Después de leer las noticias de los periódicos en las que algunos alcaldes dicen que abandonaran la política, si se lleva a cabo la modificación de la administración local, después de leer las opiniones de algunos alcaldes diciendo que por 30.000 euros se lo tendrían que pensar ya que no les compensa, o que para perder dinero trabajando de alcalde no merece la pena, y otros que dicen que volverán a su empresa cuando termine su mandato, o alguno que volverá a ser diputado porque ganaba más y perlas así, como estas opiniones, leídas en la prensa (La Voz de Galicia y El Progreso) es cuando tiene mas valor el comportamiento de algún alcalde, como el de Mondoñedo, que anteponen el Servicio a sus conciudadanos antes que el pecuniario.
Existen dos formas de ver la institución de alcalde, una como servicio a sus conciudadanos y otro como un chollo (negocio) para vivir del presupuesto. La primera opción es la que mas sacrificios conlleva, trabajo, desasosiego, vocación de servicio etc. pero es la única por la que los pueblos agradecidos levantan estatuas al alcalde, la otra es la que hace vender yates, hacer turismo, vivir siempre con cinco estrellas, pero solo tendrán el recuerdo y posiblemente la envidia de sus correligionarios que siempre son una pequeña parte del pueblo al que tenia que defender, proteger, y servir.
En el ejército, a cada soldado “el valor se le supone”, y en la vida civil a los alcaldes en épocas de votación, también se les supone el espíritu de sacrificio, la entrega a su pueblo y la honradez de su gestión, y será el tiempo el que demuestre si esa suposición se corresponde con la verdad.
Hasta que apareció esta regulación de sueldos no supimos como algunos (no todos) valoraban su compromiso de alcalde con la sociedad, primero el dinero, después, el servicio al pueblo. Existe mucha diferencia entre trabajar por el bien del pueblo que se dirige como alcalde y después verse recompensado económicamente por su labor, a pensar que primero es el dinero y si lo tengo trabajo y sino lo dejo. Esto ultimo es negocio y la alcaldía es mas sacerdocio que comercio..Ser alcalde no es un oficio, es mucho más, es la representación oficial de un pueblo, de unos vecinos que creyeron en la idoneidad de quien votaron para que les represente, que les defienda, que les de seguridad en su vida cotidiana, que haga respetar y se respete a una comunidad que vive en un determinado núcleo que dirige un Alcalde por deseo de sus convecinos.
Es un sacerdocio consagrado a desempeñar con nobleza el cuidado legal y el bienestar de sus convecinos. Nada que ver con aquello de que trabajare según me paguen. Ser alcalde no tiene nada de mercantilismo. Pero que nadie se olvide de que para vivir debemos tener unos ingresos económicos y los alcaldes también, es más, si los resultados de su trabajo son de acuerdo con las necesidades de su pueblo no debemos esperar a que se muera para hacerle la estatua, hagámosle la vida agradable con nuestro reconocimiento por su labor dándole un sueldo justo. Olvidemos la falacia de que los políticos deben estar bien pagados porque sino son pasto de los lobos financieros que los corrompen llenándoles de dinero, sin darse cuenta que les estan llamando corruptos. Esto lo dicen para que les suban el sueldo. Un político amante de su pueblo que tiene como meta encumbrar a su pueblo, que desea el bien para su pueblo, que respeta a sus convecinos, es muy capaz de trabajar sin sueldo, y a estos son a los que temen los lobos financieros porque no son corruptos. Por eso deberán tener un sueldo justo. Que difícil saber escoger un buen alcalde. Esperemos que un día las listas de candidatos sean abiertas para que sea el pueblo el que acierte o se equivoque en la elección de su alcalde.
Xosé Ruiz Leivas



















Os cortes produciranse do punto quilométrico 2,800 ao final da vía. Habilitaranse desvíos alternativos que estarán debidamente sinalizados.
Cada participante pode presentar unha única fotografía, en papel e formato dixital, seguindo as bases dispoñibles na web da Deputación. A celebración do aniversario inclúe actividades como a Xornada de Degustación da Tenreira de Ancares, unha xornada micolóxica e un obradoiro de rescate na montaña, ademais doutras propostas ambientais e divulgativas nos próximos meses.
Dez minutos antes das 21:30 horas do xoves, o 112 Galicia foi informado polo persoal de Adif dun tren detido no medio dun túnel en Mogor, Mañón, debido a unha chapa metálica no medio da vía. Así, aínda que as doce persoas que viaxaban a bordo estaban ilesas, precisaban medios de rescate para baixalas do convoi e desprazalas ata o apeadeiro máis próximo. Nestas tarefas colaboraron a Garda Civil, os Bombeiros do Eume, o GES de Ortigueira e os voluntarios de Protección Civil de Mañón. Finalmente, as persoas foron rescatadas e evacuadas a outro tren, que as levou ata o apeadeiro sen maiores complicacións. Desde alí, continuaron a súa viaxe en taxi.
Competirán durante tres días xunto a outras dezaseis escolas de todo o mundo, elaborando catro propostas de pizza: Polbo á galega, con polbo galego, queixo San Simón e allada picante; Bosque galego, con crema de castañas e mel picante; Terra meiga, con zorza picante; e Rapadoira, con setas, queixo azul e pera. As estudantes viaxan acompañadas pola súa profesora, Conchi Carreiras, coa que levan tempo preparando as receitas. Esta é a terceira participación do IES de Foz neste certame, no que xa acadaron un segundo posto en edicións anteriores. A actividade forma parte do programa Erasmus+ da FP, financiado pola Unión Europea, que facilita a participación do alumnado en competicións de habilidades profesionais por toda Europa.
A xornada comezará ás 12:00 h cun faladoiro titulado “Vizoso e nós”, no que participarán Pepe Penabade, Pepe Blanco, Caxigueiro, Aurelia Balseiro e Mª Cristina Rubal González, moderados por Antonio Reigosa. Ás 13:20 h abrirase a exposición “Xosé Vizoso. O neno que debuxou un cabalo”, que permanecerá dispoñible durante as festas de San Lucas. A partir das 13:45 h terá lugar o acto de inauguración e descuberta da placa da nova rúa Xosé Vizoso, na Praza da Fonte Vella, coa presenza de autoridades, familiares e amizades do artista. As persoas asistentes recibirán no auditorio unha lámina cunha obra de Vizoso como agasallo.
A exposición, instalada no Centro Comarcal Pazo de San Tomé, invita a observar con calma, descubrir historias e poñer en valor un patrimonio vivo que forma parte da nosa identidade. Unha maneira diferente de achegarnos ao mundo rural que tanto significa para As San Lucas.
Co sol ocultándose e a lúa asomando entre as torres de Donlebún, o músico e divulgador reivindicou o poder evocador e transformador do bravú fronte á morriña paralizante. Na sala de lectura da biblioteca, Souto explicou a evolución do rock bravú no imaxinario galego, evocando as músicas populares que acompañaron durante décadas os remolques dos pascualiños e os labores comunitarios, e lembrando a vitalidade de grupos como Skornabois, Diplomáticos de Monte Alto, Xenreira, Zënzar, Pinto de Herbón ou os Rastreiros. A boa lembranza da súa anterior visita levou ao artista a pechar a velada interpretando o “Himno de Ribadeo”, composto por Arturo Mogo, nun final cheo de afecto pola vila e pola súa identidade cultural.



