Alumnado do IES Ribadeo Dionisio Gamallo conmemora o Día Mundial dos Humedais na ría

Ribadeo, 8 de febreiro, 2022. Para conmemorar o Día Mundial dos Humedais, que se celebra cada 2 de febreiro e que este ano ten por lema “Actuar polos humedais é actuar pola humanidade”, o alumnado de 4º ESO de Bioloxía do IES Ribadeo Dionisio Gamallo saiu á Ría de Ribadeo para estudala como ecosistema e tomar conciencia do importante que é a súa conservación.

Tal e como sinala a profesora, Susi Besteiro, nas distintas paradas observamos un bó número de aves invernantes axudados polos prismáticos e telescopio. Tratamos de identificalas e observar as adaptacións máis salientables. Como a marea estaba baixando, nas zonas da enseada da Lieira xa descubertas, as limícolas como correlimos (Calidris alpina) e zarapitos (Numenius arquata) non perdían o tempo para alimentarse peteirando no fango. Nas zonas onde aínda había auga, as nadadoras como os patos asubións (Anas penelope), rabudos (Anas acuta) e alavancos reais (Anas platyrhynchos), buscaban algo para comer filtrando a auga e as zancudas como garzas (Ardea cinerea), garcetas (Egretta garzetta) e cullereiros (Platalea leucorodia), camiñaban polas láminas de auga cada unha co seu estilo propio. As espátulas mergullando o seu peteiro alongado vadeaban polas pozas, as garcetas peteiraban para extraer invertebrados acuáticos ou algún verme e as garzas reais con movementos sumamente lentos, tirábanse con forza sobre os peixes para ensartalos co seu peteiro que semella un arpón. O alumnado descubriu que había gran actividade na ría, facía bo día e non era tempo de lecer excepto para os madrugadores cormoráns (Phalacrocorax carbo) que, fartos de peixe, repousaban coas ás abertas para secar a plumaxe en zonas como o tesón, ou en illotes. Tamén pola beira galega, estaba en acción unha das águias pescadoras (Pandion haliaetus) e puidemos observar os pousadeiros que teñen no medio da ría así como o “señuelo” que lle puxeran na beira asturiana a Panchita, a primeira delas que invernou aquí para que se sentira acompañada.

Aparte de observar aves invernantes, tamén aproveitaron para distinguir os grandes grupos de vexetación segundo a salinidade que soportan. En primeiro lugar, as pradeiras mergulladas de Zostera que quedan ó descuberto na baixamar e que son as máis halófilas; a partir da Enseada de Vilavedelle, os xuncais, e finalmente, nunha posición máis retrasada os canaveirais que soportan menor salinidade.

En definitiva, en palabras de Besteiro, unha clase distinta para dar a coñecer o noso patrimonio natural e concienciar sobre a importancia da súa conservación. Actuar polos humedais, é actuar pola humanidade!