Os anos 40 do século pasado foron significativos para o mundo do mar. Nos tempos de tódalas fames, a aparición do chicharrón víu a dar un novo pulo á actividade pesqueira. A abundancia foi tal que chegou a utilizarse como abono das terras, polo baixo prezo ; pero, así e todo,foi fartura para os estómagos escuálidos e utópica esperanza para os petos valeiros. Tal sensación de abundancia fixo que no ano 1946- hai 70 anos- os conserveiros , para celebralo,organizasen na sala “La Sociedad”, de X.Cageao,”Papaíto”, o “baile da escama”, que tivo a réplica no“do oio”, no salón de de Cao, promovido polos mariñeiros.Éste, amenizado pola Orquestra Sycora Boys de Grado, foi de tal éxito, que se recordou durante moitos anos.
Cando nun punto determinado do mar se xunta moito peixe, e xira en remuiño a grande velocidade para acadar a bicada, dise que é un “oio”; ás veces e tal a cantidade, que chegan a matarse uns contra outros.
A costeira fora moi importante para as misérrimas economías das xentes. Por iso a seguían con interese, dende que as lanchas partían do peirao ata que voltaban a él. E polas noites, a través dos “chuzos” (candís alimentados con carburo ou “saín”, que é graxa do peixe) seguían dende terra a súa evolución, para o que se situaban en lugares altos e observar os movementos a bordo: cando se encendían os “chuzos” sabíase que pescaban, pois a luz dos mesmoss alumeaban a faena de largar e recoller o aparello. .Cando tal se producía os espectadores desde terra manifestaban de forma ostensible a súa ledicia.
A abundancia era tal que había lanchas dedicadas ó “carrexo”; é decir que as cargaban as que pescaban , e a función delas consistía en carrexar o peixe para o peirao, partíndo ao 50% para cada unha, do importe da venda do peixe carrexado. A descarga facía que unha pequena parte caera ó mar entre as embarcacións e o muelle; os rapaces,esquieiros, ganchos e outros artiluxos, recuperaban as unidades que podían e vendíanas; e por estas datas mercaban anacos de turrón, que vendían a unha peseta, no bar Lisboa, na praza Condes de Fontao .
Os tempos do Chicharrón quedaron na memoria popular, como símbolo da pobreza e de tódalas carencias dos malfadados tempos da posguerra civil.
Do Foz de onte : O Chicharrón
Relacionado
A entidade, coa colaboración da Vicepresidencia da Deputación, organizará nas próximas semanas a XIII exposición Tal como eramos (28 de agosto), a proxección do filme Antes de nós (3 de setembro) e a homenaxe polo XXII cabodano de Manuel María (6 de setembro). A área de Cultura provincial reforza así o seu apoio continuado ao Iescha, referente na conservación e difusión da cultura galega e chairega.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
