Sentado nunha terraza nunha tarde que daba de si para iso, oio tocar as campás de Santa Clara dun xeito pouco familiar. De forma inmediata, por ese medio, chegoume a información: Habemus Papam.
Un pouco máis tarde, fun ollar a Galipedia e alí estaba xa o artigo comezado sobre León XIV, que ese é o nome escollido polo nominado Robert. Boteille unha ollada e seguín coa miña vida.
Coincidiu pasar por diante dun bar con algunha xente, pero falando alto. Aí, xa digo, nunha pasada, me ‘enterei’ de que o novo Papa sabía falar español, que vivira no Perú, que ‘ó mellor tiña raíces galegas’… é dicir, que xa pasara a formar parte dos comentarios de taberna. Terían pasado algo menos de dúas horas.
Na Wikipedia, sen resaltalo, xa quedaba claro que os últimos empurróns (ou tiróns) ó agora Papa foron obra do anterior, o Papa Francisco, o que leva a pensar que neste novo período seguirá unha liña que non se separará demasiado da seguida nos pasados doce anos de pontificado. Máis aínda cando ven de latinoamérica, aínda que sexa nado nos EEUU de Norteamérica (ou sexa, USA, non ‘América’ a secas).
O caso é que ‘temos ó Papa’, dixeron, o que sería a tradución do latino Habemus Papam. Algo ben diferente do ‘Temos Papa’ que se soe sobreentender tantas veces. Así, ‘temos ó Papa’ ven indicar que o Colexio Cardenalicio acadou unha maioría abondo de votos positivos para unha persoa, que, de resultas, é nomeado Papa. É unha cousa ‘deles’, que poden elixir. ‘Temos Papa’, por contra, ven significar que xa hai alguén con autoridade na Igrexa para mandar sobre esa parte da vida da xente englobada na Igrexa. É dicir, é algo ‘da xente’ na estrutura do catolicismo… Así pois, cousas, repito, ben diferentes, cunha distancia entre elas como a que hai entre mandar e obedecer.
Pasou xa unha noite e como resultado, xa que segue a ser noticia, intensifícanse as análises sobre como vai ser ou non o papado, ó tempo que, unha vez superada a ‘tensión informativa’, tamén se oen ou se poden ler novas sobre o prezo disparado dos hoteis en Roma esta tempada ou sobre a afluencia de ‘turistas’, categoría na que son encadrados os fieis -segundo se chaman a si mesmos- e que tamén ven a manifestar unha determinada consideración da Igrexa, fieis e as súas actividades.
Así pois, temos un novo Papa? Teñen un novo Papa? ‘Hai’ un novo Papa… En canto á Igrexa, despois de dous mil anos, sabemos que os cambios, aínda as ‘revolucións’, van lentas, e aínda así historia non exime de ‘contrarevolucións’.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
