UN PERDON
Un perdón é un alivio, un peso que nos quitamos de enriba, un final feliz aínda nos peores pesadelos. Non vale a pena acumular resquemores. Nunca podes xustificar ese suicidio diario que é o rancor. Dá o mesmo o que suceda se a partir deste momento es capaz de empezar desde cero desterrando para sempre todo o teu pesadume. Estar en paz é saber que podes morrer en calquera momento sen deixar pendente ningún afecto. Nunca sabes se terás un mañá para pedir desculpas ou para reconducir unha situación gangrenada polo resquemor. E dá o mesmo que a outra parte non queira dar o brazo a torcer. Non se trata de elixir vencedores. Nunha guerra todos perden e todos son igual de culpables. Pero abonda con que un dos dous teña claro o que non quere para que aos poucos todo se vaia reconducindo. Santiago Rusiñol dicía que a vida era como unha escaleira de galiñeiro, curta e chea de merda. Subscribo o primeiro; pero eu prefiro quedarme coas palabras que José Agustín Goytisolo dedicou á súa filla nun poema: ¿A vida é bela, xa verás/ como pese a quen pese/ terás amigos, terás amor?. E nese mesmo poema tamén escribía que nunca podes volver atrás porque a vida xa che empuxa como un aullido interminable. E o rancor, o odio ou a rabia quedan sempre atrás, e se te aferras a eles permanecerás cada vez máis lonxe de ti mesmo.
Tamén é certo que as cousas que se perden só aparecen cando un deixa de buscalas. Podes mirar cen veces no mesmo caixón ou revolver todos os petos sen dar co que buscas. Ata hai cousas que xamais aparecen, o mesmo que hai persoas que se perden para sempre ou paisaxes irrepetibles. Existen regras da casualidade que un non pode chegar a controlar nunca. Outro día miras no mesmo caixón e aparéceche ese bolígrafo ou ese reloxo que buscabas por todas partes. E o mellor é que asumas ese achado coa mesmo medio sorriso co que ás veces nos asomamos á vida cando nos regala situacións semellantes. Nestes momentos andamos buscando saídas que non atopamos, neste labirinto de titulares catastrofistas. Dá o mesmo. Nós temos que seguir respirando e que seguir vivindo. Se non nos traizoamos e confiamos na honestidade, na constancia e no amor esas saídas acabaran aparecendo, ou aos poucos iremos cambiando o mundo sen grandes convulsións, un a un, como se consolidan as revolucións que realmente valen a pena. Non digo que pasemos de longo ante as inxustizas e os abusos; pero iso forma parte do día a día desde que nos contaron o de Caín con Abel. O que nos salvará é vivir sen desaproveitar un segundo da nosa existencia. Só así poderemos atopar algo que mereza a pena cando menos o esperemos. Tempo ao tempo.
Alfonso Otero Regal
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
