VOLVER AO REGO
Por Emilio González Legaspi
Os maiores da zona rural saben o que é volver ao rego. Os novos poida que vivan nunha vila esquecidos da súa historia máis inmediata. Había que volver ao rego cando o arado se apartaba da liña de labor, ben por despiste de quen manexaba a rella do arado, ben porque o animal de tracción saía do rego. Era necesario que os sucos estivesen ben feitos para aproveitar o terreo e a semente. Había unha visión de futuro para sacar o maior beneficio co menor custe posible. A natureza ensinara durante milenios a realidade do seu funcionamento e os homes aprenderan que era necesario esforzarse para saír adiante na vida.
Levamos un tempo arando ao chou. Moita inxería financeira, moita economía virtual, moita educación para consumir, moitos cartos de balde, moitos coches potentes para morrer nas estradas. Ás veces a morte tamén e un negocio. Moita tecnoloxía infantil, televisores de plasma para ver representacións da realidade. Modelos de vida soñados imposibles de realizar. Frustracións amortecidas con medicacións de altos dividendos. Se non es feliz é porque es parvo. Non fai falla traballar nin gañar un bo soldo, o importante é ter un banco cerca. A nova moeda de cambio e a terra en forma de ladrillo. Impóñense outros principios sociais baseados na usura, prevaricación, trampas, ilegalidades, recalcificacións, individualismo, guerras, fame, intransixencia… A ficción volveuse realidade até tal punto, que as eleccións e o ascenso político gañábase con promesas virtuais. Aínda recordo as penúltimas eleccións municipais que os meu paisanos votaron maioritariamente por un programa baseado en carteis con deseños idílicos que a maxia da realidade fixo inviables.
E agora que se acabaron os caramelos, o corpo segue pedindo azucre e choramos porque estamos en crise. ¡Que dura é a realidade, coño! ¿Onde van aqueles magos que nos viñan prometer a ponte sen río?. Pois parece ser que andan outra vez vendendo fume. Estamos na precampaña e todos queren imitar a Obama, e non fan máis que un remedo esperpéntico e as máis das veces o ridículo. Seguen repetindo a lección de sempre e desilusionando a maioría da poboación. Discursos caducos, frases desgastadas e anacrónicas. Contradicións entre os ditos e os feitos que tratan de disimular coa tramoia da posta en escena. Insultos á intelixencia e á memoria da audiencia crítica, aínda que sexan aplaudidos polos seareiros incondicionais. Non se dan conta que nestes momentos hai moitos cidadáns que queren coñecer a realidade e escoitar propostas ilusionastes.
A realidade é moi teimuda e a natureza das cousas indolente. Necesítase motivación, emoción, sinceridade, ética. Necesítase ceibar un montón de virtudes positivas que foron agochadas no cárcere da soberbia e da avaricia. Para iso hai que romper ataduras, ser valente, falar dende o convencemento, apoiar os máis necesitados, educar co exemplo, animar, chegar ao corazón da xente, para que se erga en busca dunha sociedade nova, para rachar coas rellas da gaiola mental desta sociedade mediática e ilusoria e reconquistar a liberdade e a autoestima. Hai que volver ao rego.
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
