Hace unos días abordaba dos aspectos de esta iglesia, que a mi entender, la hacía merecedora de nuestra atención, me refiero a su papel de cristianización de un castro, y a su etapa templaria; hoy abordaré otro aspecto no menos interesante, su condición de iglesia refugio.
Cuando nos adentramos en el Pórtico de entrada y dirigimos nuestra mirada a la puerta principal, lo primero que llama nuestra atención, es la presencia de una inscripción, hecha sobre tabla de madera, que dice: ES IGLESIA DE REFUGIO SAN JORGE.
Este letrero lleva más de dos siglos en el mismo lugar, indicando su cualidad de conferir, en el pasado, a todo aquel que lo desease y llamase a su puerta, el derecho a ser juzgado bajo la jurisdicción eclesiástica en vez de la ordinaria, lo que se conoce como ASILO EN SAGRADO.
Este derecho se remonta a los orígenes del cristianismo, y dio la medida de la fortaleza del poder de la iglesia frente al poder civil en el tiempo.
En la Edad Media, este asilo, obtuvo su máxima fortaleza, pudiendo constituirse en lugares susceptibles de este derecho: las iglesias, monasterios, conventos, parroquias, catedrales e incluso cementerios.
El Absolutismo reinante, tanto en Europa como en América, durante los siglos XVI y XVII, conllevó una inestabilidad jurídica, que dió lugar a múltiples abusos por parte del poder, erigiéndose la iglesia como referente de la defensa de los humildes.
Con la llegada de los Borbones, en el siglo XVIII, la situación cambia radicalmente y este privilegio se fue limitando, siendo recogido sus primeras restricciones serias en el Concordato de 1737, firmado entre Felipe V y Clemente XII, donde se clasifican los lugares de acogida en : Templos de Asilo e Iglesias Frías.
En el siglo XVIII, esta iglesia de San Jorge, sufre una gran reforma, prácticamente se reedifica de nuevo, y es cuando se coloca el cartel mencionado, dando cumplimiento a lo establecido en la Real Orden de 1773, que obligaba a los párrocos a enviar al ayuntamiento el listado de lugares con dicho derecho de asilo, debiendo indicarlo en lugar bien visible en la puerta principal.
Las normativas se fueron sucediendo en el tiempo y todas en el sentido de limitar este privilegio, siendo su canto de cisne, el Concordato de 1953, firmado entre Franco y Pío IX, donde se mantiene la inviolabilidad de los lugares sagrados, salvo casos de urgencia y por las fuerzas de seguridad.
Este atributo se había convertido, con el paso del tiempo, en una fuente de problemas entre la iglesia y el Estado, y fruto de ello, fue su desaparición en la Constitución de 1978, quedando relegado este privilegio a una curiosidad del pasado.
Vidal Martínez-Sierra López
Diputado Autonómico
Ex-alcalde de Lourenzá


















Cada participante pode presentar unha única fotografía, en papel e formato dixital, seguindo as bases dispoñibles na web da Deputación. A celebración do aniversario inclúe actividades como a Xornada de Degustación da Tenreira de Ancares, unha xornada micolóxica e un obradoiro de rescate na montaña, ademais doutras propostas ambientais e divulgativas nos próximos meses.
Dez minutos antes das 21:30 horas do xoves, o 112 Galicia foi informado polo persoal de Adif dun tren detido no medio dun túnel en Mogor, Mañón, debido a unha chapa metálica no medio da vía. Así, aínda que as doce persoas que viaxaban a bordo estaban ilesas, precisaban medios de rescate para baixalas do convoi e desprazalas ata o apeadeiro máis próximo. Nestas tarefas colaboraron a Garda Civil, os Bombeiros do Eume, o GES de Ortigueira e os voluntarios de Protección Civil de Mañón. Finalmente, as persoas foron rescatadas e evacuadas a outro tren, que as levou ata o apeadeiro sen maiores complicacións. Desde alí, continuaron a súa viaxe en taxi.
Competirán durante tres días xunto a outras dezaseis escolas de todo o mundo, elaborando catro propostas de pizza: Polbo á galega, con polbo galego, queixo San Simón e allada picante; Bosque galego, con crema de castañas e mel picante; Terra meiga, con zorza picante; e Rapadoira, con setas, queixo azul e pera. As estudantes viaxan acompañadas pola súa profesora, Conchi Carreiras, coa que levan tempo preparando as receitas. Esta é a terceira participación do IES de Foz neste certame, no que xa acadaron un segundo posto en edicións anteriores. A actividade forma parte do programa Erasmus+ da FP, financiado pola Unión Europea, que facilita a participación do alumnado en competicións de habilidades profesionais por toda Europa.
A xornada comezará ás 12:00 h cun faladoiro titulado “Vizoso e nós”, no que participarán Pepe Penabade, Pepe Blanco, Caxigueiro, Aurelia Balseiro e Mª Cristina Rubal González, moderados por Antonio Reigosa. Ás 13:20 h abrirase a exposición “Xosé Vizoso. O neno que debuxou un cabalo”, que permanecerá dispoñible durante as festas de San Lucas. A partir das 13:45 h terá lugar o acto de inauguración e descuberta da placa da nova rúa Xosé Vizoso, na Praza da Fonte Vella, coa presenza de autoridades, familiares e amizades do artista. As persoas asistentes recibirán no auditorio unha lámina cunha obra de Vizoso como agasallo.
Ás 15:15 horas deste martes, un particular solicitou asistencia sanitaria tras a caída dun raio no lugar de Castro de Igrexa (Cazás, Xermade). Varias persoas sentiron os efectos da descarga eléctrica e unha delas quedou atolada. Tras dar aviso ao Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, Garda Civil e Protección Civil, a persoa afectada foi evacuada consciente ao Hospital Universitario Lucus Augusti.
A exposición, instalada no Centro Comarcal Pazo de San Tomé, invita a observar con calma, descubrir historias e poñer en valor un patrimonio vivo que forma parte da nosa identidade. Unha maneira diferente de achegarnos ao mundo rural que tanto significa para As San Lucas.
Co sol ocultándose e a lúa asomando entre as torres de Donlebún, o músico e divulgador reivindicou o poder evocador e transformador do bravú fronte á morriña paralizante. Na sala de lectura da biblioteca, Souto explicou a evolución do rock bravú no imaxinario galego, evocando as músicas populares que acompañaron durante décadas os remolques dos pascualiños e os labores comunitarios, e lembrando a vitalidade de grupos como Skornabois, Diplomáticos de Monte Alto, Xenreira, Zënzar, Pinto de Herbón ou os Rastreiros. A boa lembranza da súa anterior visita levou ao artista a pechar a velada interpretando o “Himno de Ribadeo”, composto por Arturo Mogo, nun final cheo de afecto pola vila e pola súa identidade cultural.



