Capital de Europa

O tòpico, en canto que a universalización de certas peculiaridades ou características que se dan en determinado colectivo humano, afecta a tódolos pobos, e na maioría dos casos entrana un erro, xa que resulta moi arriscado atribuir á colectividade, por simple adición ou inercia mental, circunstancias propias de actitudes individuais.

Numerosos son os tópicos que pretenden definir ós galegos; e un destes é aquel , según o cal, sendo fondamente individualistas na súa terra, a secular experiencia da emigración os fai soiidarios na lonxanía. Os defensores da tese aportan como argumento o feito de que alí onde se atopan catro galegos de contado xurde un ente arredor do cal se funden, convocados por un sentimento común, para paliar no posible, a dor que produce a ausencia do mais querido : a súa terra e a súa xente. Así se explicaría a existencia de Centros Galegos espallados polo mundo. Pero esa solidaridade xenérica, atribuída en termos globais ós galegos nondeixa de ser, en boa medida, outro tópico: a ausencia da mesma inspirou doridos versos a Curros Enriquez ou a Celso Emilio Ferreiro. É certo que, sobre todo na ausencia, danse casos de auténtica paixón pola terra nai o que fai que quen a experimenta teña sempre presente a súa imaxe e que a cotío se rodee de motivacións para a permanente lembranza.

Heriberto Sixto é un focego de Vilaxoane que en San Xoan de Porto Rico, onde leva arredor de 50 anos, rexenta un próspero negocio de panadería e pastelería. Cada ano, ó menos dúas veces (nunca falta á festa do seu barrio, o San Blás), viaxa ó lugar da nacencia. O seu despacho na empresa portorriqueña, da que é presidente, aparece profusamente decorado con fotografías e obxetos alusivos a Foz;mesmo as súas tarxetas persoais locen o escudo do concello nativo.

Na matrícula dianteira do seu coche americano que circula polas rúas de San Xoan de Porto Rico, en destacados caracteres, lese: “FOZ, CAPITAL DE EUROPA”
Alguen un día comentoulle: “- Pero, señor Sixto,¿no es Bruselas la capital de Europa?
-Para trabajar, sí.;respostou Berto. Para vivir, Foz…