Lin a carta de Pedro Sánchez completa. E lina, con moita atención, por varios motivos: porque Pedro Sánchez é o presidente do goberno e como tal merece esa consideración, porque formo parte -coma el- da gran familia do Partido Socialista e tamén por unha razón máis mundana, de humanidade, que traspasa a política pero tamén é intrínseca a ela. A carta é unha proba máis do tempo no que vivimos: tempo de difamacións, de desgaste persoal, de saúde mental. Sempre crin que unha persoa debe permanecer en política unicamente mentres conserve a ilusión: a ilusión por mellorar Foz no meu caso, por facer un país máis xusto, social e con futuro no caso do presidente. Lin a carta con atención e respéctoa profundamente. Ten que ser duro, moi duro, recibir todos os días ataques persoais. Pero é máis duro aínda asumir que os reciba aquel que non pode defenderse, aquel a quen queres. Estamos a falar dunha violencia instrumental, dunha guerra encuberta, de utilizar un refén da túa familia para facerche dano, de terrorismo político. Pódenme crer se lles digo que comprendo perfectamente a pregunta capital da misiva: compensa? Merece a pena? No máis fondo de cada persoa está a resposta a esta pregunta.
Sinto un gran desacougo polas reaccións vertidas aos medios. Simpleza, inhumanidade e falta de escrúpulos. Creo que todos merecemos, cando menos o beneficio da dúbida: tamén o presidente do goberno. Resúltame moi verosímil o cansazo mental e o cabreo persoal, a rabia, pola inxustiza, pola crueldade. Vimos sufrindo do PP o ataque ás institucións, a agresión á democracia e agora tamén o asalto persoal por un único motivo: a ambición desmesurada de poder. Non hai moderación cando se loita por liderar a extrema dereita. E na táctica de terra queimada vale todo.
Cando menos, respecto á persoa, a un cidadán chamado Pedro.
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
