Adicolle este articulo a meu avó Xesús Regal Legaspi, que de neno me ensinou que o 18 de Xullo era algo mais que a data das festas de Cangas de Foz.
¡18 de xullo faena de morte! Din que berraba aquel xeral mutilado con estatua aínda na Coruña de hoxe en dia. Cuadrilla de asasinos en golpe militar contra o seu propio pobo.
Como esquecelo? A pesar da “Transición” e o seu pacto de silencio, admitido e asinado por todos os grupos políticos que entraron a “saco” as farangullas do pastel.
O 18 de xullo mal pariron un estado ilegal, e somos acredores de manter a memoria viva. Nosoutr@s, a nosa historia, non empeza en 1976, a nosa historia continúa dende aquel fatídico 18 de xullo, e nesa historia están os nosos compañeiros, os nosos loitadores, intelectuais, políticos, obreiros e labregos, uns coñecidos e outros, personaxes anónimos, que son maioría, como os que hoxe seguimos querendo sacar das cunetas, e do olvido histórico, cidadáns que foron fieis a un proxecto colectivo e unitario que se recolleu coa vitoria da Fronte Popular, fronte á concepción nacionalista española, o conservadorismo tradicionalista e por suposto a España católica, obrigadamente católica.
Aquel golpe de Estado volvería implantar a sangue e lume, a santa fe católica, unidade relixiosa e salvadora da unidade da Patria, unha separación entre os “pecadores roxos” e os bos nacionais, aquí na historia miúda de Viveiro pódese ver eso en fotos de semana santa e similares, pódese ver o ¿quen é quen?, para iso contou con toda a xerarquía eclesiástica que participou dende o principio na sublevación fascista, participou activamente nos diversos tribunais do réxime de Responsabilidades Políticas e de Represión da Masonería e o Comunismo. Dende cada parroquia de cada pobo ou cidade, a Igrexa encargábase de delatar os “sospeitosos”, para logo seguir sendo participe na súa execución ou castigo. O visto e prace do Sr. Cura fíxose imprescindible para poder malvivir na España nacional-católica. Como esquecelo? Se cando meu pai solicitaba unha beca para min tiña que ir buscar a xunto o cura o certificado de boa conduta e bo cristián, Difícil de esquecer, cando en pleno século XXI o clero segue vivindo a costa do erario público, intervindo activamente nas decisións políticas, controlando parte da educación, intervindo en medios de “desinformación”, sendo un mini-estado dentro dun estado.
Son a herdanza daquel golpe, daquelas datas, daquela reaccionaria igrexa que se opuxo dende o primeiro día á emancipación do pobo, defendendo a ignorancia e a submisión. E para confirmalo non temos mais que ver o que sucede en Burela co Nome da calle de un bispo fascista que segue e naide quere sacala.
Aquel golpe de “sangue e lume” foi ideado e executado por militares traidores á democracia, personaxes forxados no colonialismo africanista, perpetradores da extática maxestosa da Hispanidade, das cruzadas salvadoras, do inmobilismo clasista. Militares que asasinaron na contenda bélica que eles montaron, foron os pioneiros en asasinar ao pobo chairo montando unha gran “carnizaría”, pobo indefenso que se desprazaba contra as bombas, a vinganzas, contra o terror. Tratábase de exterminar o inimigo, de sementar todo o estado de pánico, de terrorismo golpista.
Militares insurrectos, a Igrexa e a Falanxe encargáronse de xustificar esa brutal represión, xustificando así a sublevación volvían as cruzadas! Militares matando os infieis, falanxistas axustizando e a santa igrexa apostólica e romana, esparexendo a súa bendición.
Debaixo da “bota” fascista quedarían os asasinados, os confiscados (saqueados), o@s pres@s do traballo escravo e reeducación, o@s orfo@s fillo@s de “vermello”, as mulleres de pelo afeitado e aceite de rícino en público, o@s señalad@s a dedo día a día, os exiliados… un país esgazado.
Do sentimento colectivo da República, ao individualismo que hoxe seguimos tendo en herdanza. O silencio que vai rompendo pouco a pouco, para non esquecer, porque non esquecemos.
Choveu moito dende aquel 18 de xullo, continuar co silencio sería un suicidio da nosa identidade; defender, promover a verdade histórica é o único camiño de futuro que temos. Non podemos aceptar un sistema imposto por verdugos. O contrario seria seguir perpetuando a herdanza da ilegalidade constitucional, disfrazar o sangue dos asasinatos, da represión, poñer luvas ás mans manchadas de morte. O que eles seguen facendo!
¡18 de xullo, contra o esquecemento e a impunidade!
Cada participante pode presentar unha única fotografía, en papel e formato dixital, seguindo as bases dispoñibles na web da Deputación. A celebración do aniversario inclúe actividades como a Xornada de Degustación da Tenreira de Ancares, unha xornada micolóxica e un obradoiro de rescate na montaña, ademais doutras propostas ambientais e divulgativas nos próximos meses.
Dez minutos antes das 21:30 horas do xoves, o 112 Galicia foi informado polo persoal de Adif dun tren detido no medio dun túnel en Mogor, Mañón, debido a unha chapa metálica no medio da vía. Así, aínda que as doce persoas que viaxaban a bordo estaban ilesas, precisaban medios de rescate para baixalas do convoi e desprazalas ata o apeadeiro máis próximo. Nestas tarefas colaboraron a Garda Civil, os Bombeiros do Eume, o GES de Ortigueira e os voluntarios de Protección Civil de Mañón. Finalmente, as persoas foron rescatadas e evacuadas a outro tren, que as levou ata o apeadeiro sen maiores complicacións. Desde alí, continuaron a súa viaxe en taxi.
Competirán durante tres días xunto a outras dezaseis escolas de todo o mundo, elaborando catro propostas de pizza: Polbo á galega, con polbo galego, queixo San Simón e allada picante; Bosque galego, con crema de castañas e mel picante; Terra meiga, con zorza picante; e Rapadoira, con setas, queixo azul e pera. As estudantes viaxan acompañadas pola súa profesora, Conchi Carreiras, coa que levan tempo preparando as receitas. Esta é a terceira participación do IES de Foz neste certame, no que xa acadaron un segundo posto en edicións anteriores. A actividade forma parte do programa Erasmus+ da FP, financiado pola Unión Europea, que facilita a participación do alumnado en competicións de habilidades profesionais por toda Europa.
A xornada comezará ás 12:00 h cun faladoiro titulado “Vizoso e nós”, no que participarán Pepe Penabade, Pepe Blanco, Caxigueiro, Aurelia Balseiro e Mª Cristina Rubal González, moderados por Antonio Reigosa. Ás 13:20 h abrirase a exposición “Xosé Vizoso. O neno que debuxou un cabalo”, que permanecerá dispoñible durante as festas de San Lucas. A partir das 13:45 h terá lugar o acto de inauguración e descuberta da placa da nova rúa Xosé Vizoso, na Praza da Fonte Vella, coa presenza de autoridades, familiares e amizades do artista. As persoas asistentes recibirán no auditorio unha lámina cunha obra de Vizoso como agasallo.
Ás 15:15 horas deste martes, un particular solicitou asistencia sanitaria tras a caída dun raio no lugar de Castro de Igrexa (Cazás, Xermade). Varias persoas sentiron os efectos da descarga eléctrica e unha delas quedou atolada. Tras dar aviso ao Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, Garda Civil e Protección Civil, a persoa afectada foi evacuada consciente ao Hospital Universitario Lucus Augusti.
A exposición, instalada no Centro Comarcal Pazo de San Tomé, invita a observar con calma, descubrir historias e poñer en valor un patrimonio vivo que forma parte da nosa identidade. Unha maneira diferente de achegarnos ao mundo rural que tanto significa para As San Lucas.
Co sol ocultándose e a lúa asomando entre as torres de Donlebún, o músico e divulgador reivindicou o poder evocador e transformador do bravú fronte á morriña paralizante. Na sala de lectura da biblioteca, Souto explicou a evolución do rock bravú no imaxinario galego, evocando as músicas populares que acompañaron durante décadas os remolques dos pascualiños e os labores comunitarios, e lembrando a vitalidade de grupos como Skornabois, Diplomáticos de Monte Alto, Xenreira, Zënzar, Pinto de Herbón ou os Rastreiros. A boa lembranza da súa anterior visita levou ao artista a pechar a velada interpretando o “Himno de Ribadeo”, composto por Arturo Mogo, nun final cheo de afecto pola vila e pola súa identidade cultural.
