Vaia por diante que ao longo deste artigo cando me refira a Madrí, fareino pensando no lado A. Collo como metáfora da industria discográfica ese lado titular dun single (disco de 45 r.p.m) que interesa lanzar por ter máis gancho ou, dito doutro xeito, máis rendemento comercial. O lado B é de recheo.
Escribo isto poucas horas despois de coñecer os resultados das eleccións autonómicas madrileñas que deixan, sen posibilidade de ningunha outra interpretación, a Díaz Ayuso como a gran referente dos habitantes do centro peninsular.
E mentres os datos confirman o que anunciaban todas as enquisas, lembrei a Feijóo nas comparecencias tralos seus tamén incontestables triunfos electorais: “O PP é o partido que máis se parece aos galegos e galegas”.
Non lle vou quitar razón ao presidente galego, é posible que en termos cuantitativos así sexa, aquí e en Madrí.
Por iso, utilizando esa máxima, non creo que insulte a ninguén se digo que, efectivamente, Ayuso personifica ao típico madrileño. Altiva, engreída, sobrada, chea de razón e carente de cercanía, fodechinchos nunha palabra. Ayuso é emperatriz da farsa que é Madrí. Con esa frase na boca tan chea de prepotencia como carente de consistencia, que di que Madrí é rica e aporta máis que ninguén.
De verdade Madrí é rica?. En que?. Que recursos naturais posúe?. A resposta é sinxela: nada, nada de nada. A riqueza de Madrí é ficticia, baseada nun sistema centralista que a converte en recadadora de impostos. Mentres Galicia, rica en recursos, produce enerxía, deixando aquí todo o impacto ambiental, Madrí domicilia a esas compañías e cobra os correspondentes tributos. Galicia de enerxía, vento e auga, pesca, forestal e gando VS Madrí de SICAV e exencións de IRPF. Esa é a realidade.
Dixo a presidenta que Madrí é o Km 0. Faltoulle engadir que o resto somos os destinos dos seus designios. Os Madrís das súas vacacións, vaia. Porque unha cousa é ben certo, de Madrí ó ceo, pero cando teñen un intre escapan ‘despavoridos’ malia que teñan que aguantar horas de atasco. Só quedan en Madrí os do lado B do single.
Resulta desacougante comparar a este Madrí de Ayuso con aquel de Tierno Galván. Ben é certo que na literatura dos 80 da movida hai moita pose e non tanto cerebro, mais é xusto recoñecer que a capital do estado lograra quitar o po dunha camisa de anos da ditadura para situarse na vangarda cultural de Europa. Certamente aquel Madrí si que podería presumir de liberdade, ben máis que este de ‘caceroladas’ do barrio de Salamanca.
Gústame esa frase que afirma que a democracia dá o poder, non a razón. As reglas son así. Os madrileños (lado A) escolleron. Nada que discutir
Iso si, para rematar e volvendo ao símil discográfico. Na historia da música hai infinidade de casos nos que os lados B agocharon auténticas xoias, o máis célebre seguramente no haber dos Beatles. En 1968 publicaron o single de Ob-la-di-ob-la-da / While my guitar gently weeps. O lado A era unha pachangada de McCartney en procura do enésimo número 1. O lado B, de Harrison, co paso do tempo segue brillando como un dos mellores temas do grupo, favorito de moitos fans.
Pois iso, benvido/a ao cortoplacismo da frase doada e o xesto de selfie.
Dende as 10 da mañá máis de 170 vehículos ocuparán o aparcamento de Coto ata as 13:30, cando partirán en caravana cara Arealonga. Alí permanecerán ata as 17:00, momento no que iniciarán a ruta pola estrada das praias, regresando ás 18:30 para a entrega de premios e a clausura, prevista para as 20:30. A cita reunirá máis de 300 participantes, con presenza de persoas chegadas de Pamplona, Bilbao e doutros puntos do Estado. O evento, organizado por retroclasicos_barreiros e co apoio do Concello, continúa a atraer amantes dos vehículos clásicos e a dar visibilidade á beleza de Barreiros.
A entidade, coa colaboración da Vicepresidencia da Deputación, organizará nas próximas semanas a XIII exposición Tal como eramos (28 de agosto), a proxección do filme Antes de nós (3 de setembro) e a homenaxe polo XXII cabodano de Manuel María (6 de setembro). A área de Cultura provincial reforza así o seu apoio continuado ao Iescha, referente na conservación e difusión da cultura galega e chairega.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
