Hai catro anos a maioría dos galegos puxeron as súas esperanzas e ilusións nun cambio substancial de facer política en Galicia . Tiñamos ilusión en que un goberno de esquerdas, que ademais non teña a rémora de a maioría absoluta, impulsaría o cambio, con dialogo, acercamento á cidadanía e bon facer para iso tiña que rachar con décadas de clientelismo e caciquismo que estabamos a sufrir, confiabamos ademais en que se acostumara aos galegos e galegas a unhas políticas limpas e transparentes que colocasen a Galicia como exemplo do bo facer dun goberno de coalición, como os que de sempre gobernan o 90% de Europa.
As cousas non foron como queriamos, foron ben distintas. Non funcionou un goberno de coalición, optouse pola fórmula do bipartito o que produciu unha dobre cabeza visible, un goberno de dous partidos o que en vez de preocuparse polo país, cada cal exerceu por libre, co resultado de moitas contradicións, trasladando á opinión pública unha crecente sensación de inseguridade, pelexas, envidias, prepotencia e mal facer, que acabou como o rosario da aurora: a indiscutible vitoria dos populares galegos.
Nin. Emilio Pérez Touriño e o seu claqué, que agora quer seguir no machito: Ricardo Varela, Lago Lage, por estas terras do norte, e outros moitos por o medio e o sur, non souberon chegar ás bases do pobo, subíuselles o cargo á gorxa e exercían como pequenos imitadores do facer de Fraga.
Por a outra parte o Anxo Quintana ben rodeadiño polos adulóns inconvertidos en asesores e chupalevitas da UPGA, esforzouse tamén en imitar a Fraga, larpeiradas cos xubilados, festas, romarías, iates. Amigos que crearon periódicos, mosteiros restaurados aos mesmos de cló cló , millóns arreo para os mesmos aos que lles daban o diñeiro o PP, nomeamentos de cargos que xa exercían cos populares en sanidade, por exemplo, desprezo da xente que os aupou á poltrona e logo “Si te he visto no me acuerdo” fichaxes de xente allea que ademais resultou inepta ademais de tránsfuga, e un largo etc.
Aquí sucedeu unha vez mais o da manida frase que tanta razón ten: “A ESQUERDA CHEGA O PODER COS VOTOS DA ESQUERDA E ADICASE A GOBERNAR PARA A DEREITA”
O desastre electoral foi monumental. A falta de carácter do presidente e da tropa que o rodeou, de renovación no partido (son as mesmas caras dende hai 25 anos) e o traslado aos concellos da escola nefasta que impartiron foi unha metedura de pata política que moitos vimos dicindo cada semana dende hai tempo.
E que non me veñan algúns con gaitas e acusacións de que foi a prensa que os sacou do sillón, algúns sabemos de moitas “cousiñas” que naide publicou, e poño exemplos: O conselleiro subido o barco de Renegasa, mentres os seus compañeiros de partido e secta loitaban contra ese disparate na ria de Ferrol, os cartos que se lle deron a empresarios amigos, ou como di un amigo xornalista “Do réxime”, incluído líos de faldas con conselleira de coche deportivo de alta gama, cornos e cabreos con consecuencias de derribo de paredes de casa por mor da mala hostia de algún “picha brava”, así que caladiños e a chorar a perda do poder que é o voso, e o meu e da maioría dos galegos é a de aguantar os próximos 20 anos a que Galicia teña outra oportunidade de rexeneración..

















Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"



