Mondoñedo, entre Candia e Cruz

MONDOÑEDO, ENTRE CANDIA E CRUZ.

Mirar a nosa praza da catedral xa ben entrada a tarde ,en unha xornada na que se prevé algún acontecemento e se encontra libre de coches, é un verdadeiro pracer para os sentidos.

Comprobar como a ausencia de ruído e a tenue luz que ilumina as súas pedras nos aporta tranquilidade e a paz que moitos buscamos despois de un largo día de traballo.

Calquera veciño do noso pobo é consciente de esta sensación e moitos son os que que xa o disfrutaron algunha noite.

Creo que solo a clase política vive allea a todo isto. Alimentan o debate aínda sendo conscientes de esa realidade. Hasta creo que os comerciantes, serían capaces de entender que o cambio de modelo económico é en estes momentos algo inminente na nosa cidade. Necesitámolo!!

Si buscamos as opinións dos nosos veciños( sin ánimo de enfrontalos politicamente) podemos comprobar o desánimo e a desesperación que agora mesmo conde en todos eles. Lendo a Lorenzo Ares( formidable estudio demográfico), vemos a decadencia continuada desde fai quizais demasiado tempo. Comprobamos, profundizando no seu estudio, que a tendencia se mantén no tempo por encima de calquera goberno e de calquera color político.

Quizais sexa o momento de tirar de orgullo mindoniense e aunar esforzos entre as persoas que, lonxe de ambicións persoais e políticas, teñamos como único fin o desenvolvemento económico e social da nosa querida cidade.

Dito isto e sempre baixo a miña opinión, Mondoñedo ten soamente dúas saídas. Por un lado o noso amplo e cuidado patrimonio artístico e cultural está sen explotar (lease no periódico de Mondoñedo que edita Ruiz leivas).

En este ámbito, como moi ben di Ruiz, temos moitas e variadas actividades que poder ensinar, multitude de facetas que podemos desenvolver e ofrecer aos turistas que nos visiten.

Todo isto ben desenvolvido e estruturado sería a maior industria que poderíamos explotar, co engadido de que non son necesarias grandes inversións por que todo esta feito , ben polos nosos antepasados ou pola propia natureza.

Ben é certo que necesitamos estrutura de servizos , ( aloxamentos e restauración), xa que os actuais se quedarían pequenos si fósemos capaces de meter nos grandes circuítos de turoperadores a nosa cidade.

Pero ás veces as cousas son moito mais sinxelas do que parecen e explícome. Estes días líamos na prensa como o concello, consciente do deterioro que sofren moitos edificios do casco histórico, ven de presentar un plan para revisar as edificacións e cualificar aquelas que necesitan unha reparación urxente ,debido ao seu deterioro e perigosidade. Son moitas e están repartidas en todo o caso urbano.

Pois aí está a solución, diante das nosas narices. Estes edificios a través de convenios cos seus donos ,podían ser rehabilitados e acondicionados( a través dunha empresa a tres bandas CONCELLO, EMPRESA DE DESENVOLVEMENTOS TURÍSTICOS E EMPRESA DE CONSTRUCIÓN) de forma que servisen para aloxar en apartamentos as persoas que nos visiten. Pasado o tempo de amortización da inversión , a propiedade volvería a recaer no seus donos para que estes a destinasen a outros usos ou seguisen ca actividade xa a modo particular.

Con isto creariamos a estrutura que nos falta e todo sin saír do encanto que como dixen antes proporciona ao visitante o noso casco antigo.

Solo son ideas, que neste momento é precisamente o que necesitamos e que estou seguro que nestes días xurdiran moitas e mais importantes, por que o que non cabe dubida e que algo se empeza a mover en este concello. Son consciente diso.

Por outro lado , os Mindonienses , quizais non nos damos conta que temos outra riqueza que ao saír á rúa se mostra inmensa diante de nos .Non é outra que a nosa terra, a nosa rica terra que da unhas hortalizas alabadas nas cidades periféricas as que exportamos, e que son valoradas polo seu sabor e tenrura particular.

Temos un microclima que as favorece, o noso val esta cheo de auga que as rega, e a nosa xente sabe como cultivalas. Solo necesitamos poñelas en valor e comercializalas.

Esta industria( por dicilo de algunha forma), está sin explotar , e temos moitas hectáreas de terreo que se poden adicar a este tema e sería unha fonte de recursos inesgotables para todo o noso rural. Temos que poñer os medios para poñelas no mercado, dalas a coñecer e explotar o noso campo empresarialmente.

As economías domesticas terían un aporte extra, e moitas estou seguro , acabarían por telo como única forma de ganarse a vida e vivir mais que dignamente.

Estou seguro que hai moitas mais ideas que expoñer, pero alonxemos a idea de que grandes empresas recaeran no noso concello, por que estamos deslocalizados de grandes cidades e lonxe de grandes rutas ou centros de distribución, cousa que a gran empresa ten moito en conta no seus custes estruturais e que afectan negativamente nos seus balances.

Por iso, sexamos conscientes de onde estamos e tamén do que temos . Explotémolo para crear a riqueza que necesitamos e voltaremos a ter orgullo de ser Mindonienses con letras maiúsculas.

Alguén se preguntará a que ven o titulo do artigo?. Simplemente mentres a sociedade necesita ideas, os nosos políticos dedícanse a tirarse dardos envelenados en lugar de traballar pensando no mal menor. Así os vemos enfrascados en debates estériles, alonxados da realidade e ca única intención de tomar vantaxe política.

Señores do goberno e da oposición, non nos interesa si Franco é ou deixa de ser alguén na Deputación, nin tampouco os grandes debates en política nacional. Pensemos no noso concello e na nosa xente que estamos pasando un mal momento. Por iso vos recordaremos, por nada mais.

Jorge Losada Comendeiro