Oxalá as televisións asturiana, portuguesa, castelán-lenesa e estremeña abriran unha corresponsalía na Mariña lucense e enviaran todos os días unha noticia sobre a nosa vida cotián (economía, política, sociedade, culturaà). Pouco me importa que o seu sinal se poida ver aquí. De feito, así ocorre cando sintonizamos unha canle de televisión dixital.
Pensar que un asturiano de Rivesella, Llastres, ou Cangas del Narcea (ou emigrado en Nova York ou Australia) poida saber de nós a través das emisións da TPA (ou outra calquera) é alentador. Se somos quen de ofrecer unha imaxe dinámica, con fermosas paraxes naturais, festas tradicionais e tamén eventos novos, de seguro non han evitar a tentación de facer un oco e achegarse ata a Mariña lucense cando veñan de visita a Asturies.
De ter un comercio ou un restaurante, ou calquera outra empresa, procuraría prestar atención e coñecer un pouco máis aos asturianos (ou portugueses, castelán-leoneses, estremeñosà). Así, tería elementos de xuízo cos que me comunicar con eles e poder atendelos mellor. E aínda que me sinta moi galego e defenda con uñas e dentes o noso caldo, hei de procurar coñecer como é o pote asturiano e, comprendendo a diferenza de xeito respectuoso, podereille amosar ben as calidades do caldo galego sen por iso desprezar o pote asturiano. Imaxinar que me están a colonizar porque agora coñezo tamén o pote asturiano éche moita pobreza, cando non síntoma de certa esquizofrenia política.
Os medios de comunicación poden ser importantes soportes nos que proxectar ao exterior a nosa riqueza económica, social e cultural. Son unha ventá ao mundo. No mercado global en que nos movemos, con tempos tan cambiantes, pecharse en clixés decimonónicos (algúns deles ben acartonados cos vellos tópicos de chistes sobre galegos) é un luxo que non nos podemos permitir. A nosa mocidade precisa futuro. A do Eo-Navia, tamén. E hai que ir construíndoo paso a paso.
Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
