PERSOAS DE IDADE
A Asemblea Xeral das NN.UU. sinala o 1º de outubro como o Día Mundial das Persoas de Idade. Tal enunciado descolocounos coidando que se trataba de algo dirixido á poboación universal, sen excepción, porque, ¿que persoa non ten idade?. O Plan Fiduciario das NN.UU. estableceuse como Acción Internacional sobre o Envellecemento, en Asemblea Mundial celebrada en Viena en 1982.
Fálase, polo tanto, das persoas que chegaron á vellez . É dicir, que son vellos/as; e Este alto organismo define como tales ás de mais de 65 anos; a idade de xubilación xeralmente aceptada. Ata o S. XIX, acadar esa idade era un privilexio, xa que a esperanza de vida, incluso en Europa, non superaba os 40 ou 50 anos. Non hai dúbida de que esta ampliación do ciclo vital e, polo tanto, o incremento da poboación a partir desa etapa, débese, sobre todo, á mellora da calidade de vida e aos avances da medicina. É certo que nesta situación demográfica (na que se deixa de producir e sen dúbida empeora a saúde), a sociedade debe empregar máis recursos humanos i económicos para a súa atención; é este un principio, por evidente, aceptado universalmente. Pero, aínda tratándose dun proceso normal, en canto que obedece a razóns biolóxicas, a vellez é algo que a sociedade non acepta coa debida naturalidade e, por conseguinte, coa consideración que sería desexable; e dicimos isto porque mesmo dende as institucións recórrese a expresións artificiosas para referirse a un colectivo ben definido: a vellez ou os vellos, que neste caso pretendese enmascarar baixo o absurdo eufemismo de “persoas de idade”.
No noso contorno está moi consolidada outra forma que consideramos aldraxante: é iso da “ Terceira Idade”. Nunca entendemos tal expresión: ao longo do noso periplo vital fomos neno, adolescente, xove, adulto…e agora, vello. Endexamais alguén nos dixo antes que estabamos na primeira ou na segunda idade; non comprendemos como de súpeto aparecemos na “terceira”, termo que ten unhas connotacións pexorativas: se mentamos ao “terceiro mundo” estamos a falar de pobreza e analfabetismo; se mercamos un billete de “terceira” para o tren viaxaremos no vagón menos confortable do convoi e se na carnicería nos dan “terceira” levaremos osos, graxa e pelexos….
Somos moi conscientes das limitacións, moitas veces dramáticas, que se viven na vellez; pero nunca pola idade ou a situación física ou mental, a persoa é ”de terceira” aínda que algúns, carentes da elemental sensibilidade, así o proclamen; os valores humanos e a dignidade do individuo transcenden ás eventualidades.
Suso Fernández
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
