No espazo do dereito penal, aquel relativo aos delitos e ás súas penas, sempre existiu un conflito entre a función punitiva –ou castigadora- e a reeducativa –socializadora-.
Deste xeito xurdiron, a finais do século XVIII, as cárceres como espazos de confinamento. Ata entón a prisión non era un castigo legal, as persoas só eran retidas antes de ser procesadas e non para ser sancionadas.
A partir destas datas créanse as prisións como sistema de represión, entendendo que estas serán o lugar onde se reeduquen os criminais. De xeito inmediato á implantación das cárceres sóubose que a consecuencia práctica do estadío nas mesmas era o oposto: canto máis tempo se pasaba alí máis afondaba no illamento social e no comportamento delictivo.
Séculos despois da creación do modelo este persiste no noso tempo, e cando preguntamos á xente a propósito dunha alternativa ó mesmo ninguén resposta.
Entón ¿por que as cárceres subsisten a pesar da súa contraproducencia? Moitas hipóteses para un simple artigo de opinión, recolleranse só dúas por obvias razóns de brevidade:
– Para o filósofo francés Michel Focault as prisións tiñan unha utilidade político económica: cantos máis delincuentes existan, máis crimes existiran; cantos máis crimes, máis medo terá a poboación e canto máis medo hai nesta máis desexable e necesario se volve o sistema de control policial. A existencia dese pequeno perigo interno permanente sería unha das condicións de aceptación do sistema.
– Dende unha perspectiva menos técnica, pero en idéntico senso concluíu o coruñés Xosé Tarrío no seu libro “Fuxe, home, fuxe. Diario dun preso FIES”:
“Si me preguntaran que é o cárcere diría sen dubidar que é o esterqueiro dun proxecto socio-económico determinado, ó cal botan a todas aquelas persoas que molestan dentro da sociedade: por iso a cadea alberga fundamentalmente pobres.”
Xosé Tarrío morreu o día 2 de xaneiro do ano 2005 despois dunha vida encarcerado e de ter denunciado os abusos do sistema penitenciario. O que aparentemente foi diagnosticado coma unha gripe mal curada pola enfermería do centro de Teixeiro rematou descubríndose un infarto cerebral.
En estrañas circunstancias morreu o tamén coruñés Diego Viña, que faleceu aforcado cos seus propios pantalóns no calabozo do cuartel da Garda Civil en Arteixo aló polo ano 2004.
As nais de Xosé Tarrío e Diego Viña, entre outros, constituíron o colectivo “Nais contra a Impunidade”. Esta asociación civil escolleu a ambos persoeiros como avatares galegos das mortes baixo custodio policial.
Sirva o presente artigo de homenaxe aos seus protagonistas. Por unhas sociedade con menos cárceres e máis escolas.
O acto é aberto a quen queira participar neste recoñecemento. O grupo, con 80 anos de historia e formado por persoas de Figueras, Castropol, Vegadeo e Ribadeo, escolle este ano a Ribadeo para distinguir unha figura local, retomando a liña iniciada hai tres décadas con Luz Pozo Garza. As inscricións están abertas ata o luns 17 de agosto no número 680 13 24 24. Agárdase unha ampla participación.
Ocorreu escasos minutos despois das 15 horas deste domingo, e foron recollidos pola embarcación Salvamar Shaula, de Salvamento Marítimo. Atopábanse subidos a unha balsa inchable na praia de Basteira, na Pedra (Cariño), foron arrastrados pola corrente e eran incapaces de retornar á beira. Dúas persoas metéronse na auga tratando de rescatalos, sen éxito. Ao final, a embarcación de rescate de Salvamento Marítimo recolleu aos menores e levounos ilesos ata o porto de Cariño. Ademais de a Salvamento Marítimo, desde o 112 Galicia informouse ao Servizo de Gardacostas de Galicia e aos axentes da Garda Civil.
O Campo de Fútbol de As Valgas acolleu as actuacións de Netos de Bandim, chegados desde Guinea Bissau; da Philippine Performing Arts Company, das Filipinas; e do grupo anfitrión O Arco da Vella. Un encontro único de culturas, ritmos e emocións que pechou unha noite inesquecible.
Alí salientou o papel que desenvolve este evento no impulso dos produtos agroalimentarios de proximidade, ao tempo que favorece as canles curtas de comercialización. Destacou tamén a importancia deste mercado, considerado como un dos máis antigos da provincia de Lugo, xa que ofrece unha ampla mostra dos principais oficios de artesáns da Idade Media. Ademais, permite aos asistentes gozar de actividades variadas e degustar produtos agroalimentarios diversos.
A institución provincial colabora con ambas citas, organizadas pola Asociación Cultural Amigos da Liga Santaballesa, cunha achega económica de 4.000€. García Porto recalcou que “estes eventos son un exemplo de como a historia da emigración pode converterse nun atractivo turístico de calidade, capaz de atraer visitantes e de reforzar o orgullo de pertenza da veciñanza”.
O evento incluirá espicha, queimada, brujo con conjuro e sesión DJ. O prezo é de 50 euros por persoa, con reserva previa no 611 185 336 e prazas limitadas. A organización lembra que “el 12 de agosto cuando caiga la noche la celebración continúa en Los Olivos… la noche culminará con una queimada elaborada por el Brujo Gonzalo, seguida de una sesión DJ para poner el broche final a una jornada inolvidable”.
En total foron ofertadas preto de 80 prazas de surf, piragüismo e vela, destinadas a nenas e nenos con idades comprendidas entre os 9 e os 15 anos. As escolas desenvolvéronse en diferentes quendas nos meses de xuño e xullo. O concelleiro de Deportes, Francisco José Silvent, subliñou “a importante participación da rapazada ribadense nas escolas deportivas de verán, que organizamos desde o Concello de Ribadeo coa axuda dos clubs que as impartiron. Queremos agradecer ás familias a confianza depositada nas nosas actividades, que lles serviron aos asistentes para practicar deporte na auga e para pasar uns días aprendendo e perfeccionando técnicas”.
