CAZA MAIOR: UN OSO NO SANTO
De cando en vez o nome de Foz asoma ós titulares dos xornais, apenas por razóns que teñen que ver con feitos exemplarizantes que deparen o prestixio que da a obra ben feita, cimentada no respecto e a defensa de valores referidos á cultura medioambiental, a dotación dun hábitat que potencie un entorno mais humano e distendido para a convivencia. Esta realidade mestúrase con episodios, uns inesperados e outros provocados, singulares todos, que dan un toque de orixinalidade ou mesmo de pintoresquismo ó diario discorrer de tanta bazofia.
No verán do 2005 a nova deixábanos abraiado; “un artista alemán ultima a unión virtual entre Foz e a súa antípoda”. Descoñecíamos que se nos perdía a nós por aló, pero así o declaraban Joerg Jozwiak, o promotor da cousa, e mailo goberno local. Non soubemos máis da intrépida iniciativa, por iso, despois do tempo pasado, ignoramos en que fase se atopa tan divulgada actuación. Confesamos que acollemos o anuncio con indiferenza, porque os que por razóns biolóxicas chegamos a destempo á cultura “do virtual”, mantemos certa dose de incredulidade ante tanta marabilla…
Sen embargo o que si espertou a curiosidade, e mesmo produciu unha remota esperanza, foi a paralela e sorprendente aparición dun oso no entorno do Bispo Santo porque, aínda que morto, pensamos que podía ser sinal de vida (non morre o que non vive); e aínda que non sendo ese o hábitat idóneo, con un pouco de imaxinación e moita fe, poderíase contemplar o posible de que aquel paraxe, polo que señorean o xabarín e o corzo, se convertese en reserva de caza maior.
¿Imposible? Os focegos estamos curados ante a realidade de sucedidos que rachan coas leis naturais e coa lóxica ¿Non foi dende alí mesmo onde San Gonzalo, contrariando tódalas leis físicas e os razoamentos escolásticos, afundiu unha flota de naves normandas?
Pouco había que persoeiros de Turismo da Xunta dixeran na Mariña que a procura do “turismo de calidade”, pasaría pola oferta dun ocio que se asentaría no deporte náutico– portos deportivos–e os campos de golf e sinalaban que a caza maior exerce unha poderosa atracción para xentes “de calidade”, entendendo o termo no senso que nos ocupa. Aquí radica o interese que espertou o posible de que a especie viñera a medrar e multiplicarse polos pagos nos que perdeu a vida o animal que, en mala hora, ascendeu ó Pico da Lebre, paraxe natural, singular e carismático e alí, entre tanta cochambre, morreu de noxo e de tristura.
Atendendo, pois, ós analistas turísticos, e posto que Foz sen porto deportivo nen o campo de golf que hai unha década dábase por feito, xa entón proclamado por voces do goberno local “anacea para a consolidación do turismo no noso concello”; así as cousas, só nos quedaba a alternativa da caza maior, e neste senso o oso era a última esperanza; mais temos que recoñecer a decepción: a presencia do plantígrado foi só unha quimera, un espellismo. A vida está chea de frustracións!.
Suso Fernández
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
