No espazo do dereito penal, aquel relativo aos delitos e ás súas penas, sempre existiu un conflito entre a función punitiva –ou castigadora- e a reeducativa –socializadora-.
Deste xeito xurdiron, a finais do século XVIII, as cárceres como espazos de confinamento. Ata entón a prisión non era un castigo legal, as persoas só eran retidas antes de ser procesadas e non para ser sancionadas.
A partir destas datas créanse as prisións como sistema de represión, entendendo que estas serán o lugar onde se reeduquen os criminais. De xeito inmediato á implantación das cárceres sóubose que a consecuencia práctica do estadío nas mesmas era o oposto: canto máis tempo se pasaba alí máis afondaba no illamento social e no comportamento delictivo.
Séculos despois da creación do modelo este persiste no noso tempo, e cando preguntamos á xente a propósito dunha alternativa ó mesmo ninguén resposta.
Entón ¿por que as cárceres subsisten a pesar da súa contraproducencia? Moitas hipóteses para un simple artigo de opinión, recolleranse só dúas por obvias razóns de brevidade:
– Para o filósofo francés Michel Focault as prisións tiñan unha utilidade político económica: cantos máis delincuentes existan, máis crimes existiran; cantos máis crimes, máis medo terá a poboación e canto máis medo hai nesta máis desexable e necesario se volve o sistema de control policial. A existencia dese pequeno perigo interno permanente sería unha das condicións de aceptación do sistema.
– Dende unha perspectiva menos técnica, pero en idéntico senso concluíu o coruñés Xosé Tarrío no seu libro “Fuxe, home, fuxe. Diario dun preso FIES”:
“Si me preguntaran que é o cárcere diría sen dubidar que é o esterqueiro dun proxecto socio-económico determinado, ó cal botan a todas aquelas persoas que molestan dentro da sociedade: por iso a cadea alberga fundamentalmente pobres.”
Xosé Tarrío morreu o día 2 de xaneiro do ano 2005 despois dunha vida encarcerado e de ter denunciado os abusos do sistema penitenciario. O que aparentemente foi diagnosticado coma unha gripe mal curada pola enfermería do centro de Teixeiro rematou descubríndose un infarto cerebral.
En estrañas circunstancias morreu o tamén coruñés Diego Viña, que faleceu aforcado cos seus propios pantalóns no calabozo do cuartel da Garda Civil en Arteixo aló polo ano 2004.
As nais de Xosé Tarrío e Diego Viña, entre outros, constituíron o colectivo “Nais contra a Impunidade”. Esta asociación civil escolleu a ambos persoeiros como avatares galegos das mortes baixo custodio policial.
Sirva o presente artigo de homenaxe aos seus protagonistas. Por unhas sociedade con menos cárceres e máis escolas.
O espectáculo participativo A verbena de antes -con O Xeito e Airiños da Freba-, ao mediodía, e unha mostra etnográfica e as actuacións de Amado Lar e A Volta do Agro, pola tarde, protagonizaron o último día das Xornadas, pensadas como un punto de encontro da cultural tradicional galega,e especialmente da comarca da Mariña.
Tamén puxo en valor o labor de Fonmiñá e a importancia dunha cita cultural que cumpre 48 edicións. Para Vilalba, a incorporación da actriz ao Paseo do Cine é un recoñecemento que a vila sente como propio.
A actividade permitiu aos nenos e nenas gozar dun espectáculo de maxia pensado para transmitir, dun xeito ameno e divertido, valores relacionados coa igualdade, o respecto, a convivencia e a eliminación de estereotipos. Con iniciativas como “Abrazando a igualdade”, o Concello de Xove continúa apostando por achegar aos máis pequenos actividades educativas diferentes, propostas culturais e de lecer nas que a cultura, a diversión e a transmisión de valores van da man.
Félix Jorquera conversou co alcalde, Fran Cajoto; coa concelleira de Cultura e Facenda, Inés López; con Pura García, que é directiva de Acia Foz-CCA; con Carmen Alonso, presidenta do Celtas de Foz; e coa dona da cafetería Marexada, Palmira Andrade. Con eles fixo balance do verán, que todos valoraron de xeito positivo, e analizou os proxectos para os vindeiros meses.
Trátase dunha viaxe para dúas persoas con estancia de catro noites nun hotel de catro estrelas en réxime de todo incluído, voos e equipaxe. O sorteo tivo lugar o pasado mes de xuño.
A cita previa pode solicitarse a través do teléfono 981.928.080 ou da web 
A medida tamén fai que as familias perdan a gratuidad do comedor escolar, asumindo un gasto novo. O Concello reclama recuperar a parada mentres non exista unha alternativa segura e manter tanto o transporte como o comedor gratuíto, pedindo unha solución urxente que non prexudique ás familias de Mántaras.
