O vindeiro mércores, día 31 de xaneiro, cómprense 25 anos do pasamento do que acaso foi o focego mais popular de tódolos tempos: Lisardo Rivas, O Xico; histórico gardapraias,peza principal na soa e prestixo do areal da Rapadoira; porque súa presenza permanente nel, e as atencións que dispensaba ós visitantes, en tempos de tan precarios medios de salvamento e socorrismo, él era unha garantía,cando nas demais praias do litoral a penas se coidaba tal aspecto.
No libro “Foz, un lugar de ensueño”, do que é autor o que suscribe que, dous anos antes, publicara a editorial Everest, na súa prestixosa colección de Guías Turísticas; referido ó singular persoeiro, escribimos: “ Nació en Foz hace sesenta años. Es, puede decirse, un hijo del mar; su infancia, vivida en años de grandes hambres, fue mecida por los vaivenes de las lanchas en “a ribeira” y, el murmullo de las olas que morían a sus pies, enmacaron toda la sonoridad de sus vivencias infantiles; el sol, la lluvia y la brisa marina curtieron su piel, llegando a producirse una plena identificación entre el hombre y su medio natural. Familiarizado de siempre con el mar, su anatomía se desarrolló armónicamente como resultado del permanente ejercicio; el amplio tórax le otorga aspecto de avezado nadador. Paralelamente se formaba un alma ingenua y bondadosa y un corazón que desborda su amplia caja torácica. Es, en resumen, un tritón con alma de niño. Es Lisardo Rivas, el tan popular Xico; un hombre modesto, servicial, humilde que ha auxiliado a decenas de personas en trances difíciles y que cuenta con el afecto de cuantos le trataron, que son centenares…”.
Para o enterro, o cadaleito saíra da Casa do concello, cuberto pola primeira Bandeira Azul concedida a un areal da Mariña, en recoñecemento ao labor excepcional desenvolto por Lisardo, sen dúbida o maior artífice desde 1º galardón concedido á Praia da Rapadoira. O xentío, que agardaba para acompañalo ó seu derradeiro aposento, rendiulle emocionado homenaxe, cun afervoado aplauso.Vinte e cinco anos despois lembrámolo con agarimo.
Ricardo Cámara Lastra e o nome do debuxante, humorista e escritor que firma os seus traballos con pseudónimo de Sir Cámara: colaborador de numerosas publicacións escritas e espacios radiofónicos é, sen dúbida, un dos mais grandes; un clásico do humor que hai un tempo estivo de actualidade pola publicación do que era o seu octavo libro, titulado Homo Scrotalensis. Supervivente da lendaria La Codorniz, que se subtitulaba “La revista más audaz para el lector más inteligente”. Entre os seus grandes humoristas (Mingote, Chumy Chúmez, Forges, Kalicatres…) atopábase Sir Cámara, a quen, en Santiago, o entrevistara un xornal galego:
— Siempre has tenido mucha relación con Galicia…
— Siempre; desde muy pequeño. Me llevaron de chiquitín a Foz, y El Xico, entonces vigilante de la playa, me enseñó a nadar.Lo hizo de una forma muy natural. Me llevó en un patìn aguas a dentro, y allí me tiró al agua y me dijo, en gallego:”ahora vuelves..”. Creo que tiene un monumento en la playa A Rapadoira. Era todo un personaje. Alguien muy entrañable.” Desta evidencia foi testemuña Sir Cámara…
Transcurridos 25 anos do seu pasamento, lembrámolo con agarimo.
O XICO : 25 anos da súa morte
Relacionado
A entidade, coa colaboración da Vicepresidencia da Deputación, organizará nas próximas semanas a XIII exposición Tal como eramos (28 de agosto), a proxección do filme Antes de nós (3 de setembro) e a homenaxe polo XXII cabodano de Manuel María (6 de setembro). A área de Cultura provincial reforza así o seu apoio continuado ao Iescha, referente na conservación e difusión da cultura galega e chairega.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
