Desde Por Nuestro Faro constatamos, sen sorpresa algunha, a deterioración da illa no seu conxunto, que non é senón o resultado dos continuos desencontros entre a Autoridade Portuaria e a empresa concesionaria, cuxos intereses respectivos nada teñen que ver coa protección real dese espazo.
O acceso público á illa Pancha, prometido desde o minuto cero hai exactamente 11 anos pola Autoridade Portuaria, o Concello de Ribadeo (BNG) e a empresa concesionaria, era un cebo moi atractivo para gañar o apoio dos ribadenses. Pero, obviamente, a democratización do acceso entraba en clara contradición co reclamo publicitario que supoñía a exclusividade de durmir nun faro situado nunha «illa privada».
A pesar de ser unha condición presente na licenza de actividade e, por ilo, unha reivindicación permanente da nosa asociación, a apertura da illa ao público en xeral só foi efectiva 7 anos despois, coa posta en funcionamento da cafetería, por motivos obvios.
Mais esa chegada de turistas e visitantes sen ningún control, anunciada desde o principio e só efectiva en 2022, entraba tamén en contradición directa coa protección dun espazo pertencente á Rede Natura 2000. Pero non foi o único: o feito de transformar un faro en hotel, de modificar o espazo interior e exterior do edificio para montar unha cafetería e instalar un sollado, de meter pas escavadoras nun illote de pouco máis dunha hectárea sen avaliar o impacto das obras nin da actividade que alí se ía a desenvolver, supuxo desentenderse do que esa fonda transformación ía implicar. O que nos leva -sen entrar a delimitar parcelas para saber a quen lle toca ou non ocuparse da illa Pancha- a lembrar a responsabilidade de todas as partes implicadas no que atinxe a irregularidade número un do proxecto: a ausencia de estudo de impacto ambiental, obrigatorio por lei nun espazo destas características, e que a nosa asociación vén reclamando desde 2015. De feito, ningún plan de protección existe a día de hoxe para regular o uso e o acceso a unha illa protexida polas leis europeas, españolas e galegas. Nin as reivindicacións do noso colectivo, nin os oito comunicados do Defensor del Pueblo, nin as dúas bandeiras negras outorgadas por Ecoloxistas en Acción serviron para remover ningunha das conciencias dos asinantes do contrato de concesión e das licenzas de apertura dos negocios presentes na illa. Tampouco o actual goberno local (PP) puxo en cuestión a xestión da Illa Pancha, cuxa concesión por dez anos foi prorrogada por outros cinco o pasado verán, en pleno Ribadeo Indiano.
Parece ser que a única iniciativa recente son as difusas declaracións da Autoridade Portuaria anunciando un plan a nivel autonómico para asumir o mantemento das instalacións costeiras que se van deteriorando coa xubilación dos fareros. É curioso que utilicen o mesmo discurso que hai 11 anos utilizou o goberno de Rajoy para defender o proxecto «Faros de España» e reconverter os faros en hoteis. Ante nós está hoxe o resultado.
Daquela compra-venda a saco do litoral, estes lodos. Doutra banda a ameaza dunha condena a España por parte da Comisión Europea vai obrigar a unha reforma da lei de costas. Para evitar a sanción preténdese reducir o control privado do dominio público restrinxindo a duración das concesións e a opacidade das adxudicacións. O que non sabemos é en que medida isto pode axudar a preservar a illa Pancha, se vai implicar unha revisión da renovación automática da concesión ou cecais tamén a anulación da súa adxudicación xa no primeiro momento sen concurso público.
Sexa como fose, a deterioración da illa Pancha é o resultado dun proxecto forxado de costas á súa conservación. Tras 11 anos denunciándoo a ninguén debera estrañarlle o seu estado.
Para darlle a volta á situación debéramos aspirar a unha regulación e protección deste lugar emblemático, un control do patrimonio público onde se respecte a normativa vixente e a conservación da illa non quede supeditada aos intereses no curto prazo das partes implicadas. Non é moito pedir, só é preciso que algunha delas dea un paso adiante.
Covadonga Suárez
A VV Por Nuestro Faro



















Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"



