Canto sangue derramao en nome dos deuses!. Notase nas ruas da Cidade da Luz, estan preocupados, a matanza de Paris acende outra vez as alarmas no noso cómodo e seguro mundo. É doloroso, temible e repudiable, sen decatarnos de que noutros lugares do mundo esas cousas pasan cada día.
Din que a muller de Bush dixo cando a guerra que “ Os nenos de EEUU poden estar tranquilos, as bombas non van caer no seu xardín”.
Estamos aterrados e doloridos polo atroz asasinato de inofensivos humoristas debuxantes na Francia, a plena luz do día e na vulnerabilidade do lugar de traballo. Pero, un pouco máis abaixo, na tamén veciña África está Boko Haram coa súa pretensión de exterminar aos cristiáns do norte de Nigeria; adolescentes secuestradas e entregadas aos guerrilleiros, poboados destruídos. Dóenos un pouco menos; non imos dicir que se trata de indixentes, pero a dor non é tan agudo. Cousas da xeografía, das distancias, das culturas. Xa o decian os do imperio Romano “Os bárbaros sempre son outros, e están lonxe”.
As guerras de relixión son unha constante na historia; os romanos queimaban aos cristiáns;os monxes soldados das cruzadas arremetían contra xudeus e musulmáns; as guerras europeas entre cristiáns e protestantes, calvinistas ou anglicanos duraron séculos, as máis recentes en Irlanda e Os Balcans; musulmáns e budistas en Tailandia; chiitas e sunitas en Oriente medio, sen contar o eterno e complexo conflito palestino-israelí.
A política utiliza a relixión porque non hai nada máis férreo que a fe no incrible. Canto menos poida explicar a razón e a ciencia un mandamiento divino, máis visos ten de medrar e manterse no tempo a través de sucesivas xeracións. A fe move montañas, exércitos, masas humanas, peregrinaciones. Para defender a fe, as boas persoas matan inocentes, torturan, arroxan bombas, queiman na foguera a outros seres humans sospeitosos de traizoar a Fe, a súa fe, a que mandan ter os poderosos porque é a peana indiscutible sobre a que se sustentan. Ningunha relixión de masas librouse desta barbarie, do proselitismo si ou si, da imposición das crenzas. O choque de civilizacións e a desigual distribución dos recursos son o caldo de cultivo que desata os medos.
OTERO REGAL




















López agradeceu á Academia Galega do Audiovisual por escoller Lugo e destacou a importancia do evento para visibilizar o talento local e o apoio provincial ao sector. A gala contou cunha ampla representación lucense: Nuno Pico e Xaime Miranda polo videoclip Antes fun moi malo; Fran Fórneas e Sergio Marey por Ferido do Xoán; Sabela Ramil e Andrea Mesa por Non cho podo dar; o dúo Fillas de Cassandra; e o burelés Breixo Llano, do equipo de Cos pés na terra. Ademais, a película Sirāt, do naviego Oliver Laxe, foi unha das grandes favoritas con 14
A proposta combina imaxes e historias, con contidos novos e outros xa coñecidos, sempre cun humor moi persoal. A función está recomendada para maiores de 14 anos. As entradas, cun prezo de 5 euros, poderán adquirirse no despacho de billetes desde unha hora antes do inicio. O evento conta coa colaboración do Concello de Burela, a Xunta de Galicia, a Agadic e a Rede Galega de Teatros e Auditorios.
O acto institucional, celebrado este venres, contou coa participación da directora xeral de Igualdade do Principado e coa música de Clandestías.
Habilitarase o Rego das Flores. Desde o Concello recoméndase á cidadanía ter en conta esta incidencia nos seus desprazamentos mentres se manteña a restrición.
A cita celebrarase en Burela entre os días 4 e 6 de setembro, e xa están confirmadas preto dunha ducia de actuacións, entre elas as de Arume, Depedro, Éxtasis, Gara Durán, Juventude o La Milagrosa. O Goberno galego vén cooperando cos organizadores do festival, “que alcanza a súa duodécima edición consolidado como un motor de dinamización económica y cultural para a localidade”, afirmou Arias.
O presidente, José Luis Sáez, agradeceu o apoio da empresa, clave para reforzar os equipos nesta segunda volta e garantir a continuidade da entidade, que segue loitando pola permanencia en Primeira División Iberdrola e Segunda División.
Será un concerto acústico e intimista, pensado para gozar da súa música nun formato próximo. Entrada libre ata completar aforo.



