Existen outras propostas

EXISTEN OUTRAS PROPOSTAS

Nos últimos meses escoitei en diversas ocasións, case sempre en boca do ministro de Facenda e Administracións Públicas, que os recortes levados a cabo nas contas públicas españolas e o noso Estado do Benestar, foron porque “non había outra opción”.

Comprendo que cando a cantilena da “ herdanza recibida” comeza a cheirar a naftalina ao comparar os datos dos gobernos socialistas e o actual, instalouse a urxencia de cambiar a letra. Pero máis aló das escusas para saír do atasco, hai unha auténtica declaración ideolóxica detrás de tal afirmación.

Pretenden difundir o falso axioma de que os recortes son necesarios porque durante todo este tempo estivemos vivindo por encima das nosas posibilidades. Algo incerto xa que perante os anos de crecemento económico as contas públicas españolas chegaron a ter superávit. Queren facernos crer que as prestacións sociais, a educación pública e a sanidade gratuíta universal, son luxos que non podemos permitirnos. E, con iso, introducir a súa proposta de modelo de Estado coa man destra mentres impulsan debates ficticios mediante os seus provocadores oficiais.

O certo é que o actual sistema fiscal non resulta suficiente para conseguir un equilibrio orzamentario que permita garantir esas prestacións e é necesario recortar o déficit, si, pero non como está facéndoo o Partido Popular: existen outras propostas que non soamente non xeran este intolerable custo social, senón que ademais contribuirían a que a nosa fiscalidade tivese unha maior capacidade redistributiva (ademais de recadatoria) e recuperase progresividade.

Imposto ás grandes fortunas. Tras a reposición do reformado imposto sobre o patrimonio polo PSOE en 2011, estaba prevista a implantación deste tributo que xa se aplica noutros países europeos. Na súa falta, o PP agora podería seguir aplicando o primeiro xa que en 2012 deixa de estar operativo. As previsións máis prudentes estiman en 3.000 millóns de euros a cantidade que podería recadarse co novo gravame. Exactamente a cantidade que se recortou hai pouco en Educación..

Imposto de sociedades. Aínda que os tipos previstos en España atópanse dentro da media europea, as deducións existentes permiten que as grandes empresas paguen un tipo real próximo ao 17% cando o tipo nominal aplicable é do 30%. Isto prexudica, ademais, ás PEMES que non compiten nas mesmas condiciones que as súas homólogas de maior tamaño. É necesario, xa que logo, reformular este tributo. Unha modificación que permitiría ingresar 7.000 millóns de euros. Máis ou menos a contía que se recortou na sanidade.

Aumento do 10% do imposto sobre o tabaco e o alcohol. A proposta deixaría o viño e a cervexa exentos de tal subida, pero o resto de licores aumentaría o seu gravame nesa porcentaxe xunto co tabaco. O ingreso previsto estímase en, polo menos, 1.000 millóns de euros.

Eliminación das deputacións provinciais. A súa supresión reportaría outros 1.000 millóns de euros.

Trátase, xa que logo, de 12.000 millóns de euros, nin máis nin menos, que permitirían reducir o déficit sen necesidade de adoptar opcións traumáticas para os cidadáns e dramáticas para as propias contas públicas. A diferenza da desproporcionada e inxusta subida do IVE ou a introdución de taxas xudiciais, que repercuten en toda a poboación sen importar a súa capacidade económica ou situación laboral.

Existen outras propostas igualmente importantes, como a implantación de moitas máis medidas contra a fraude fiscal, e non a actual amnistía, que deben abordarse.

Polo tanto, é absolutamente falso que non haxa outras opcións. Sinxelamente non queren abordarse porque o Partido Popular non cre nunha saída social desta crise. Os seus erros nas medidas adoptadas para acurtar o déficit están xerando máis recesión, máis perda de poder adquisitivo, máis parados. O consumo, entón, diminúe e con el a recadación, o cal obriga, paradoxalmente, a máis recortes. Un efecto perverso no que o actual Goberno tennos sumidos.

Otero Regal.