Verán de 2005; a nova deixáranos abraiado; “un artista alemán ultima a unión virtual entre Foz e a súa antípoda”. ¿Qué se nos perdería por aló? Ninguén o sabía, pero eso decraraban Joerg Jozwiak, o promotor da cousa, e o goberno local, entusiasmado. Non soubemos mais da intrépida iniciativa e, despois do tempo pasado, demos por cancelada a insólita noticia coa mesma indiferencia coa que no seu día a acolléramos, pois os que por razóns biolóxicas chegamos a destempo á cultura do “virtual”, mantemos certa dúbida ante tanta marabilla…O que sí espertou a curiosidade, e unha remota esperanza, foi a paralela e extrana presenza dun oso polo Bispo Santo porque, aínda que morto, pensamos que podería ser sinal de vida (non morre o que non vive); e sen ser o hábitat idóneo, cunha pouca de imaxinación e moita fe, poderíase contemplar o posible de que a paraxe, pola que xa señoreaban o xabarín e o corzo, se convertese en reserva de caza maior.¿Imposible? Os focegos estamos de volta de feitos que rachan coas leis naturais e a lóxica ¿Non foi dende alí onde San Gonzalo, contrariando as leis físicas e os razonamentos escolásticos, afundíu a flota de naves normandas? Pouco había que persoeiros de Turísmo da Xunta dixeran na Mariña que a procura do “turismo de calidade”, pasaría pola oferta dun ocio que se asentaría no deporte naútico– portos deportivos–e o golf, e que a caza maior exerce grande atracción para xentes “de calidade”, entendido o termo no senso que nos ocupa. Razón ésta do interese polo posible de que a especie viñera a medrar e multiplicarse ós pagos nos que perdeo a vida o animal que, en mala hora subíu ó Pico da Lebre, paraxe natural, mirador panorámico e alí, entre a cochambre, morrer de noxo e tristura. Dacordo ós analistas turísticos, e posto que Foz, sen porto deportivo nen campo de golf – éste hai mais dunha década dábase por feito – “para a consolidación do turismo no noso concello”, decía voz autorizada ; así as cousas, quedaba a alternativa da caza maior, e neste senso era o oso a derradeira esperanza; mais o do plantìgrado foi unha quimera, un espellismo. A vida está chea de frustracións…!
Suso Fernández
As crianzas desfrutaron dunha refrescante xornada con inchables e xogos acuáticos na contorna do complexo deportivo da Veiga.
O campo de fútbol do Cascabeiro acolleu o pasado sábado a III Festa do Mexillón, organizada polo Celta Barreiros. Centos de persoas achegáronse a gozar dunha tarde de gastronomía e de música. En total foron servidas 670 racións entre veciñanza e visitantes, que saborearon mexillóns e lacón. Os organizadores amosasen satisfeitos da acollida: “estamos contentos pola boa resposta dos asistentes”. E tiveron palabras de agradecemento “para os Concellos de Barreiros e de Foz pola boa colaboración”.
Familias, amizades e persoas de todas as idades viviron cada xogada e cada aplauso, evidenciando que o fútbol é tamén unha oportunidade para fortalecer a convivencia e a unión da veciñanza. O municipio felicitou á Selección Española polo seu título mundial, un éxito histórico que fixo vibrar a toda a comunidade.
O acto está organizado pola Asociación de Irmandade Locudy, nunha proposta cultural que pon o foco na relación entre Galicia e Bretaña a través da figura de Castelao.
Era o único ocupante do vehículo. O 112 Galicia tivo coñecemento do accidente uns minutos despois das 10:00 horas deste domingo. Segundo indicou un particular, un coche caera por un desnivel duns 20 metros no quilómetro 2 da LU-P-6104. Desde a Sala de Operacións do 112 Galicia informouse ao Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, aos Bombeiros de Barreiros, á Garda Civil de Tráfico e á Agrupación de Voluntarios de Protección Civil de Trabada. Unha vez no punto, os servizos de emerxencias indicaron que había unha persoa falecida, único ocupante do vehículo, sen que nada se puidera facer por salvarlle a vida.
A cita, consolidada como un referente do verán cultural no municipio, reuniu na Praza dos Campos á formación anfitriona do encontro, a Agrupación La Sidrina, de Lugones (Asturias) e o Grupo Folklórico Estampas de México. A programación continuou o sábado coa celebración do Festival Folklórico Infantil. Villares puxo en valor o labor que o grupo Mistura desenvolve durante todo o ano na conservación e difusión do patrimonio cultural galego, así como a importancia de iniciativas coma este festival “para manter vivas as tradicións e dinamizar a vida social e cultural dos nosos concellos”.
A eucaristía, un dos actos centrais das festas patronais de Foz, continuou coa tradicional procesión e coa ofrenda floral en memoria das persoas falecidas no mar. A mandataria provincial formou parte da comitiva xunto a numerosos veciños e veciñas, visitantes, membros da corporación municipal e a pregoeira desta edición, María Nelle Castro Neira, focense moi vinculada ás festas desde a infancia.
