De Hernán (Hernán Naval Parapar, 1962-2001) todos os que o coñecemos lembramos o seu ‘vou canso de todo, menos da música’, que mesmo serviu de título a un libro a el adicado con motivo dos dez anos do seu pasamento. A súa frase resume unha vida curta pero intensa de loita política e construción social axuntada por convicción e sentimento a unha traxectoria vital imbricada na música.
Convicción e sentimento que, ós vinte e cinco anos do seu pasamento, vense superados, en xusto desenvolvemento, polo seu traballo musical e o impacto do mesmo e a súa personalidade en cantos o rodeábamos. Iso, se consideramos que ambos apartados se poden separar, o que non teño tan claro. E non o teño porque se ben desenvolvía a música como un todo, non deixaba de ser un ‘máis aló’ ó que tentaba arrastrar o resto da súa vida, incluídas as súas conviccións políticas e o seu activismo social.
Con perspectiva de vinte e cinco anos, nun pequeno artigo, non se pode facer unha revista completa da súa traxectoria neses campos outros da música, lembrados de xeito máis apagado. Neses campos dos que el mesmo acordaba que estaba canso. Mais si traer a colación algunha reflexión sobre o que foron para el e o que foi para eles.
Dende moi cedo, Hernán foi sensible a problemas que vía e non deixaba que se lle fixeran transparentes, que lle desapareceran da mirada. En particular, decatouse do poder da comunidade, do grupo, vogando nunha mesma dirección. Algo que tentaba aplicar tamén de xeito interno: coherencia entre as súas diversas actividades, relación entre elas e non esquecemento dunhas ó estar desenvolvendo outras: corazón e cabeza estaban aliñados, cooperaban. E iso fixo que, dende fóra, houbera xente que non separara a construción vital da sociedade que Hernán tentaba levar a cabo a través da música e a loita no campo das ideas ou da política que podía significar un enfrontamento e que de feito, o significou en moitas ocasións. Non foi algo inconsciente por parte de Hernán, senón sinxelamente o seguimento dos seus principios. Aplíquese a ‘vou canso de todo, menos da música’ e atoparase unha angustia vital na que a música, o seu entorno musical, víase ameazado por ataques que non terían que ir con ela. Tratábase, como moitas outras veces, de ‘destruír ó inimigo’, ‘ó inimigo, nin auga’… mais trabucándose de ‘inimigo’ e pagando o pato a alma musical hernaniana. Alma que se resentía, incomprendida e ó tempo falta de comprensión. Alma que tiña fortaleza abondo para seguir adiante porque se renovaba con cada nota musical escrita, escoitada ou tocada, pero á que non podían seguir nesa recuperación outras partes que tamén eran Hernán, e nas que se vía impotente para continuar vogando contra vento -a xente que se lle opoñía dende outras ideas, partidos, asociacións- e marea -os compañeiros cos que tamén podía verse enfrontado-, nunha imaxe mariña que tamén ía coa súa idea. Non en van unha das súas obras leva o título de ‘Lonxe do mar’.
Un contexto do anterior ven dado por títulos de escritos seus, como os de algúns dos apartados da súa presentación ‘Pola modernización’, lida no Congreso de Bandas de Música Populares de Galiza no ano 1994, no que a música é contemplada como vector e motor de actuación social: ‘Dignificar as actuacións das bandas’, unha actuación cara dentro desa loita social non cadro de ideas moi claro, ou ‘A función social das bandas de concertos’, actuación cara fóra, cara a sociedade, instrumentada pola música. Ou os encabezados doutros artigos, como ‘Sinal de modernidade’, na que presenta a modernización da banda como un paralelo a unha modernización social, ou… E é que, máis aló do que puido significar a súa actividade no colectivo ‘Pensamento e Sementeira’, a ‘A. C. Francisco Lanza’ ou no BNG, a actividade sociopolítica tamén estaba integrada na súa visión e desenvolvemento da música. Non era que empregara a música como punta de lanza, senón que era o útil que tiña. E era consciente dilo. Tamén de que non podía separar os seus mundos vivenciais. E aínda máis, de que era a música o que lle permitía poder afrontar o desgaste que sentía nas súas actividades sociais.
Malia a intensa calor, o pavillón encheuse de público para gozar das actuacións das numerosas alumnas, que ofreceron exercicios individuais, por parellas e en grupo, destacando pola súa beleza e dificultade técnica ao ritmo da música escollida. Ao remate, a concelleira Ana Rubal entregou medallas ás participantes, que tamén agradeceron o traballo e os valores transmitidos pola súa monitora, Lorena Fernández. Lémbrase que a festa de clausura das Escolas Deportivas terá lugar o luns 29 ás 19:00 horas, nun acto conxunto co Concello de Alfoz, no que haberá diversas actividades de celebración e a entrega de diplomas.
A cantante e instrumentista asturiana Mónica Acevedo actuará en formato solista, mentres que o equipo do local ofrecerá un menú especial con pratos como o tartar de xarda, gañador do “Ribadeo Sabe”, gazpachuelo de tempada, lomo de sardiña con berenxena afumada, cóctel de lagostinos, bonito de Burela con melocotón asado e sopa de cebola, e solombo de porco celta con xudías tenras. A cita comeza ás 21:15, con prazas limitadas e reserva imprescindible.
A xornada incluíu tamén o IV Torneo de Pádel, que continuará durante a fin de semana. O evento, organizado polo Concello xunto con ASAPA e Miño Vivo e coa colaboración da Xunta, recupera unha iniciativa nacida hai catro anos a petición da mocidade, coa intención de consolidala no tempo. O tenente de alcalde, Marcos García Lombardero, destacou a alta participación —catro veces maior ca na primeira edición— e agradeceu a implicación de entidades, colaboradores e asistentes, así como a presenza de representantes da Xunta, do Parlamento e da Deputación.
Adultos, nenos, familias, grupos de amizades fixeron o percorrido nun día espectacular de sol e cunha temperatura de 26º á hora da saída. Acudiron á cita o presidente provincial da AECC, José Manuel Rozas, o alcalde de Ribadeo, Dani Vega, as concelleiras e concelleiro ribadenses, Marta Saiz, Begoña Sanjurjo, Elena Sierra e Francisco José Silvent, a presidenta e o xerente de Acisa, Carmen Cruzado e Jesús Pérez, así como representantes da AECC de Ribadeo coa súa presidenta, Tea Martínez, á cabeza. A II Andaina Ribadeo en marcha contra o cancro contou co patrocinio de Solán e Acisa Ribadeo e coa colaboración do Concello de Ribadeo, Eroski e 2M.
A partir das 19:45 horas abrirán a xornada o Cuarteto Illa Pancha e Tradigalu, mentres que desde as 20:00 horas se poderán degustar hamburguesas á parrilla, bocadillos de panceta e chourizos asados. Xa pola noite, ás 21:30, tomarán o relevo Mi Rollo es el Rock, antes da tradicional fogueira de San Xoán, prevista para as 00:00 horas. A celebración, organizada por A Rebolaxe coa colaboración do Concello de Cervo e a Deputación de Lugo, inclúe tamén o sorteo dunha paleta de cocho e contará con aparcamento habilitado no Estanco da Praia do Torno.
Pasada a medianoite, un vehículo saíuse da vía na N-634. Como consecuencia do impacto, tres persoas resultaron feridas. Da asistencia sanitaria ocupáronse os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 e os axentes da Garda Civil de Tráfico da seguridade na vía. Os Bombeiros de Barreiros tamén acudiron, sen embargo, ningún dos feridos estaba atrapado.
