Emilio González Legaspi
Parece ser que hai crise económica, parece ser que o ladrillo esfarelou, parece ser que xa non se venden pisos, parece ser que xa non poden subir os prezos das vivendas en progresión xeométrica, parece ser que os bancos xa non prestan desinteresadamente, parece ser que bancos e construtores xa non gañan cartos a moreas… e por iso hai crise. Hai crise porque o que non chora non mama e como sempre maman os mesmos, fanse os miñaxoias para provocar a compaixón de todos e non lles privemos de seguir enchendo as alforxas de beneficios. Cando as vacas eran gordas, quedaron con todo o millo. Non repartiron as ganancias, senón que aproveitaron para incrementalas exponencialmente. A burbulla inmobiliaria non xurdiu de súpeto. Foi inflada interesadamente por construtores, bancos, goberno e a cobiza de todos, como sucede nas festas de aldea diante o posto dos trileiros. Fixéronse máis pisos que demanda real existe, pero necesitábanse para a especulación. Subiron os prezos continuamente e en porcentaxes progresivos de mes en mes ate acadar valores inalcanzables para uns salarios conxelados. Na ambición non se acordaron da máxima do mercado que di: “se quen compra perde capacidade adquisitiva non se poderá vender o que se produce, as transaccións diminuirán e o sistema de mercado necesitará axustes”. Isto máis ou menos, que eu non son economista, pero é lóxica que calquera familia responsable entende e sofre diariamente. Os bancos promoveron o mercado con créditos baratos e sen ningún tipo de aval fiable, agora teñen medo á morosidade. Os cartos negros axudaron no incremento dos prezos e da especulación sen ningún tipo de control institucional… E todos pensamos que isto era eterno. Agora o espertar dun soño tan bonito e ver a realidade núa, provoca angustia, iso si, a uns máis que a outros.
Agora os responsables da situación están chorando todos os días para que o goberno acuda na súa axuda cos cartos de todos, pero as ganancias dos tempos bos están gardadas para darnos con elas nos fociños e riren de nós a gargalladas. E se algunha divinidade non o remedia aqueles que se empufaron para comprar un piso, aqueles que lles custa chegar a fin de mes, aqueles que son escravos dos bancos baixo o látego de xuros, comisións e ameaza de embargo, aqueles inocentes que apostaron na timba de poker profesional serán, coma sempre, os paganos… que a corda rompe sempre polo máis frouxo.
A entidade, coa colaboración da Vicepresidencia da Deputación, organizará nas próximas semanas a XIII exposición Tal como eramos (28 de agosto), a proxección do filme Antes de nós (3 de setembro) e a homenaxe polo XXII cabodano de Manuel María (6 de setembro). A área de Cultura provincial reforza así o seu apoio continuado ao Iescha, referente na conservación e difusión da cultura galega e chairega.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
