Amores que no dejan vivir
A menudo cuando escribimos, en cierta manera nos desnudamos hacia los demás. Las emociones, la imaginación o la vivencia personal se transmiten a través de la escritura, y en mayor o menor medida en esta necesidad de compartir la mezcla de vivencias y emociones con los demás hay algo de exhibicionismo personal.
Pero nada es demasiado personal para compartir, si a alguien le puede servir para sacar conclusiones o hacerle reflexionar sobre el tema y por eso decido “exhibir” mi experiencia.
Me ocurrió con 16 años, cuando conocí a mi primer “amor”, 3 años mayor que yo. Me acompañaba a todas partes, me llevaba los libros del instituto a casa y si podía de casa al instituto, guardando las distancias oportunas para que no nos regañara mi madre, a la que con esa edad ni le podía mentar que tuviera novio. Con el paso de los meses se convirtió en mi escudero personal. Me quería tanto, que no podía ir sola a ningún sitio, y a mí al principio, me pareció hasta normal, porque me gustaba estar con él. Cuando al final la familia ya acepta que tienes pareja y que no pueden impedir tus sentimientos hacia el sexo opuesto, empiezas a poder hablar de la relación en el entorno familiar y aceptan que te llame por teléfono a casa. Pero las llamadas comenzaron a hacerse demasiado frecuentes y numerosas y mi madre empezó a mosquearse y a decirme que aquello no era normal. A pesar de no querer escucharla, en el fondo, aquel cariño y control constante empezaba a incomodarme y justo e ese momento de incertidumbre el servicio militar llamó a su puerta. Para mí, supuso un alivio relativo. Recuperé mi vida anterior a conocerlo, me centré más en mis amigas (a las que había abandonado por amor), pero las llamadas y cartas seguían inundando mi casa.
Llegó a decirme que no le gustaba que me pintara la cara, que estaba muy guapa al natural, que no me pusiera cierta ropa, que no hablara con ciertas personas……..¿les suena de algo?; cuando tomábamos algo en un bar y me fijaba en la gente que iba y venía, desconfiaba de si me podia gustar alguien que no fuera él. La entrada en la universidad, con una carrera en la que la mayoría de alumnos eran hombres, agudizó el problema y ahí por fín, rompí la relación. Sé que jamás me hubiera puesto la mano encima, porque no era tonto y conocía mi caracter, pero supo jugar con la explosiva mezcla de inexperiencia, juventud y amor. El primer amor en la juventud, no tiene que ser necesariamente un mal recuerdo, todo lo cotrario, pero es importante detectar los “síntomas” para evitar que se desarrolle la “enfermedad”. Mi madre fué una doctora estupenda, y sé, que como yo, cuando ahora nos cruzamos alguna vez por las calles con él y su pareja e hijos, ambas nos preguntamos como será la vida de todos ellos. Sin conocerla, intento ver en sus ojos y en su mirada la respuesta de que todo va bien, pero no tengo la respuesta.
Beatriz Vázquez Monroy




















Tamén puxo en valor o labor de Fonmiñá e a importancia dunha cita cultural que cumpre 48 edicións. Para Vilalba, a incorporación da actriz ao Paseo do Cine é un recoñecemento que a vila sente como propio.
A actividade permitiu aos nenos e nenas gozar dun espectáculo de maxia pensado para transmitir, dun xeito ameno e divertido, valores relacionados coa igualdade, o respecto, a convivencia e a eliminación de estereotipos. Con iniciativas como “Abrazando a igualdade”, o Concello de Xove continúa apostando por achegar aos máis pequenos actividades educativas diferentes, propostas culturais e de lecer nas que a cultura, a diversión e a transmisión de valores van da man.
Félix Jorquera conversou co alcalde, Fran Cajoto; coa concelleira de Cultura e Facenda, Inés López; con Pura García, que é directiva de Acia Foz-CCA; con Carmen Alonso, presidenta do Celtas de Foz; e coa dona da cafetería Marexada, Palmira Andrade. Con eles fixo balance do verán, que todos valoraron de xeito positivo, e analizou os proxectos para os vindeiros meses.
Trátase dunha viaxe para dúas persoas con estancia de catro noites nun hotel de catro estrelas en réxime de todo incluído, voos e equipaxe. O sorteo tivo lugar o pasado mes de xuño.
A cita previa pode solicitarse a través do teléfono 981.928.080 ou da web
A medida tamén fai que as familias perdan a gratuidad do comedor escolar, asumindo un gasto novo. O Concello reclama recuperar a parada mentres non exista unha alternativa segura e manter tanto o transporte como o comedor gratuíto, pedindo unha solución urxente que non prexudique ás familias de Mántaras.
Un total de 32 participantes déronse encontro nesta segunda edición, demostrando o seu nivel e desfrutando dunha mañá de competición e compañeirismo. Os gañadores das diferentes categorías foron: Antón Pernas (Sub 8), David Bustabad (Sub 10), Xulio Pernas (Sub 12), Deivid Pérez (Sub 14), Manuel Castro (Sub 16) e Breixo Alvite (Sub 18). A alcaldesa de Cervo, Dolores García Caramés, entregou os trofeos e medallas aos vencedores. O Concello felicita a todas as persoas participantes polo seu esforzo e por contribuír ao crecemento do xadrez no municipio, reafirmando a súa aposta polo deporte, pola participación e por ofrecer novas oportunidades para gozar e aprender.



