Con pólvora e magnolias. A contratación seriada viola a intimidade

A contratación seriada viola a intimidade.

Así de contundente, así de bruto; asemella unha frívola provocación mais non o é, é sinxelamente unha constatación, un feito obxectivo, irrefutable, meridiano, absoluto: a contratación seriada ou de adhesión viola o dereito fundamental á intimidade e á propia imaxe.

En termos de actualidade unha das novas máis relevantes destas datas ten que ver coa hipótese de que dúas das canles de comunicación do noso tempo, Whatsapp e Facebook, intercambiaran información das contas dos seus usuarios.

George Orwell na arquicoñecida distopía de 1984: “O gran irmán está observándote”.

As Autoridades europeas de protección de datos confirmaron en sentido negativo: Whatsapp non iniciará aínda este proceso ata que poida facelo con garantías, dando resposta ás cuestións e preocupacións plantexadas previamente polas axencias de protección de datos.

A Axencia Española de Protección de Datos xa iniciara de oficio, a principios do mes de setembro, unha investigación destinada a examinar as comunicacións persoais entre Facebook e Whatsapp, así coma os tratamentos que dita comunicación xera.

¿Hai motivos para a alarma? ¿Deberamos preocuparnos? A propia lei (15/1999 de 13 de decembro) de protección de datos, vixente dende o ano 1999, establece, en vía administrativa, a posibilidade de establecer sancións que van dende os 900 ós 600.000 € pola súa vulneración. Todo fillo de veciño estaría na obriga de dar cumprimento ó seu contido. ¿É necesario o endurecemento da mesma?

Para dar resposta a todas estas preguntas habería que rescatar outro concepto: a contratación seriada. ¿Qué é iso? Contratos predispostos, non negociados individualmente, con cláusulas abusivas pre-redactadas, de adehesión, nos que o contratista simplemente acepta as condicións xa establecidas. ¿Sóalle de algo toda esta parafernalia? ¿Resúltalle familiar?

Pois resulta que unha das realidades do noso tempo consiste en trocar toda a nosa información de carácter persoal a cambio dunha nova actualización da nosa aplicación de chat, ou do software do noso teléfono. O agasallo fai ó home coma o látego ó can, que dicía o vello proverbio esquimó.

Por iso, haberá que familiarizarse con ese atractivo paquete, co papel de celofán, con cada ornamento daquela nova realidade que chamamos contratación seriada, porque coa súa pirotecnia está a violar a nosa intimidade.

As relacións comerciais cambiaron o seu contido e o seu formato, as partes xa non se reúnen e acordan libremente, só asinan condicións xa establecidas.

Remato co eslogan do partido da novela de Orwell: “A guerra é a paz. A liberdade é a escravitude. A ignorancia é a forza.”

Que non traten de enganarnos, a lei que non reflicte a vontade libre é só un caramelo envelenado.

Pablo Álvarez Ramos