O pasado venres 6-X Isabel Díaz Ayuso, a presidenta rexional madrileña, liscou da Conferencia de Presidentes autonómicos que se estaba a celebrar en Barcelona manifestando deste xeito o seu rexeitamento por cadanseu uso do euskera e do catalán polo lehendakari e polo presidente catalán na devandita Conferencia.
Para entendermos o que representa este aceno para os seus seareiros e detractores e como se insire na axenda política española temos que entender antes que o galego, catalán e euskera malia ser linguas oficiais en cadanseus países, non son lingua oficial do Estado no seu conxunto e o seu coñecemento non é de seu un deber, como si o é o coñecemento do castelán. Pola contra o sueco é lingua oficial en Finlandia (malia ser usado só por unha minoría), o neerlandés, francés e moi minoritario alemán son linguais oficiais na Bélxica e o italiano, francés e alemán, canda o moi minoritario romanche son linguas oficiais na Suiza.
Este desequilibrio xurídico mesmo foi potenciado pola ferreña actitude do bipartidismo dinástico durante bastantes anos, pechando ao uso do galego, catalán e euskera o Congreso, o Senado e as institucións da Unión Europea, agás moi contadas e periféricas excepcións. Estas linguas, asemade, foron excluídas de facto da programación xeral de RTVE mala a súa obriga de acoller a pluralidade lingüística e cultural.
Por iso a reivindicación da oficialidade do galego, catalán e euskera nas institucións estatais e europeas teña un evidente carácter restitutivo para visibilizar a plurinacionalidade real do Estado español que o seu Dereito e praxe política non recoñece. Conxelada de facto a Constitución por un sistema de reforma constitucional inviábel, o único xeito de xerar mutacións, de abrir as institucións estatais á plurinacionalidade (como dicía o lehendakari Urkullu en agosto de 2023) é a medio da lexislación orgánica e ordinaria e do uso do elemento simbólico. Velaí, neste contexto, a necesidade de que os presidentes autonómicos e as persoas que representan ás nacións sen Estado usen a súa lingua en toda circunstancia, para visibilizar no conxunto do Estado esa pluralidade nacional, asumida por millóns, mais tamén rexeitada por millóns.
Díaz Ayuso sabe que a plurinacionalidade está máis viva no Estado ca nunca e que esa plurinacionalidade é transversal, vai alén do lingüístico e cultural e ten unhas repercusións económicas evidentes que cuestionan o modelo de crecemento hipertrófico da rexión madrileña no contexto do capitalismo do Bernabeu. E sabe que ese ferreño rexeitamento das linguas propias, maioritario en Madrid non o é nos outros países e territorios do Estado e non só xa en Galicia, Catalunya, Euskadi, Nafarroa, País Valencià ou les Illes.
Rueda, pola súa banda, no canto de reivindicar a presenza institucional do galego fóra deste país (tan preciso para as fins de rachar o papel subordinado ao que o relegou a praxe constitucional) optou outravolta pola sumisión aos intereses do PP estatal, amosando a súa falla real de autonomía.
Canto á propia Conferencia de Presidentes, amosou a súa inutilidade práctica e a súa utilización por parte do PSOE e do PP como instrumento do “café para todos”: a multilateralidade como xeneralización autonómica, nivelamento competencial, falla de recoñecemento das características nacionais de Galicia, Euskadi ou Catalunya… Porque a plurinacionalidade esixe bilateralidade. A Galicia non lle interesará nunca ser equiparada ou equiparábel a Murcia.
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
