Amores que no dejan vivir
A menudo cuando escribimos, en cierta manera nos desnudamos hacia los demás. Las emociones, la imaginación o la vivencia personal se transmiten a través de la escritura, y en mayor o menor medida en esta necesidad de compartir la mezcla de vivencias y emociones con los demás hay algo de exhibicionismo personal.
Pero nada es demasiado personal para compartir, si a alguien le puede servir para sacar conclusiones o hacerle reflexionar sobre el tema y por eso decido “exhibir” mi experiencia.
Me ocurrió con 16 años, cuando conocí a mi primer “amor”, 3 años mayor que yo. Me acompañaba a todas partes, me llevaba los libros del instituto a casa y si podía de casa al instituto, guardando las distancias oportunas para que no nos regañara mi madre, a la que con esa edad ni le podía mentar que tuviera novio. Con el paso de los meses se convirtió en mi escudero personal. Me quería tanto, que no podía ir sola a ningún sitio, y a mí al principio, me pareció hasta normal, porque me gustaba estar con él. Cuando al final la familia ya acepta que tienes pareja y que no pueden impedir tus sentimientos hacia el sexo opuesto, empiezas a poder hablar de la relación en el entorno familiar y aceptan que te llame por teléfono a casa. Pero las llamadas comenzaron a hacerse demasiado frecuentes y numerosas y mi madre empezó a mosquearse y a decirme que aquello no era normal. A pesar de no querer escucharla, en el fondo, aquel cariño y control constante empezaba a incomodarme y justo e ese momento de incertidumbre el servicio militar llamó a su puerta. Para mí, supuso un alivio relativo. Recuperé mi vida anterior a conocerlo, me centré más en mis amigas (a las que había abandonado por amor), pero las llamadas y cartas seguían inundando mi casa.
Llegó a decirme que no le gustaba que me pintara la cara, que estaba muy guapa al natural, que no me pusiera cierta ropa, que no hablara con ciertas personas……..¿les suena de algo?; cuando tomábamos algo en un bar y me fijaba en la gente que iba y venía, desconfiaba de si me podia gustar alguien que no fuera él. La entrada en la universidad, con una carrera en la que la mayoría de alumnos eran hombres, agudizó el problema y ahí por fín, rompí la relación. Sé que jamás me hubiera puesto la mano encima, porque no era tonto y conocía mi caracter, pero supo jugar con la explosiva mezcla de inexperiencia, juventud y amor. El primer amor en la juventud, no tiene que ser necesariamente un mal recuerdo, todo lo cotrario, pero es importante detectar los “síntomas” para evitar que se desarrolle la “enfermedad”. Mi madre fué una doctora estupenda, y sé, que como yo, cuando ahora nos cruzamos alguna vez por las calles con él y su pareja e hijos, ambas nos preguntamos como será la vida de todos ellos. Sin conocerla, intento ver en sus ojos y en su mirada la respuesta de que todo va bien, pero no tengo la respuesta.
Beatriz Vázquez Monroy















Destacou o labor da asociación xuvenil A Rumboia, que en poucas edicións converteu o evento nun referente cultural da Terra Chá e nun motor para o turismo e a economía local. O cartel inclúe Caamaño & Ameixeiras, Ulex, La Txama, Boyanka Kostova, Bea Fernandes e Lucasiito B2B Somiiux. Haberá tamén actividades para todas as idades —xogos, obradoiros, contacontos e artesanía— no campo da feira de Gontán, con entrada gratuíta.
O Parque María Cristina da Caridá volverá encherse de oficios, sabores, música e tradición os próximos días 4 e 5 de xullo
Son 15 os postos instalados nos que os asistentes poderán atopar complementos de moda e téxtis, marroquinaría, xoiaría, teas, sombreirería, bixutaría, xoguetes ou esmaltes. Esta feira está percorrer diversas localidades e cidades galegas para dar a coñecer o traballo dos artesáns galegos. Polo recinto pasaron o alcalde, Dani Vega, e a concelleira de Comercio e Turismo, Marta Saiz.
Desde o pasado martes desenvolvéronse distintas competicións deportivas, entre elas os tradicionais torneos 3x3 de fútbol e baloncesto e un campionato de xadrez, nos que participaron preto de 300 mozos e mozas. Villares sinalou que esta convocatoria “é xa un clásico na vila e axuda a proxectar a oferta do Espazo Xove, un punto de encontro para a mocidade que ao longo de todo o ano ofrece distintas propostas de lecer, formación e participación adaptadas aos seus intereses”.
O xoves haberá unha gran sardiñada no Campo da Pascua e o venres dedicarase ao Día do Neno con atraccións a prezos populares. A organización corre a cargo da Comisión de Festas de San Xoán de Covas coa colaboración das administracións locais e autonómicas.
O delegado gabou o traballo realizado polo Motoclub A Cadeira para dar continuidade a esta proposta logo do éxito do pasado ano, “deixando claro desde a primeira convocatoria o seu poder de atracción e o importante papel de dinamización económica e social que xogan iniciativas deportivas e lúdicas como esta”. Na programación destacan a subida nocturna hoxe ao monolito da Cadeir a, os simuladores de pilotaxe de moto GP e a exhibición de Stunt3Show mañá, ou unha ruta turística o domingo. Ademais, haberá sesións vermú, música en directo, sorteos de premios, acampada gratuíta -cuberta e exterior- e food trucks, entre outras actividades.
A edición deste ano incorpora un novo formato organizativo: as sesións vermú ampliaranse a tres horas na Praza da Constitución e todas as verbenas trasladaranse ao Campo da Feira para mellorar a loxística e facilitar a montaxe dos espectáculos, especialmente nun ano con formacións de gran formato. O programa musical combina orquestras, grupos e DJs para públicos de todas as idades, con citas destacadas como Panorama City, Paris de Noia, Los Satélites, Costa Dorada ou a xira campestre con diferentes propostas ao longo de varios días. Desde o Concello subliñan que as festas son un espazo de encontro para a veciñanza e para quen regresa a Vilalba nestas datas, e que o obxectivo é ofrecer unha programación equilibrada e pensada para que cada persoa atope o seu lugar nunhas patronais que forman parte esencial da identidade da vila.



