volver no día e a hora que lle indicaron por segunda vez. E alí estaba a moto… Intacta de arranxos e revisións. Sen tocar.
Cinco minutos antes do acordado xa tiña de fronte a porta do especialista no hospital. Non había ninguén a dereita e esquerda. Dez minutos, vinte, media hora… Pasadas as dez unha enfermeira asomou a cabeza. «Oeu, eu viña…». O doutor non chega antes das once. Está pasando consulta na planta…
Eu esperei almorzado, duchado e listo. Xusto antes de esgotar o prazo soou o teléfono. «Sentímolo pero non vai poder ir… Mañá, entre nove e once». E así ata que lles preguntei se realmente querían vender o seu produto dous días despois. Á pobre telefonista caeulle unha rifa de carallo, non destinada a ela…
Entre o veciño, a veciña e eu, perdemos unha xornada laboral completa. E a todos citáronnos con hora precisa. Coma se un pide un café e dinlle que llo servirán dentro de 25 minutos. Por non falar dese «é que estou traballando» ao comezo de moitos atascos ou o obreiro cun sinal desas obras tan necesarias como lentas. Eu tamén estou traballando e chegarei tarde pola túa culpa… Non se xoga co tempo.
Para ficar a cousa leo o periódico e di en letras ben gordas “España á cola no ranking de produtividade da Unión Europea”.
Otero Regal
As crianzas desfrutaron dunha refrescante xornada con inchables e xogos acuáticos na contorna do complexo deportivo da Veiga.
O campo de fútbol do Cascabeiro acolleu o pasado sábado a III Festa do Mexillón, organizada polo Celta Barreiros. Centos de persoas achegáronse a gozar dunha tarde de gastronomía e de música. En total foron servidas 670 racións entre veciñanza e visitantes, que saborearon mexillóns e lacón. Os organizadores amosasen satisfeitos da acollida: “estamos contentos pola boa resposta dos asistentes”. E tiveron palabras de agradecemento “para os Concellos de Barreiros e de Foz pola boa colaboración”.
Familias, amizades e persoas de todas as idades viviron cada xogada e cada aplauso, evidenciando que o fútbol é tamén unha oportunidade para fortalecer a convivencia e a unión da veciñanza. O municipio felicitou á Selección Española polo seu título mundial, un éxito histórico que fixo vibrar a toda a comunidade.
O acto está organizado pola Asociación de Irmandade Locudy, nunha proposta cultural que pon o foco na relación entre Galicia e Bretaña a través da figura de Castelao.
Era o único ocupante do vehículo. O 112 Galicia tivo coñecemento do accidente uns minutos despois das 10:00 horas deste domingo. Segundo indicou un particular, un coche caera por un desnivel duns 20 metros no quilómetro 2 da LU-P-6104. Desde a Sala de Operacións do 112 Galicia informouse ao Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, aos Bombeiros de Barreiros, á Garda Civil de Tráfico e á Agrupación de Voluntarios de Protección Civil de Trabada. Unha vez no punto, os servizos de emerxencias indicaron que había unha persoa falecida, único ocupante do vehículo, sen que nada se puidera facer por salvarlle a vida.
A cita, consolidada como un referente do verán cultural no municipio, reuniu na Praza dos Campos á formación anfitriona do encontro, a Agrupación La Sidrina, de Lugones (Asturias) e o Grupo Folklórico Estampas de México. A programación continuou o sábado coa celebración do Festival Folklórico Infantil. Villares puxo en valor o labor que o grupo Mistura desenvolve durante todo o ano na conservación e difusión do patrimonio cultural galego, así como a importancia de iniciativas coma este festival “para manter vivas as tradicións e dinamizar a vida social e cultural dos nosos concellos”.
A eucaristía, un dos actos centrais das festas patronais de Foz, continuou coa tradicional procesión e coa ofrenda floral en memoria das persoas falecidas no mar. A mandataria provincial formou parte da comitiva xunto a numerosos veciños e veciñas, visitantes, membros da corporación municipal e a pregoeira desta edición, María Nelle Castro Neira, focense moi vinculada ás festas desde a infancia.
