Por Emilio González Legaspi
Hoxe temos que reflexionar. Mañá poderemos exercer o noso dereito de votar e cumprir cunha obriga cidadá. No noso país non é obrigatorio votar, pero facelo significa madurez e interese polas cousas que nos afectan a todos, significa tamén facerse corresponsable dos resultados electorais e das consecuencias futuras das nosas decisións, pero os que non exerzan o dereito de escoller tamén terán que cargar coa situación que se derive. Xa sabedes que se pode pecar por acción ou por omisión.
Despois do escrutinio, o domingo pola noite, uns estarán ledos e outros buscaran a xustificación dos seus resultados, indo por diante que, en política, todos gañan polo menos cara a fóra. As adversidades hai que remoelas en privado. Independentemente disto todos buscarán as causas dos comportamentos dos electores, que poden ser moitas. Debemos partir do feito que hoxe o voto libre e segredo está garantido na nosa sociedade. Polo tanto as opcións escollidas polos cidadáns son conscientes e deliberadas e só poden ser xustificadas individualmente por cada quen. A cuestión é ¿por que vota cada quen o que vota?. A xente vota por interese, por amistade, por ideoloxía, por pertenza a un grupo, por afinidade, por necesidade, por influencias, por rutina… Por outra banda, a xente non vota por desinterese, por apatía, por frustración, por rebeldía, por comodidade, por odio, por protesta, por desmotivación.
Durante a campaña de chamamento ao voto que acaba de rematar, na súa proxección social e nos medios de comunicación, observei que ninguén destacou as súas propostas e os seus programas, e quen o fixo, estes aspectos foron ocultados por frases, comportamentos e accións primarias para apoiar o emocional sobre o racional. Poderíamos resumir que a campaña consistiu en ataques, mentiras e descualificacións entre os diferentes adversarios. O obxectivo podería ser crear caos para desmobilizar, facendo calar a idea de que todos son iguais. Esta situación pode aumentar a desmobilización, promover o pasotismo e xustificar en moitos a súa desidia.
Diante esta situación promovida por intereses dos que dominan a información e inflúen para o seu beneficio, debéramos pensar nesta anécdota.
En certa ocasión, un home achegouse a Sócrates e díxolle:
-Teño que contarche algo moi serio dun amigo teu.
Sócrates miroulle profundamente cos seus ollos de sabio e preguntoulle:
-Xa pasaches o que me queres contar pola proba dos tres coadores?
-Que proba é esa? -díxolle desconcertado o home.
-Se non o sabes, escóitame ben. O primeiro dos tres é o coador da
verdade. Estás completamente seguro de que é certo o que me queres contar?
-En realidade, seguro, seguro, non. Creo que é certo porque o escoitei dun home moi serio, que non afai dicir mentiras.
-Se iso é así, con toda seguridade que non o pasaches polo segundo coador. Trátase do coador da bondade.
O home ruborizouse e respondeu con timidez:
-Certamente que non.
Sócrates mirouno compasivamente e seguiu dicíndolle:
-Aínda que pasases o que queres dicirme por estes dous primeiros coadores, aínda che faltaría o terceiro, o da utilidade. Estás seguro que me vai ser realmente útil o que queres contarme?
-Útil? En verdade, non.
-Ves? ?díxolle o sabio-, se o que me queres contar non sabes se é verdadeiro, e certamente non é nin bo nin proveitoso, prefiro que non mo digas e o gardes só para ti.
Unha vez reflexionado, sen ataduras, libremente debemos exercer o dereito e practicar o deber de votar. Non vai ser que se perda por falta de uso. Non faltarán ideólogos e propagandistas que o xustifiquen. Daquela será tarde.
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
