Jonás de Agromares – Sé que muchos de ustedes no me van a creer, o quizás me digan que he sufrido una alucinación y cosas por el estilo; pero no, les puedo asegurar de que sucedió, de que ha sido un hecho real. Se lo juro a ustedes por la mismísima Maruxaina de San Cibrao de que fue cierto – o eso me lo parece-. Créanmelo.
Fue ayer por la tarde, estando yo en mi alcoba, cuando de repente llegó hasta la ventana un pajarito. Era un pajarito con plumaje de vivos colores morados y rojos. Un pajarito igual, o tal vez el mismo que, tiempo atrás recordaran ustedes, se le apareció al presidente Nicolás Maduro en Venezuela, y que éste con esa fina intuición que le caracteriza, muy propia de algunos “operarios de cabina de autobús” de Venezuela –pues así se les denomina actualmente a los conductores de transporte público de la República Bolivariana de Venezuela, por expresa voluntad-decreto del presidente Maduro-, el bolivariano presidente revestido de su ya clásico chándal ceremonial hortera, sin el menor atisbo de duda, identificó con el espíritu del líder golpista bolivariano, Hugo Chávez Frías al aludido pajarito. ¡Ver para creer! Pues bien, yo me atrevería a decir que el pajarito que apareció así, tan a bote pronto en la ventana de mi alcoba, era el mismo pajarito que se le apareció a Nicolás Maduro; y que de no ser el mismo, era otro pajarito igual o muy similar, se lo aseguro a ustedes, estimados lectores de Crónica 3 de A´Mariña.
El pajarito en cuestión de referencia, dio un saltito; y ¡zas!; de pronto sin mediar ni un pío, se posó sobre mi hombro izquierdo, hecho por el que pude deducir, de que se trataba de un pajarito de izquierda extrema, o de extrema izquierda que viene a ser lo mismo; si bien resulta que ahora, según el bolivarianísmo creador de lo que los tales denominan como sus creadores, con la eufemística designación de; “Socialismo del siglo XXI”, y que según sus maestros creadores, ya no es de izquierdas, ni de derechas, sino de “abajo arriba”; es decir, una especie de lo que podríamos llamar como; socialismo de ascensor de sube y baja. Pues bien, el lindo pajarito que, en un principio me creí que venía para anunciarme la llegada de la primavera, tengo que confesar que en esta mi apreciación, me equivoqué de cabo a rabo, pues el pajarito sin mediar aviso, ni preámbulo de tipo alguno, acercándose me susurró al oído: “En esta comarca de A´Mariña; y más concretamente en Burela y en Vivero, los respectivos cabezas de lista por las agrupaciones locales de un determinado partido, de ambas localidades, llegarán a posibles acuerdos y pactos, con aquellos miembros que los Círculos de Podemos, pudieran llegar a presentar en algunas listas electorales, en esas mismas localidades bajo siglas diversas; a las próximas elecciones municipales, plasmándose de hecho, esos hipotéticos acuerdos o pactos, en el transcurso de los dos días siguientes, después haber pasado dichas elecciones municipales. Aquí precisamente, en esta misma localidad en la que me encuentro y te susurro esto al oído, incluso ya lo tienen “hablao”. Así que ya lo sabe caballero.”
Aquello me dejó más que sorprendido, realmente atónito y patidifuso, y no podía dar crédito ni a lo que había visto, ni a lo que acababa recién de escuchar, con aquella susurrante voz de tan peculiar pajarito de cuerpo color morado y colita colorada. Y ante tan inesperado suceso paranormal, casi de forma refleja, no pude por menos que posar mi vista, en el vaso que en aquellos momentos sostenía en mi mano derecha, acercándolo hasta mi nariz para oler su contenido, y acto seguido beber un pequeño sorbo del mismo; y para mi sorpresa, el liquido que contenía el vaso, no era güisqui, ni brandi, ni ron, ni tequila, ni ningún otro tipo de bebida alcohólica, sino que era simplemente agua. Sólo agua y nada más que agua pura y cristalina.
¿Entonces aquel pajarito era real, como lo eran igualmente las frases que me había susurrado al oído?…Si, aquel pajarito de morado plumaje y de colita roja, era realmente eso; un pajarito real y vivo. ¿Sería el mismo pajarito que vio Maduro?…Pudiera ser; no lo se. Pero lo cierto es que era todo un pajarito, y de que pudiera ser, el que también por lo tanto, entre pajaritos de iguales colores ande el juego. Tal vez. En un par de meses lo sabremos.
Y por cierto, una vez más me pregunto a mi mismo lo siguiente: ¿Ciertamente sería de verdad el mismo pajarito de Maduro, el pajarito que a mi me habló ayer?…Aun sigo con la incertidumbre.
Jonás de Agromares

















Destacou o labor da asociación xuvenil A Rumboia, que en poucas edicións converteu o evento nun referente cultural da Terra Chá e nun motor para o turismo e a economía local. O cartel inclúe Caamaño & Ameixeiras, Ulex, La Txama, Boyanka Kostova, Bea Fernandes e Lucasiito B2B Somiiux. Haberá tamén actividades para todas as idades —xogos, obradoiros, contacontos e artesanía— no campo da feira de Gontán, con entrada gratuíta.
O Parque María Cristina da Caridá volverá encherse de oficios, sabores, música e tradición os próximos días 4 e 5 de xullo
Desde o pasado martes desenvolvéronse distintas competicións deportivas, entre elas os tradicionais torneos 3x3 de fútbol e baloncesto e un campionato de xadrez, nos que participaron preto de 300 mozos e mozas. Villares sinalou que esta convocatoria “é xa un clásico na vila e axuda a proxectar a oferta do Espazo Xove, un punto de encontro para a mocidade que ao longo de todo o ano ofrece distintas propostas de lecer, formación e participación adaptadas aos seus intereses”.
O xoves haberá unha gran sardiñada no Campo da Pascua e o venres dedicarase ao Día do Neno con atraccións a prezos populares. A organización corre a cargo da Comisión de Festas de San Xoán de Covas coa colaboración das administracións locais e autonómicas.
O delegado gabou o traballo realizado polo Motoclub A Cadeira para dar continuidade a esta proposta logo do éxito do pasado ano, “deixando claro desde a primeira convocatoria o seu poder de atracción e o importante papel de dinamización económica e social que xogan iniciativas deportivas e lúdicas como esta”. Na programación destacan a subida nocturna ao monolito da Cadeira, os simuladores de pilotaxe de moto GP e a exhibición de Stunt3Show, ou unha ruta turística. Ademais, houbo sesións vermú, música en directo, sorteos de premios, acampada gratuíta -cuberta e exterior- e food trucks, entre outras actividades.
A edición deste ano incorpora un novo formato organizativo: as sesións vermú ampliaranse a tres horas na Praza da Constitución e todas as verbenas trasladaranse ao Campo da Feira para mellorar a loxística e facilitar a montaxe dos espectáculos, especialmente nun ano con formacións de gran formato. O programa musical combina orquestras, grupos e DJs para públicos de todas as idades, con citas destacadas como Panorama City, Paris de Noia, Los Satélites, Costa Dorada ou a xira campestre con diferentes propostas ao longo de varios días. Desde o Concello subliñan que as festas son un espazo de encontro para a veciñanza e para quen regresa a Vilalba nestas datas, e que o obxectivo é ofrecer unha programación equilibrada e pensada para que cada persoa atope o seu lugar nunhas patronais que forman parte esencial da identidade da vila.
Os subcampións foron Benja e Álvaro. O torneo reuniu no Real Club Náutico arredor dun centenar de xogadores procedentes de Galicia, Asturias e Castela e León, consolidándose como unha das citas máis destacadas do calendario musístico da costa lucense. Desde LuMus agradecen “el apoyo del Concello de Ribadeo, del Real Club Náutico de Ribadeo, de Mapfre y del resto de colaboradores y patrocinadores que hicieron posible esta cita, que dio comienzo a primera hora de la mañana y se prolongó durante toda la jornada del sábado”.



