Baixar os salarios un 10%

OLLO AO DATO! Recuncho de economía. Velaí unha nova ocorrencia (chamarlle idea é moito chamarlle) da presidenta do Fondo Monetario Internacional: redución salarial dun 10% en dous anos. Ao abeiro dos seus 468.000 euros de soldo (complementos varios aparte), meses despois de ser investigada xudicialmente por amaños financeiros presuntamente ilícitos, outras explosivas declaracións chegan do FIM para aconsellar unhas diminución dos salarios dun 10% en dous anos.

Chove sobre mollado! (como escribiu Rosalía de Castro nun fermoso poema). Un exemplo ben coñecido dos chairego de hai uns meses: o intentos de URBASER dunha reducióndos soldos para os seus empregados no servizo do que é concesionario en Vilalba aínda maior da porcentaxe que citou Christine Lagarde, empeorando ademais outros aspectos da relación laboral (complementos por antigüidade, xornada de traballo, etc).

Onte, en Vilalba. Hoxe, en A Coruña. A mesma empresa, con beneficios multimillonarios, presentou un plan que pasa polo despedimento de máis de vinte persoas empregadas en URBASER, unha forte redución salarial para que as que conserven o emprego e o empeoramentos de varias condicións laborais distintas da económica.

As estatísticas do Instituto Nacional de Estatística sobre avariación do custo laboral son claras: baixou a media dos salarios un 5% en 2012 (tendo en conta a inflación). Non foi abondo para algúns insaciables grandes empresarios, multiexplotadores desde as súas multinacionais?

Perdeu un gran ocasión de quedar calado o comisario de Economía da UE, Olli Rhen, que axiña se sumou ao carro dos defensores da proposta dediminución dos soldos da presidenta do FIM. Se a clave da loita contra a crise económica estivese aí, os Estados que peor estarían en Europa serían Noruega, Suíza, Alemaña, Finlandia, Gran Bretaña e un longo etcétera que teñen salario medio moi por riba do español (e moito máis do galego, que está un 18% por baixo do estatal).

Quedoume unha dúbida na proposta da presidenta do FMI. Os funcionarios do Estado español tivemos, como media,unha redución no último trienio do 24% nos salarios reais (os que teñen en conta a inflación). Vai saírnos “a devolver” o 14% restante?

En Galicia, case sempre por baixo do promedio estatal nos temas económicos (salarios, do importe das pensións, eta.) logramos por unha vez estar nos primeiros postos en algo. Dado que o presidente Feijóo aprobou descontar un 40% as dúas pagas extra dos funcionarios en 2013 (mentres hai conxelación salarial no Estado), perdemos aproximadamente un 30% desde a primeira diminución, a aprobada polo goberno de Zapatero en maio de 2010.

Despois, conxelación salarial en 2011, un 7,2% de diminución en 2012, un 5,8% de rebaixa en Galicia en 2013. E para complemento, recorte de dereitos dos traballadores do sector público: empeoramento das condicións económicasnas baixas laborais, redución dos días de “asuntos propios” e do período vacacional, non reposición dun 90% do persoal público que se xubile, etc.

Nestas andamos. Máis de seis millóns de persoas desempregadas no Estado español, varios millóns que conservaron o seu emprego aceptando rebaixas salariais…e mentres, desde a súa atalaia de 468.000 euros anuais e unha chea de complementos económicos e sociais, a presidenta do FMI pontifica…e un lacaio do goberno da Unión Europea ao que lle pagamos o seu soldo os contribuíntes da UE limítase a dicir: “Si, Wuana”.

Manuel Roca Cendán.