Escrito remitido este mércores polo alcalde de Ribadeo á Consellería de Medio Ambiente

Subscribimos con rotundidade as súas amables verbas no tocante ao “ofrecemento co convencemento de que a participación e o diálogo entre as administracións son o único camiño para chegar a entendementos e conseguir os mellores resultados para os nosos veciños, para a promoción do turismo e para a protección do medio ambiente”.
Por iso, ao longo destes últimos dous anos, o goberno municipal da anterior corporación, fixo leal e honestamente unha morea de aportacións para que con intelixencia e con habilidade, puidesemos lograr o grande obxectivo que todos buscamos: O equilibro entre conservación do medio e motor económico dese espazo para a nosa comarca e, moi especialmente, para o Concello onde está encravado este Monumento Natural: Ribadeo.

Lamentablemente en todos estes meses non puidemos nin acadar que a mais mínima medida proposta polo Concello de Ribadeo (polo seu coñecemento sobre o territorio, pola súa xestión con escasos recursos dese entorno a pesares de non ter competencias,…) fose aceptada e levada adiante: Nin diálogo serio e efectivo entre as Administracións implicadas (Xunta, Deputación, Ministerio de Medio Ambiente, Feve,..), para regulación de tráficos rodados, de favorecemento de transportes públicos como a creación de servizos de buses lanzadeiras desde Ribadeo, para a creación dun apeadoiro de tren a escasos 250 metros do areal, para favorecer a educación ambiental sistemática entre os visitantes, para axudar a regular uns aparcadoiros públicos de calidade, etc. etc. etc.

Sempre as actuacións por parte da Xunta de Galicia foron a displicencia absoluta: non ter en conta nada disto, tentar diluír a imaxe de Ribadeo nun etéreo conxunto mariñán e galego, a potenciación delirante do veciño concello de Barreiros como co-titular do areal cuxa delimitación de Monumento Natural enceta e remata en Ribadeo, etc. etc. etc.

Incluso nestes últimos días, despois das advertencias verbais ás responsables políticas desta actuación autonómica onde se lles pedía cordura na aplicación gradual de medidas que puidesen ter un impacto negativo e non compresible polos milleiros de visitantes, coma o feito das inéditas solicitudes administrativas de acceso de xeito telemático. Algo nunca visto na xestión de espazos que reciben fluxos de moitos visitantes. A todo isto respostóusenos de maneira pouco afortunada tentando establecer a modo de feira un número maior de entradas para que o Concello puidese repartir entre os teóricos visitantes. Incluso no día de hoxe, enteiramonos polos medios de comunicación que destacados representantes políticos da Xunta están no propio areal decidindo as accións a realizar sen que desde o Concello teñamos idea algunha do que se persegue.

En definitiva, nunha relación que nunca tratou ao Concello de igual a igual, como é de xustiza e de razón, senón coma un ente menor que non debe ser considerado por non ter competencias nin “cualificacións” axeitadas.

Por todo isto, froito do debate, do diálogo que en Ribadeo si se practica, vén resultando que a unanimidade do sector servizos e de amplas capas da poboación están en profundo desacordo cos xeitos que estas actuacións se pretenden levar a cabo. É por isto que lexitimamente, o maior órgano de representación da vontade veciñal do Concello, isto é, o Pleno, tomará a palabra para adoptar posición sobre este asunto, e loxicamente, e porque así o establece a lei que todos debemos cumprir, a palabra tómana os concelleiros, concelleiras e mais o Alcalde, estando abertas loxicamente as portas do Concello para que calquera cidadán, con responsabilidades políticas ou sen elas, se poida achegar para presenciar o debate.

Isto non obsta, para que despois das resolucións que se poidan adoptar polos lexítimos representantes do Concello, a man e a palabra dos mesmos sigan abertas como o estiveron sempre para o obxectivo básico polo que estamos aquí: A defensa dos intereses de Ribadeo, dos seus veciños e veciñas, con sometemento á lei e á razón.

Ribadeo, 17 de xuño de 2015.

Unha aperta,

Fernando Suárez Barcia