Matizacións sobre a EDAR focense
Cando escribo algo, acostumo a facelo con datos, non fago coma algúns que fan da mentira o seu vivir diario.
Pachi Vázquez foi conselleiro de Medio Ambiente de 2005 a 2009. Do 2005 ao 2006, ano no que comeza a funcionar a EDAR, anque isto de funcionar sexa un eufemismo, pois coma moitas depuradoras na Galiza, non funciona ou o fai moi mal. Boeno, o sr. Vázquez era conselleiro cando obviou a avaliación do
impacto medioambiental da instalación da EDAR- vaian as actas do concello, e lean as intervencións de Basanta sobre o tema, ou repasen as hemerotecas dos xornais deses anos- dándolle carta branca a Augas de Galiza, para facer unha das maiores chapuzas de Foz dos último anos.
Nestes anos foi cando puxeron a nave onde está a EDAR, colocaron os tubos para o emisario de 1500 m que levaría as augas depuradas a alta mar, que se poderían beber decía Rivera, porque era de última xeración, con raios láser, e que logo quitaron despois de gastar tempo e cartos en poñelos.
Expricaron que iban pola canle de navegación do porto, e logo, que enxeñeiros proxectaron iso e fixeron os cálculos ?
Hoxe pódese ver o desaugue no chamado ángulo, ao carón da explanada portuaria, onde se fai o mercado semanal, directamente a ría. Alí onde centos de múxeles “completan “ a depuración que a obsoleta EDAR non consigue, que produce unhos cheiros ben fortes. Recordan as festas dos. Lourenzo 2006, recen inaugurada, como a xente tapaba as fosas nasais e facía acenos de noxo por aquel cheirume? Aclaro que non houbo inauguración oficial ningunha, con descubremento de placa, nin ágape de ningun tipo, por
algo sería, non ? Non debían sentirse moi orgullosos de tal obra.
Dende o ano 1999 que comezaron os primeiros traballos e proxectos da EDAR, foron aumentando os despropósitos. Nos inicios iba unha EDAR para Foz-Barreiros, atravesando a ría coas augas fecais de Barreiros para a depuradora a instalar entre a Casa do Mar e Porto Chico, alí a debuxaron os técnicos. Despois de voltas e reviravoltas , rematou onde está actualmente, encaixada entre a piscina municipal e as chabolas dos mariñeiros, a 20-30 m das casas do casco urbano . Incumprindo a legalidade, coma ocorreu en Ourense, e que os tribunais lles acaba de dar a razón aos veciños, non hai moitos meses. Tiña que haber 2000 m e non 20 . Hai diferenza, non sí?
Unha vez máis a Administración incumprindo as leis que promove, o que dice moito do país e dos seus gobernantes.
Antón
Cada participante pode presentar unha única fotografía, en papel e formato dixital, seguindo as bases dispoñibles na web da Deputación. A celebración do aniversario inclúe actividades como a Xornada de Degustación da Tenreira de Ancares, unha xornada micolóxica e un obradoiro de rescate na montaña, ademais doutras propostas ambientais e divulgativas nos próximos meses.
Dez minutos antes das 21:30 horas do xoves, o 112 Galicia foi informado polo persoal de Adif dun tren detido no medio dun túnel en Mogor, Mañón, debido a unha chapa metálica no medio da vía. Así, aínda que as doce persoas que viaxaban a bordo estaban ilesas, precisaban medios de rescate para baixalas do convoi e desprazalas ata o apeadeiro máis próximo. Nestas tarefas colaboraron a Garda Civil, os Bombeiros do Eume, o GES de Ortigueira e os voluntarios de Protección Civil de Mañón. Finalmente, as persoas foron rescatadas e evacuadas a outro tren, que as levou ata o apeadeiro sen maiores complicacións. Desde alí, continuaron a súa viaxe en taxi.
Competirán durante tres días xunto a outras dezaseis escolas de todo o mundo, elaborando catro propostas de pizza: Polbo á galega, con polbo galego, queixo San Simón e allada picante; Bosque galego, con crema de castañas e mel picante; Terra meiga, con zorza picante; e Rapadoira, con setas, queixo azul e pera. As estudantes viaxan acompañadas pola súa profesora, Conchi Carreiras, coa que levan tempo preparando as receitas. Esta é a terceira participación do IES de Foz neste certame, no que xa acadaron un segundo posto en edicións anteriores. A actividade forma parte do programa Erasmus+ da FP, financiado pola Unión Europea, que facilita a participación do alumnado en competicións de habilidades profesionais por toda Europa.
A xornada comezará ás 12:00 h cun faladoiro titulado “Vizoso e nós”, no que participarán Pepe Penabade, Pepe Blanco, Caxigueiro, Aurelia Balseiro e Mª Cristina Rubal González, moderados por Antonio Reigosa. Ás 13:20 h abrirase a exposición “Xosé Vizoso. O neno que debuxou un cabalo”, que permanecerá dispoñible durante as festas de San Lucas. A partir das 13:45 h terá lugar o acto de inauguración e descuberta da placa da nova rúa Xosé Vizoso, na Praza da Fonte Vella, coa presenza de autoridades, familiares e amizades do artista. As persoas asistentes recibirán no auditorio unha lámina cunha obra de Vizoso como agasallo.
Ás 15:15 horas deste martes, un particular solicitou asistencia sanitaria tras a caída dun raio no lugar de Castro de Igrexa (Cazás, Xermade). Varias persoas sentiron os efectos da descarga eléctrica e unha delas quedou atolada. Tras dar aviso ao Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, Garda Civil e Protección Civil, a persoa afectada foi evacuada consciente ao Hospital Universitario Lucus Augusti.
A exposición, instalada no Centro Comarcal Pazo de San Tomé, invita a observar con calma, descubrir historias e poñer en valor un patrimonio vivo que forma parte da nosa identidade. Unha maneira diferente de achegarnos ao mundo rural que tanto significa para As San Lucas.
Co sol ocultándose e a lúa asomando entre as torres de Donlebún, o músico e divulgador reivindicou o poder evocador e transformador do bravú fronte á morriña paralizante. Na sala de lectura da biblioteca, Souto explicou a evolución do rock bravú no imaxinario galego, evocando as músicas populares que acompañaron durante décadas os remolques dos pascualiños e os labores comunitarios, e lembrando a vitalidade de grupos como Skornabois, Diplomáticos de Monte Alto, Xenreira, Zënzar, Pinto de Herbón ou os Rastreiros. A boa lembranza da súa anterior visita levou ao artista a pechar a velada interpretando o “Himno de Ribadeo”, composto por Arturo Mogo, nun final cheo de afecto pola vila e pola súa identidade cultural.
