Cando me levantei hoxe, como de costume ás sete e dez minutos, seguín a rutina habitual: ducha rápida, almorzo e pequena reunión cos obreiros municipais no porto para os traballos da xornada. Ás oito e vinte acostumo a tomar o café, solo e largo, co repaso da prensa do día. Resultou ser unha mañá calma e a luz desas horas xogaba coas poucas ondas que movían os barcos no peirao. Foz é fermoso, verdade absoluta e indiscutible. Como non é martes, senón xoves, non hai o movemento dos días de mercado. Hoxe é xoves, 26 de maio do ano 2022.
“Xa van tres anos!”, dixo alguén, que o lembrou de por si ou porque llo recordou o facebook. E tres anos non son nada -pensei eu- aínda que soe a tango. Dous días ben diferentes: nervios, présas, risos e incluso bágoas naquela xornada, aquel domingo de emocións, de ilusión, de eleccións, de hai tres anos; aínda o sinto na pel.
Hai que recoñecer a paciencia de todas e todos cuns novatos. Fomos facendo callo, peiteando algunhas canas e, por que non dicilo, sacando uns cantos proxectos adiante. Madrugando sen deitarnos cedo, traballando. A ilusión contáxiase cada vez que conseguimos algo: arranxar un parque ou unha fonte, asfaltar un camiño ou as ansiadas beirarrúas ao cemiterio de Foz.
“Cando te elixen será por algo”, falara un socialista. “O menos malo” -chanceara un amigo-. “A ver o que fas!”, dixera outro. “E pon xa dunha vez as rúas no seu sentido!”.
Puxemos as rúas, á vista está, no sentido correcto, no que decidiu a xente. E seguimos traballando para ser merecedores desa decisión, para sacar a reválida, para mellorar a nota como bos estudantes. Verémonos antes, pero por se acaso, de hoxe nun ano!!
Fran Cajoto (alcalde de Foz)



















No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 



