DE BOBOS E TRISTES
O PP galego está triste, como Cristián Ronaldo. Está doído pola dimisión de Esperanza Aguirre, a ata fai uns días presidenta da Comunidade de Madrid que padece o mesmo mal que o futbolista portugués: o vil metal.
Aguirre confesou un día con desenvoltura e sen vergoña que lle custaba chegar a fin de mes cos seus máis de 6.000 euros. Tiña razón para queixarse porque esta política manirrota (hai que selo moito para non chegar a fin de mes con ese soldo) gañaba bastante menos que o xogador do Real Madrid, ese neno mimoso e engreído que se entristece porque neses campos de fútbol as afeccións grítanlle “Messi, Mecí” para amolalo.
Co diñeiro que gaña (ao día leva o que Esperanza Aguirre tarda un mes en xuntar) eu deixaríame chamar calquera cousa. Ata estaría disposto a que me chamasen Mariano Rajoy con tal de levarme a casa cada mes un millón de pesetas das de antes. Xa non digo nada dos múltiples millóns mensuais do astro de Madeira.
Non se pode ter todo: diñeiro, mocidade, calidade profesional? Hai algo moito máis importante que todo iso: a felicidade. Ronaldo non é feliz, Aguirre non é feliz. A xente menos favorecida cre que o teñen todo e ao final non teñen nada.
Eu tamén estou triste, pero non por Aguirre ou Ronaldo, senón porque faleceu Santiago Carrillo aos 97 anos mentres durmía a sesta. Foi unha morte doce e ata certo punto feliz. Era un home lúcido e coherente que rozou o século en plenitude, querido e odiado polos seus compatriotas a partes desiguais.
Nunca o escoitei queixarse por el. Queixábase polas inxustizas e os abusos que soportaban os demais, os máis débiles. El era feliz cos seus libros, os seus amigos, a súa familia e os seus faladoiros radiofónicos. Nunca lle oín dicir “estou triste”, como agora escoito a dirixentes populares pola dimisión da marquesa consorte, unha muller que ten a vida económica solucionada, aínda que un cancro poida recordarlle que é tan mortal como a última esmoleira da vila de Madrid.
A tristeza é un sentimento humano que non sabe de contas correntes nin de propiedades. Ata Soria, segundo ministro do Goberno de Rajoy con máis patrimonio, tamén se pon triste cando toda a xente, bueno case toda, pois estivemos vendo o apagón, pídelle unha esmola para que a empresa de Alcoa na bisbarra non peche, din que lle fode moito cando non se sae coa súa ou non consegue ser presidente de Canarias.
Os ricos tamén choran e o diñeiro non dá a felicidade. Ás veces, ata, pode ser a causa da tristeza dos idiotas. Non hai máis bobos porque non hai máis xente, que dicía o meu avó Xesus de Regal.
Otero Regal
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
