Desde calquera confín do nosa franxa costeira deste norte galego óese, voz en grito, a chamada dos vendedores de mercado semanal, ¡que ma quitan das mans!. Apostados no outro mercadillo mercadillo, quéntanse as gargantas de tantos para ofrecer o seu produto volátil, agasallo dun día cada catro anos.
E hete aquí que, a modo de milagre, inúndanche con ofertas que onde había carestía agora hai saldos marabillosos a prezo dun simple papel rechencho de nomes que non os coñece nin o autor de tan esfameada lista. Non pode un menos que maravillarse ante este mercadillo de luces, cheo de falsos sorrisos, e resulta do todo misterioso, que aqueles que foron pisoteados nos seus dereitos, desinstalados dos seus salarios ou arruinados por uns impostos de luxo sexan agora encomiados polos seus sacrificios coma se tratásese dunha conduta voluntariamente aceptada polo pobo, diz que soberano.
Sen ningunha dúbida, á menor reflexión crítica, asalta a consideración primeira que non é outra que non son estes os mesmos de antes, os que se levaron os mellores avances deste pais, os mesmo que afirmaron que non a coñecería nin a nai que a pariu? Os ofertantes serán seres doutras galaxias?
Pois non, resulta que son fillos da Vía Láctea, desa mesma que proporciona leite sen fin, a que adormentase no pesebre dos favores, a que repudia, como bo can, comer carne de can, a que dicta o corpo a terra que veñen os nosos ou aquilo de que non hai peor cuña que a do mesmo pau.
Os hipnotizadores logran durmir ao pobo a través dos mil e un circos de gladiadores, de incontables novelas e de sanguentos cruces de murmuracions e falsos testemuñas. A entrada en escena de xuíces do divino e humano flagelados polos seus ataduras ao poder dos rexidores da cousa pública, danlle ao escenario ese tinte negro tan necesario no tanatorio da corrupción.
Xa dicía don Francisco de Quevedo que “ninguén ofrece tanto como o que non vai cumplir”. Parecese que unha cohíba borre os recordos de tantas promesas feitas tan só catro anos atrás.
Máis nos vale pensar a quen se lles pode confiar o goberno da cousa pública? Pois cegados aquí repitiria o de “Non todos son iguales” miren vostedes atentamente e caeran na conta que existen sensibles diferencias, en ideas, cartos, traballo e ata sonrrisas e facianas . Permítame, distinguido lector, o modesto pracer da indignación e que cada cal aposte polas pedras ou pola vida.
Otero Regal.



















A convocatoria enmárcase na iniciativa promovida pola FEMP para trasladar desde as entidades locais o seu apoio e solidariedade coa Cidade Autónoma de Ceuta. Deste xeito, Viveiro únese á convocatoria xunto con concellos de todo o territorio, amosando o seu respaldo institucional á Cidade Autónoma.
A obra premiada aborda a emigración galega desde unha voz feminina, e o pregón destacou o traballo colectivo e a transmisión entre xeracións dentro da Banda. Con este acto, o Concello dá inicio a unha programación festiva que nos próximos días combinará tradición, cultura, deporte e música para todos os públicos.
Durante esas xornadas realizaranse estudos xeotécnicos imprescindibles para planificar correctamente as actuacións previstas, o que require que a maquinaria e o persoal traballen directamente sobre a infraestrutura, impedindo o paso de vehículos. Recoméndase ás persoas usuarias empregar rutas alternativas durante o corte, que só permitirá o acceso ás dúas vivendas situadas na Barxa. O Concello pide desculpas polas molestias e agradece a colaboración da veciñanza.
Afirman que os accesos ao Campo da Festa resultan moi dificultosos, especialmente para persoas con carriños de nenos ou cadeiras de rodas. Critican que a obra se trasladase a esta zona xusto antes das festas, deixando outros tramos a medio facer e sen ter en conta as necesidades dun barrio que consideran “marxinado”. Sinalan tamén á alcaldesa como responsable de evitar esta situación. A veciñanza esixe un arranxo inmediato do acceso, aínda que sexa provisional, e a instalación dunha sinal luminosa na alambrada situada ao final da obra.
A actividade, dirixida pola especialista Nuria Torrado, ofreceu ás crianzas un espazo para desfrutar, moverse, xogar e aprender a conectar co seu corpo e coa respiración mediante exercicios e dinámicas adaptadas ás súas idades. No último día, a rexedora Dolores García Caramés achegouse para compartir un anaco cos participantes, escoitar as súas impresións e agradecer o traballo da monitora, incluso sumándose a algunhas das actividades. A proposta pecha cun moi bo sabor de boca, como unha experiencia para aprender, divertirse e medrar en movemento.
Ao longo destas semanas, arredor de 20 nenos e nenas iniciáronse e melloraron as súas habilidades neste deporte, desfrutando do exercicio, aprendendo e pasándoo en grande. O Concello agradece a participación da rapazada e o apoio das familias, e reafirma a súa aposta polo deporte e por ofrecer alternativas de ocio activo para os máis pequenos. A actividade estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil.
A actuación estará a cargo da Coral Polifónica de Ribadeo coa colaboración do Coro Sagrado Corazón. A entrada solidaria ten un prezo de 6 euros e poderá adquirirse na billeteira do teatro o mesmo día, en horario de 12:00 a 13:30 e desde as 19:00 horas. O evento conta coa colaboración da AECC Lugo, o Concello de Ribadeo e o espazo cultural Castillo San Damian.



